Αλέξανδρος Δανδουλάκης (The Bet): Η μουσική δεν μπορεί παρά να έχει κοινωνικό υπόβαθρο

Reunion Live The Bet - Wed 11/5 ΙΛΙΟΝ Plus (Opening Act: Daphne and the Fuzz)

| 11/05/2016

Οι The Bet είναι ένα από τα πιο εκρηκτικά και ενδιαφέροντα soul – blues γκρουπ που εμφανίστηκαν στην ελληνική σκηνή τα τελευταία χρόνια. Μετά από ένα χρόνο απουσίας, στην αθηναϊκή μουσική πραγματικότητα, το συγκρότημα επανέρχεται δυναμικά, με ένα μοναδικό Reunion Live, την Τετάρτη 11 Μαΐου στο ΙΛΙΟΝ PLUS

 Βρεθήκαμε λίγο πριν ανέβουν στη σκηνή με τον Αλέξανδρο Δανδουλάκη, κιθαρίστα και τραγουδιστή της μπάντας με σκοπό να μιλήσουμε για όλα όσα έγιναν μέχρι τώρα, να ανακαλύψουμε τα καινούρια τους σχέδια και να δούμε τι θα ακούσουμε στο reunion live τους.

[hr]

Reunion live για τους Bet! Τι συνέβη και ξαναβρεθήκατε μετά από τόσο καιρό? Υπάρχει γενικότερος σχεδιασμός επαναδραστηριοποίησης της μπάντας?

[hr]

Υπάρχει μια ανάγκη να κυκλοφορήσουμε το νεό μας υλικό σε ένα LP. Ο οποιοσδήποτε σχεδιασμός λοιπόν θα είναι γύρω από αυτό. Το Reunion live προέκυψε αφένος επειδή ο Στέφανος (ο τραγουδιστής μας) γύρισε στην Ελλάδα για μερικές μέρες από το Λος Άντζελες και αφετέρου επειδή υπάρχει μια γενικότερη δίψα για live, και από εμάς και από τον κόσμο.

[hr]

Πάμε λίγο πιο πίσω. Οι Bet ξεκινάνε κάπου στο 2011. Και βγάζουν album το 2012. Τι ήταν αυτό που σας έφερε κοντά; Πως γνωριστήκατε;

[hr]

Εγώ, ο Πέτρος (drums) και ο Γιάννης (μπάσο) έχουμε ένα Jazz Trio (egg lemon sauce). Είχε έρθει σε ένα live μας ο Στέφανος και διέκρινε κάτι στο παίξιμο μας που του ταίριαζε αισθητικά. Έτσι απλά έγινε η αρχή. Στην αρχή παίζαμε αποκλειστικά διασκευές, και για να σου δώσω να καταλάβεις πόσο ελαφρά το είχαμε πάρει, πρώτα κλείσαμε ένα live και μετά ξεκινήσαμε πρόβες. Αυτή η χαλάρωση και η ελαφρότητα ήταν τελικά κάτι το ιδιαίτερο για το γκρούπ!

3

[hr]

Δώσε μας πολύ επιγραμματικά πλην περιεκτικά τις κοινές σας μουσικές αναφορές (καλλιτέχνες, γκρουπ, δίσκοι);

[hr]

Χωρίς πολύ σκέψη.. Tim Buckley, Gil Scot Heron, Marvin Gaye, Wilson Picket, Beatles, Doors, Led Zeppelin, Deep Purple, Who.. Δεν μπορούμε να μην αναφέρουμε δίσκους όπως το What’s Going On του Marvin Gay, το Greetings from LA του Tim Buckley, το Band Of Gypsies του Hendrix και πάρα πολλά άλλα από όλα τα μουσικά ύφη.

[hr]

Ο ήχος σας ίσως και να μην θεωρείται από τους πιο εύπεπτους στην Ελλάδα. Σας απασχόλησε αυτό, σε φάση να πείτε ότι «θα παίξουμε διαφορετικά, παρόλο που ο ήχος μας είναι αυτός που θέλουμε»?

[hr]

Στην Ελλάδα οτιδήποτε εγχώριο αγγλόφωνο δε θεωρείται εύπεπτο. Ζούμε στη χώρα όπου ένα video του X-factor που βγήκε την προηγούμενη μέρα στο youtube έχει περισσότερες θεάσεις από video των Planet of Zeus. Ενα αγγλόφωνο συγκρότημα στέκεται απέναντι στο ελληνικό μουσικό στερεότυπο από την στιγμή που σχηματίζεται! Ποτέ δε μας απασχόλησε να κάνουμε κάτι πιο εύπεπτο, για παράδειγμα στις ενορχηστρώσεις μας, ώστε «να αρέσει»

[hr]

Στα κομμάτια σας, στο στίχο σας πολλές φορές εμφανίζεται κοινωνικός προβληματισμός. Η αλήθεια είναι ότι τα τελευταία χρόνια η κοινωνική κατάσταση είναι το λιγότερο ενδιαφέρουσα και έντονη. Πιστεύετε ότι αξίζει να μιλήσει κάποιος για όσα συμβαίνουν και μέσα από τη μουσική του; Ή είστε από αυτούς που θέλουν να τα βλέπουν διακριτά και ξέχωρα αυτά τα πεδία (πολιτική / κoινωνία και μουσική / τέχνη)

[hr]

