Έφυγε ο Κώστας Μουρσελάς

155581
toPeriodiko admin team - ΑΝΘΡΩΠΟΙ - 16/07/2017

Μία ακόμα απώλεια μετρά η ελληνική τέχνη, καθώς στις 16 Ιουλίου έφυγε από την ζωή ο γνωστός συγγραφέας και κριτικός Κώστας Μουρσελάς.

Την είδηση γνωστοποίηση μέσα από το facebook δημοσιογράφος Ελένη Γκίκα, η οποία και τύγχανε προσωπική φίλη του εκλιπόντος και της οικογένειας του.

Aναλυτικά, η ανακοίνωση γράφει:

γλυκός και τρυφερός σαν παιδί. ο καλύτερος φίλος που θα μπορούσες να έχεις. όταν είδα το όνομά του στο κινητό έκανα σαν τρελή. Ιούλιο φρεσκοχειρουργημένος κι είχαμε πάει στο νησί, μέχρι να φτάσει η Κική του για τις διακοπές. «Κώστα;» φωνάζω με λαχτάρα. «Η Κική είμαι, ο Κώστας έφυγε, πες το όπου μπορείς, δεν αντέχω εγώ, σου τηλεφωνώ επειδή σ’ αγαπούσε, επειδή Ιούλιο του είχες σταθεί κι είχατε πάει στο νησί».
Ο Μουρσελάς έφυγε!
Μάρω, αυτό ήτανε, πάνε κι οι δυο, τώρα θα βρει τον φίλο του και η χαζή παρεξήγηση θα λυθεί.
Κύριε Παπακώστα, θυμάστε; ήταν σαν το «σουσάμι άνοιξε», με εκείνον αγαπηθήκαμε τότε στο Κυριακάτικο έθνος εμείς.
Και σήμερα να μην υπάρχει καν Έθνος για να τον κλάψω…

19990149_10213303533881067_6004868656657469267_nΜε τον θάνατο του Μουρσέλα, η ελληνική λογοτεχνία μένει κατάτι φτωχότερη. Παρακαταθήκη του μένει το πλούσιο έργο του, το οποίο περιλαμβάνει τίτλους όπως το «Ω, τι κόσμος μπαμπά», το μυθιστορήμα «Βαμμένα κόκκινα μαλλιά» αλλά και το «Κλειστόν λόγω μελαγχολίας», αλλά και δεκάδες άλλους. Είχε γράψει επίσης δοκίμια και επιφυλλίδες σε εφημερίδες.

Ο Κώστας Μουρσελάς γεννήθηκε στον Πειραιά τον Ιανουάριο του 1932. Εκεί τελειώνει και το λύκειο. Σπούδασε νομικά, αλλά λίγο πριν πάρει την άδεια δικηγόρου εγκατέλειψε τη δικηγορία και διορίστηκε ως δημόσιος υπάλληλος μέχρι το 1969, όταν και απολύθηκε. Έκτοτε αφοσιώθηκε ολοκληρωτικά -και επαγγελματικά πια- στο γράψιμο.

Τα μπλεξίματα με την εξουσία στην ζωή του δεν ήταν λίγα. Το 1951, πρωτοετής φοιτητής της Νομικής, συλλαμβάνεται ως στέλεχος της ΕΠΟΝ και δικάζεται από έκτακτο στρατοδικείο της εποχής (υπόθεση Μπελογιάννη), ενώ κατά την επταετία απολύθηκε και παρενοχλήθηκε από το καθεστώς των συνταγματαταρχών.

Έργα του παίχτηκαν από θιάσους του Ελεύθερου Θεάτρου, από το Εθνικό Θέατρο, από το Θέατρο Τέχνης, από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, από Δημοτικά Θέατρα, καθώς και από θιάσους του εξωτερικού (Γαλλία, Γερμανία, Κύπρος).

Μερικοί τίτλοι γνωστών θεατρικών έργων του είναι: «Ενυδρείο», «Μαχαίρι στο κόκαλο», «Οι φίλοι», «Το αυτί του Αλέξανδρου», «Η κυρία δεν πενθεί», «Επικίνδυνο φορτίο», «Ω! τι κόσμος μπαμπά!», «Το δίκανο», «Ημιτελής συνουσία», κ.ά. Στο πλατύ κοινό έγινε γνωστός από τηλεοπτικές παρουσιάσεις έργων του («Μικρές αγγελίες», «Σιγά η πατρίδα κοιμάται», «Το ρολόι») και από την περίφημη σατιρική σειρά του «Εκείνος και… Εκείνος», με πρωταγωνιστές τους Β. Διαμαντόπουλο και Γ. Μιχαλακόπουλο (130 θεατρικά μονόπρακτα).

Το 1990 επανήλθε στην πεζογραφία εκδίδοντας το μυθιστόρημα «Βαμμένα κόκκινα μαλλιά» (εκδ. Κέδρος, νέα οριστική έκδοση Ελληνικά Γράμματα, 2006), που οι πωλήσεις του ξεπέρασαν, συνολικά, τις διακόσιες χιλιάδες αντίτυπα και μεταφράστηκε στα αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, τουρκικά και εβραϊκά.

Ακολούθησαν διηγήματα, νουβέλες, καθώς και το μυθιστόρημα «Το παιχνίδι των τεσσάρων» που το συνέγραψε με τους Π. Τατσόπουλο, Γ. Σκούρτη και Α. Σουρούνη. Το 2000 εξέδωσε το μυθιστόρημα «Κλειστόν λόγω μελαγχολίας», που ξεπέρασε τις σαράντα χιλιάδες αντίτυπα και μεταφράστηκε στα τουρκικά. Τελευταίο του βιβλίο είναι η συλλογή διηγημάτων «Ο πόθος καίει τα σωθικά» (Κέδρος, 2004).

Έχει γράψει, ακόμη, αισθητικά δοκίμια, καθώς και πολλές επιφυλλίδες δημοσιευμένες στην εφημερίδα Τα Νέα, στη στήλη Κουβεντιάζοντας.

με πληροφορίες από το tvxs