Στήλη: DiscLab
Νέες μουσικές κυκλοφορίες που διαταράσσουν την κοινή ησυχία (Συλλογική Στήλη)

Αντίποινα & Social Waste: το hip hop της Μεσογείου

Με τη στάμπα της τάξης μας και της φυλής μας…

| 03/07/2017

Κυκλοφορεί από τα τέλη του Φλεβάρη και έχει προκαλέσει ήδη μεγάλη εντύπωση, η συνεργασία των Αντίποινα με τους Social Waste με το δίσκο «Το hip hop της Μεσογείου». Αυτό φαίνεται σε κάθε live που δίνουν μαζί και το χαμό που προκαλούν.

Ξεκαθαρίζω την άποψη αυτής της παρουσίασης από την αρχή, καταθέτοντας με πάσα ειλικρίνεια και σαφήνεια, ότι “To hip hop της Μεσογείου” είναι ότι πιο ενδιαφέρον και γοητευτικό έχω ακούσει στο χώρο του εγχώριου hip hop εδώ και πολύ καιρό.

Τρία είναι τα στοιχεία που συνηγορούν σε αυτή την εκτίμηση και είναι πολύ κλασικά, αφορούν στη θεματολογία τους στίχους και τη μουσική.

Οι Social Waste δεν είναι χτεσινοί. Γνωρίζουμε καλά τις θεματικές που επιλέγουν και πολύ περισσότερο γνωρίζουμε ότι δεν είναι μόνο στίχοι γραμμένοι στο χαρτί, αλλά πραγματική στάση ζωής και οργανικής εμπλοκής του συγκροτήματος με τα κινήματα αντίστασης, διατηρώντας ταυτόχρονα την αυτονομία στάσης και κριτικής απέναντι και σε αυτά όταν χρειαστεί (που χρειάζεται…).

Αυτή τη φορά πραγματικά σε συγκινεί η γραφή που παρουσιάζουν σε αυτό το δίσκο. Κομμάτια όπως «Τι κρύβει το μολύβι», «Τα σχολεία που πήγα», «θα ΄τανε δεν θα ’ταν 15», αφιερωμένο στο δολοφονημένο από τη τούρκικη αστυνομία Berkin Elvan, στο οποίο συμμετέχει και Manu Chao, δεν είναι απλά κάποια γειωμένα κομμάτια κοινωνικής και πολιτικής παρέμβασης, αλλά μανιφέστα, των οποίων οι λέξεις σε ταξιδεύουν σε όλο τον κόσμο. Ποιος είπε ότι οι στίχοι στο hip hop δεν μπορούν να έχουν και λογοτεχνικό ενδιαφέρον. Και βέβαια το ίδιο το hip hop της Μεσογείου το οποίο θα μπορούσε να αποτελεί ένα βιογραφικό ορισμό αυτού του είδους που «γεννήθηκε από μια κρίση οικονομική, είναι αυτοσχέδια και αυτό – οργανωμένη μουσική, Λατίνοι και Αφροαμερικάνοι είναι οι γονείς του και έχει τη στάμπα της τάξης και της φυλής του….». Πραγματικά συγκινητικό κομμάτι για όποιον παίζει και ακούει hip hop και διαχωρίζεται από την εμπορευματική του εκμετάλλευση.

Οι στίχοι δείχνουν ότι υπάρχει πίσω τους μια διανοητική υποδομή και ένα βάθος αναζήτησης, βιωμάτων και βέβαια τοποθέτησης. Εδώ στο periodiko.gr την ξέρουμε καλά, μιας και ένας από την παρέα των Social Waste, ο Λεωνίδας Οικονομάκης φιλοξενείται κατά καιρούς στο hip hop politics και μας έχει δώσει δείγματα του τρόπου σκέψης που έχει ο ίδιος και το συγκρότημα. Η αλήθεια είναι πως δεν χρειαζόμαστε κομμάτια επαναστατικής ρητορικής ή μελοποιημένα συνθήματα, αλλά πραγματικά πολιτικοποιημένα τραγούδια που να «μιλάνε» στη καρδιά, τη ψυχή και το συναίσθημα του κόσμου που αγωνίζεται και σε αυτό «Το Hip Hop της Μεσογείου» τα καταφέρνει μια χαρά.

