Αιτωλικό: Λιμνοθάλασσα και όνειρα αργοπεθαίνουν...

Πόσιμο νερό υπό απαγόρευση και οικοσύστημα υπό εξαφάνιση

αιτωλικο6
ToPeriodiko admin team - Οικολογία + Περιβάλλον - 09/06/2016

Θα μπορούσε να είναι ο παράδεισος που θα ήθελε κάθε άνθρωπος να ζήσει. Μια πολιτεία του νερού, χτισμένη σε ένα νησί στην μέση μιας πανέμορφης λιμνοθάλασσας, χαρακτηρισμένης ως Εθνικό Πάρκο, προστατευμένης από τις συνθήκες Ramsar και Natura 2000. Στην μέση ενός από τους πιο πλούσιους υγρότοπους της Ευρώπης, τόσο σε αριθμό ειδών, όσο και σε πληθυσμό. Ενός από τα πιο σπάνια και ποικίλα σε φυσικές διαπλάσεις οικοσυστήματα και του πιο φημισμένου ιχθυοπαραγωγικού τόπου στην Ελλάδα.

αιτωλικο7

Κι όμως, η λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου – Αιτωλικού, όπως αναφέρουν οι άνθρωποι εκείνου του τόπου που αγωνίζονται να τον κρατήσουν ζωντανό, «αποτελεί κλασική περίπτωση βιότοπου μεγάλης βιολογικής και οικονομικής αξίας όπου η ανθρώπινη επέμβαση άλλοτε άσκοπη και άλλοτε παράλογη υποβάθμισε σε μεγάλο βαθμό τη λιμνοθάλασσα».

»Η υποβάθμιση συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.

»Η λιμνοθάλασσα πεθαίνει».

Μαζί της αργοπεθαίνουν και τα όνειρα των κατοίκων της πολιτείας του νερού. Του Αιτωλικού. Οι οποίοι, παρά τα φαινόμενα… έχουν χρόνια να πιουν νερό από τις βρύσες των σπιτιών τους. Μάλιστα, η τελευταία απαγόρευση χρήσης νερού από την βρύση ακόμη και για μαγείρεμα, εκδόθηκε το 2012.

αιτωλικο1αιτωλικο2αιτωλικο4

Εκτός όμως από το ότι δεν μπορούν να πιουν νερό, οι άνθρωποι της λιμνοθάλασσας κινδυνεύουν να μην μπορούν και να ψαρέψουν. Τον περασμένο Μάη, ο Σύλλογος Επαγγελματιών Αλιέων Λιμνοθάλασσας Αιτωλικού – Μεσολογγίου κατέθεσε ασφαλιστικά μέτρα κατά του δήμου Μεσολογγίου (συζητώνται στις 16 Ιουνίου) για «την ακαταλληλότητα του πόσιμου νερού που παρέχει ο Δήμος στους Δημότες του Αιτωλικού, θέτοντας σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία».

Στην ανακοίνωση του Συλλόγου σημειώνεται ότι «στο δικόγραφο περιλαμβάνεται και η κακή λειτουργία του Βιολογικού καθαρισμού της πόλης του Αιτωλικού, απ’ όπου πηγάζει το φαινόμενο του ευτροφισμού των νερών της Νίδοβας, με αποτέλεσμα την εκρηκτική ανάπτυξη των φυκιών, σε εκείνο το σημείο».

»Πέραν της κακής εικόνας και της δυσοσμίας, ο ανεξέλεγκτος πολλαπλασιασμός και η αποσύνθεση των φυκιών, που ακολουθεί, θέτει σε κίνδυνο τη ζωή των μελών του Συλλόγου μας, όπως και όλων όσων κατοικούν στην Ανατολική πλευρά του Αιτωλικού».

Καλεί, τέλος, τον δήμο, «μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης, να παρέχει καθαρό νερό στους Δημότες του Αιτωλικού και να λειτουργήσει τον Βιολογικό Καθαρισμό, όπως οφείλει».

αιτωλικο5

Η πρόσβαση στο πόσιμο νερό είναι δικαίωμα. Δηλαδή, δεν μπορεί να τεθεί υπό οποιαδήποτε «διαπραγμάτευση». Τουλάχιστον 8.000 άνθρωποι στο Αιτωλικό και σε όσες περιοχές υδρεύονται από το συγκεκριμένο δίκτυο, δεν μπορούν να δεχθούν τίποτα λιγότερο από το να τρέχει καθαρό, πόσιμο νερό από τις βρύσες των σπιτιών τους.

Το γεγονός ότι ακόμη και αυτό το στοιχειώδες δικαίωμα τελεί υπό αμφισβήτηση στην Ελλάδα των αρχών του 21ου αιώνα από το ίδιο το κράτος (σε όλη του την δομή, από την κεντρική μέχρι την αποκεντρωμένη και τοπική διοίκηση) πρέπει να αφυπνίσει όσες συνειδήσεις «ναρκώνονται» ακόμη από την λογική του «εφικτού»…