Στήλη: DiscLab
Νέες μουσικές κυκλοφορίες που διαταράσσουν την κοινή ησυχία (Συλλογική Στήλη)

Αντώνης Λιβιεράτος - 4 ½

Sui generis ιστορίες

| 30/11/2018

Μια εμβληματική φυσιογνωμία, ένας βετεράνος της εγχώριας ροκ σκηνής, με πολλαπλές συμμετοχές και προσωπικά projects, ο Αντώνης Λιβιεράτος, επανέρχεται δισκογραφικά, εγκαινιάζοντας μάλιστα την συνεργασία του με τη Puzzlemusik.  Παραδίδει ένα άλμπουμ που περίμεναν για χρόνια όσοι πιστά τον παρακολουθούν,  ενώ  ταυτόχρονα  συστήνεται  σε ένα νέο κοινό που είτε εκ των πραγμάτων δεν είχε την ευκαιρία να τον γνωρίσει.

Το άλμπουμ  4 ½  είναι το πρώτο  άλμπουμ του Λιβιεράτου με ελληνικούς στίχους εδώ και …18 χρόνια. Το προηγούμενο αντίστοιχο ήταν το διπλό cd Το Πλαστικό Κουτί   που είχε κυκλοφορήσει από την Hitch-Hyke το έτος 2000.

Ο Λιβιεράτος κινείται παράλληλα με την ιστορία του εγχώριου ροκ των τελευταίων 30(!) χρόνων, έχοντας 3 προσωπικά άλμπουμ και ένα ep από το 1999 ως το 2004, άλλα 5 άλμπουμ ως μέλος του Κεφάλαιο 24 / Chapter 24 από το 1988 (!) ως το 2013 (το Red Giant Meets White Dwarf του 2011 μάλιστα σε συνεργασία με τον Philippe Petit) και 2 άλμπουμ ως Dr. Atomik το 2007 και το 2011 με το σχήμα να παραμένει ενεργό συναυλιακά ως τις μέρες μας. Και βέβαια δεν μπορεί να παραβλέψει κανείς το ότι είναι  μέλος των Sigmatropic, υπήρξε μέλος των βραχύβιων Headless Elvis, ενώ ήταν ιδρυτικό μέλος των Illegal Operation και συμμετείχε στις δύο πρώτες κυκλοφορίες τους (2001-2003) πριν φιλικά χωρίσουν οι δρόμοι τους και ακολουθήσει ο καθένας τη δική του πορεία που συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Ως μουσικός, παραγωγός ή συμπαραγωγός, μετρά δεκάδες συμμετοχές σε δίσκους άλλων μουσικών καθώς και αντίστοιχο αριθμό συμμετοχών σε συλλογές που έχουν κυκλοφορήσει από το 1984 μέχρι σήμερα σε διάφορες μορφές. Τέλος θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθεί η πλούσια πορεία του ως συνθέτη στο χώρο του θεάτρου και του κινηματογράφου (σε ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους αλλά και σε ντοκιμαντέρ) από το 1986 ως τις μέρες μας.  Πραγματικά κουράζεσαι μόνο και να τα αναφέρεις, πόσο περισσότερο να τα κάνεις….

Ακούγοντας τα 11 τραγούδια και τα 2 οργανικά θέματα  που συνθέτουν το 4 ½  διακρίνεις μια φιλοσοφία αντιμετώπισης της μουσικής χωρίς ταμπέλες, κατηγοριοποιήσεις και φορμαλιστικούς περιορισμούς, η οποία οδηγεί το Λιβιεράτο σε ένα art rock αποτέλεσμα με αρκετά τζαζ στοιχεία. Στο 4 ½ υπάρχουν στιγμές που θα ακούσεις ροκ αισθητική, άλλες με θεατρικό ύφος ή πειραματισμούς με όργανα και ηλεκτρονικά, ένα Sui Generis σύνολο πάνω στο οποίο ο δημιουργός αφηγείται ιστορίες και ξεδιπλώνει στίχους ρομαντισμού και τραγικότητας ή βαθιάς κριτικής, όπως είναι το «Εξαίσια πτώματα», κομμάτι που προσωπικά θεωρώ κορυφαία στιγμή του άλμπουμ.

Εντάξει είναι γεγονός ότι ο Λιβιεράτος δεν είναι και ο καλύτερος τραγουδιστής του κόσμου, υπάρχει ένα θέμα εδώ και ίσως το άλμπουμ να λειτουργούσε πιο θετικά αν υπήρχαν διαφορετικές επιλογές στα φωνητικά, αλλά αυτό το ξέρουμε εδώ και χρόνια και δεν περιμένουμε από το Λιβιεράτο ερμηνευτικές υπερβάσεις. Αυτό που περιμένουμε είναι αυτό που έχει το 4 ½, δηλαδή  ένα δίσκο πολλαπλών επιπέδων ακρόασης και τολμηρών δοκιμών που θα προκαλούν θετικά τα αυτιά και το μυαλό μας. Και ο Λιβιεράτος δεν μας απογοήτευσε με το νέο του πόνημα.


Το cd  4 ½ κυκλοφορεί σε τρίπτυχη χάρτινη συσκευασία.

Artwork: Μάριος Γαμπιεράκης     Σκίτσο εξωφύλλου: Νεφέλη Λιβιεράτου

Στο 4 ½   παίζουν οι μουσικοί:

Αντώνης Λιβιεράτος: Φωνή, φωνητικά, όργανο, ακουστικό και Rhodes πιάνο, συνθετητές, κιθάρες, ηλ. μπάσο, φυσαρμόνικα, προγραμματισμός / Τάσος Κάτσαρης: Τενόρο σαξόφωνο / Ηλίας Λιβιεράτος: Τύμπανα, κρουστά, φωνητικά / Γιάννης Τρυφερούλης: Τύμπανα / Νεφέλη Λιβιεράτου: Φωνή στα «Σε κοίτες ποταμών» και «Κάποιος Κάπου»  / Άκης Μπογιατζής: Φωνητικά στο «Βήματα στις σκάλες»

Παραγωγή: Αντώνης Λιβιεράτος

Ηχοληψία – Μίξη: Αντώνης Λιβιεράτος με τη συμβολή του Μανώλη Αγγελάκη

Mastering: Γιάννης Χριστοδουλάτος @ sweetSpot

Φωτογραφίες: Βαγγέλης Κώστογλου

Το άλμπουμ είναι διαθέσιμο  σε cd στα δισκοπωλεία καθώς και για streaming και download σε i-tunes, Spotify, Google Play, Deezer, Tidal και πολλές άλλες ψηφιακές πλατφόρμες.

Κατά βάθος θα ήθελε να παίζει μουσική, αλλά επειδή αυτό το τρένο χάθηκε, γράφει για αυτή και βέβαια όχι από επάγγελμα αλλά από πάθος. Έπειτα από πολυετή θητεία σε περιοδικά και εφημερίδες κατέληξε στο απάνεμο(;) λιμάνι του toperiodiko.gr…

ola