Από την άλλη βέβαια οι στίχοι από μόνοι τους δεν φτάνουν, αφού μιλάμε για ένα μουσικό άλμπουμ, αλλά και εδώ η δουλειά που έχει γίνει στη παραγωγή είναι αντίστοιχη της ποιότητας των στίχων.

Το θέμα εδώ δεν είναι το ότι στο άλμπουμ ακούγονται τσαμπούνες, γκάιντες, βιολιά, μπαγλαμάδες, μπεντίρ, ακορντεόν και λαούτα. Αυτό το κάνουν και άλλοι ή νομίζουν ότι το κάνουν τέλος πάντων, σαν και αυτόν το τηλεοπτικό hip hop σταρ της τηλεόρασης που «μπερδεύει τα παραδοσιακά όργανα με τους ρυθμούς του δρόμου και τρελαίνεται…».

Το θέμα είναι ότι τα Αντίποινα και οι Social Waste έχοντας καταρχήν μια μεθοδολογική προσέγγιση που δεν αντιμετωπίζει το τοπικό, εθνικό, ιδιαίτερο στοιχείο, παραδοσιακό ή μη, σαν «χρώμα» και συνοδευτικό «χαλί» σε μια hip hop παραγωγή, αλλά σαν ισότιμο και αναγκαίο αισθητικό και καλλιτεχνικό μέρος, τους δίνει την δυνατότητα να διαμορφώσουν ένα πραγματικό fusion που εντάσσει τη κουλτούρα της περιοχής της Μεσογείου στο hip hop τρόπο. Και το καταφέρνουν αποδεικνύοντας ότι μπορεί να υπάρξει hip hop που είναι ταυτόχρονα ελληνικό και παγκόσμιο. Που ανήκει σε εμάς και τους «άλλους». Γιατί σε τελευταία ανάλυση εμείς είμαστε οι «άλλοι». Έτσι τόποι και άνθρωποι, στιγμές και βιώματα, οι καημοί μας και το χαρμολύπη μας περνάνε μέσα στη μουσική και γίνονται ένα με το παγκόσμιο λαϊκό κώδικα του hip hop.

Προσωπικά το hip hop της Μεσογείου είναι κάτι που συζητούσα με αρκετούς ανθρώπους του χώρου και το έψαχνα εδώ και καιρό. Γιατί πχ δεν μπορούμε να κάνουμε και εμείς εδώ αυτό που έχουν κάνει μια σειρά καταλάνικα συγκροτήματα λόγου χάρη και να μπούμε στο διεθνή hip hop με τον ιδιαίτερο τρόπο μας. Μπορούμε να ευχαριστήσουμε τα Αντίποινα και τους Social Waste για την απάντηση τους στο ερώτημα.

«Κατεβάστε» το από το socialwaste.org

Συμμετέχουν στο άλμπουμ:

Manu Chao

Μαρία Κώτη (Χαΐνηδες)

Γιώργος Παπαϊωάννου (Χαΐνηδες)

Νίκος Μπάρδης (Διάφανα Κρίνα)

Κωσταντής Παπακωνσταντίνου

Στέφανος Φίλος (EleKtroBalKana)

DJ Magnum, DJ Stigma, Βαρτάν Αμποβιάν,

Γιάννης Μιχαηλίδης και άλλοι φίλοι.

 

 

Κατά βάθος θα ήθελε να παίζει μουσική, αλλά επειδή αυτό το τρένο χάθηκε, γράφει για αυτή και βέβαια όχι από επάγγελμα αλλά από πάθος. Έπειτα από πολυετή θητεία σε περιοδικά και εφημερίδες κατέληξε στο απάνεμο(;) λιμάνι του toperiodiko.gr…