Η μουσική, για να μιλήσουμε αντικειμενικά, είναι για αρκετές δεκαετίες τώρα, κάτι το κορεσμένο. Ίσως η τελευταία μουσική καινοτομία να ήταν η Ιεροτελεστία της Άνοιξης του Στραβίνσκι το 1913! Τα μουσικά ρεύματα και ύφη (σε αυτό που ονομάζουμε μοντέρνα μουσική) από τη δεκαετία του 20 και μετά, φυσικά και πάτησαν πάνω σε κοινωνικό υπόβαθρο με οδηγό τον στίχο. Έχετε αναρωτηθεί ποτέ που οφείλουμε το Blues? Το Rock n Roll και όλα τα παρακλάδια τους? Στους Μαύρους! Αλλά όχι επειδή ήταν ικανότεροι μουσικοί αλλά επειδή η κατάφορη αδικία τους ώθησε να αγωνιστούν για τα δικαιώματα τους σε όλες τις δεκαετίες! Αυτό δεν γίνεται να μην περάσει σε μια άμεση μορφή τέχνης όπως η μουσική. Έτσι λοιπόν γεννήθηκε ο Led Belly και ο Robert Johnson, o James Brown και ο Μarvin Gaye και φτάσαμε μέχρι τον Tupac και τους NWA. Ακόμα και στα παρακλάδια της (όπως η «ελαφριά» και «εύπεπτη» disco) η μαύρη μουσική έχει κοινωνικό υπόβαθρο! Σαν τραγουδοποιοί λοιπόν δε νομίζω πως θα μπορούσαμε να μείνουμε έξω απ’ αυτό, ειδικά σε μία τόσο κρίσιμη κοινωνική καμπή.

bet

[hr]

Εσύ προσωπικά όταν ξεκίνησες να ασχολείσαι με τη μουσική φανταζόσουν / ονειρευόσουν / προσδοκούσες να το κάνεις σε επαγγελματικό επίπεδο? Τι δυσκολίες έχει αυτό στην περίοδο που διανύουμε με τα γνωστά προβλήματα στην Ελλάδα και διεθνώς?

[hr]

Σε ευχαριστώ για την ερώτηση. Είναι κάτι που το σκέφτομαι καθημερινά. Νομίζω πως στην Ελλάδα, η οικογένεια, το σχολείο και γενικά το περιβάλλον γύρω από ένα παιδί το διδάσκει να πιστεύει σε ψέματα. Ένα παιδί λοιπόν γεννιέται Χριστιανός (και μάλιστα ορθόδοξος) και πρέπει να είναι καλός μαθητής από πάρα πολύ νωρίς γιατί όταν γίνει 17-18 θα δώσει πανελλήνιες εξετάσεις όπου εκεί θα πρέπει να διαλέξει μια σχολή η οποία θα του εξασφαλίσει μια επαγγελματική αποκατάσταση. Άλλοτε σε πληροφορική, άλλοτε σε οικονομικά, παιδαγωγικά και ό,τι άλλο χρειάζεται η χώρα(!). Το παιδί λοιπόν δεν έχει διδαχθεί ποτέ του το πως να επιλέγει τι του αρέσει! Οι περισσότεροι άνθρωποι της ηλικίας μου ασχολούνται με ένα επάγγελμα επειδή απλά τους προέκυψε!

 Ο επαγγελματίας μουσικός στην Ελλάδα θα πρέπει για αρχή να νικήσει αυτό το στερεότυπο. Μετά θα πρέπει πολύ γρήγορα να απομυθοποιήσει το ταλέντο σαν έννοια και να αγαπήσει πολύ τον κόπο. Όταν τα καταφέρει, και θα βιοπορίζεται από τη μουσική να μην το κάνει θέμα!

 Προσωπικά ένιωσα πως θέλω να γίνω μουσικός από την στιγμή που μπήκα στο πολυτεχνείο. Όταν είδα τη μη προοπτική, τις φοιτητικές παρατάξεις και τη διαφθορά στην κορυφή του οικοδομήματος που ονομάζεται παιδεία, έφυγα χωρίς δισταγμό. Στην αρχή με έλεγαν μάλλον αφελή, τώρα με βλέπουν μάλλον σαν οξυδερκή.

[hr]

Ξεχώρισε αν θέλεις κάποια από τα πρόσφατα ακούσματα – νέες δισκογραφικές δουλειές σε Ελλάδα και εξωτερικό που σου έκαναν εντύπωση.

[hr]

Από Ελλάδα το Yearling των Whereswilder, το album των Daphne and the Fuzz όπου θα έχουμε και την τιμή να μας ανοίξουν το live μας, και ο δεύτερος δίσκος των Next Step Quintet (Next step quintet – 2). Από το εξωτερικό ο δίσκος των King Gizzard & The Lizard Wizard – Nonagon Infinity και ο νέος δίσκος του κιθαρίστα Gilad Hekselman.

[hr]

Τι να περιμένουμε να δούμε και να ακούσουμε σήμερα στο ΙΛΙΟΝ plus?

[hr]

Θα ακούσουμε ένα set με πυρήνα το δικό μας υλικό και κάποιες διασκευές όχι πολύ αναμενόμενες.

Θα είμαστε εκεί! Καλή επιτυχία!

[hr]

ΙΝΦΟ

[hr]  

bet

Reunion Live
The Bet
Opening: Daphne and the Fuzz

ΤΕΤΑΡΤΗ 11 ΜΑΪΟΥ | ΣΤΟ ΙΛΙΟΝ PLUS

ΕΝΑΡΞΗ: 22:00
(Doors open: 21:30)

Είσοδος: 7€

INFO VENUE:
ΙΛΙΟΝ plus Πατησίων και Κορδικτώνος 17, ΑΘΗΝΑ
Τηλ. Κρατήσεων: 2108824383, 6983600510