Δέκα χρόνια με του δρόμου τα αλάνια..

Για το ep «Φασαρία» από τα Χνάρια

Γράφει ο Μιχάλης Παπαμακάριος - DiscLab, Μουσική - 28/05/2018

Τα Χνάρια τα γνώρισα στη Low bap σκηνή πριν 10 χρόνια, σε μια φάση που η όλη φάση low bap βρίσκονταν σε μια διαδικασία μετάβασης. Τα Χνάρια από τότε έκαναν εντύπωση στο χώρο, το σημαντικότερο όμως ήταν ότι απέδειξαν στη πορεία ότι μπορούσαν να σταθούν και στάθηκαν αυτόνομα και αξιοπρεπώς στην όλη κατάσταση που λέγεται hip hop στην Ελλάδα.

Δέκα χρόνια και 4 άλμπουμ μετά, τέσσερα χρόνια μετά τη τελευταία δισκογραφική τους κυκλοφορία και με αφορμή το κλείσιμο 10 χρόνων δισκογραφικής παρουσίας, τα Χνάρια κυκλοφόρησαν στις αρχές του 2018 καινούργια κομμάτια με το ep «Φασαρία» αρχικά στο internet και λίγο καιρό αργότερα σε βινύλιο, αλλά και σε κασέτες (!) με την Onda Tapes…

Στο επετειακό «Είμαστε Εδώ» ο Brak και ο On Axis ραπάρουν για τα δέκα χρόνια του σχήματος. Το «Δεν έχουν πλάκα» είναι ένα κομμάτι αγάπης και αγωνίας για το hip hop: “βρείτε άλλη μουσική να σπάτε πλάκα / παίζουν φράγκα κι αλλού τι περιμένετε/ το hip hop για μένα  θα ανήκει στα νιάτα/ να τα αγαπάτε παιδιά και να επιμένετε”. To “Φασαρία» είναι ένα κομμάτι «διακήρυξη»:”Με το 1 2 3 ν’ ακούω φασαρία και να έχουν κατά νου πως αυτή η κοινωνία η σαπίλα κι αδικία θα τελειώσει όταν κάνουμε το ντου”, ενώ το «Μικρόκοσμος» είναι ένα κομμάτι κάλεσμα για απόδραση από τους μικρόκοσμους των εικονικών εξαρτήσεων, για την σημασία της δημιουργίας στη πραγματική ζωή. Το «Φονιάς της διπλανής πόρτας» έρχεται να λειτουργήσει σαν καμπανάκι συναγερμού, σαν προσκλητήριο εγρήγορσης και αγώνα ενάντια στο φασισμό, το ρατσισμό και το κρατικό αυταρχισμό, ένα κομμάτι που αναδεικνύει ταυτόχρονα την συνευθύνη όσων ανέχονται αυτά τα φαινόμενα και «κρατάνε το στόμα τους κλειστό». Το τελευταίο κομμάτι του ep «Όλα μια λούπα» είναι μεν ένα  κομμάτι του Brak, αλλά γραμμένο με τρόπο που εκφράζει τα Χνάρια και έτσι βρήκε το χώρο του στο ep.

Το ep μπορεί  διαρκεί 24 λεπτά, αλλά σε «γεμίζει» παρά τη μικρή διάρκεια του. Οι παραγωγές του Brak έχουν αυτό το γοητευτικό συνδυασμό των δυναμικών, επιθετικών beat με τα πολύ μελωδικά, ορχηστικού βάθους, samples που είναι σαν να παντρεύεις τη δύναμη με το ρομαντισμό, την καθημερινή ένταση με το όνειρο. Αποτελεί κατά ένα τρόπο της αντανάκλαση στο επίπεδο του ήχου που τελικά διαμορφώνεται, της πραγματικότητας που ζούμε και της τάσης για μια άλλη καλύτερη, συλλογική  ζωή που θέλουμε να ζήσουμε.

Είναι προφανές ότι ο Brak ως παραγωγός έχει κρατήσει τις εμπειρίες και τις γνώσεις της αρχικής του low bap περιόδου και βέβαια εδώ και χρόνια δουλεύει πάνω στις δικές του εκφραστικές κατευθύνσεις. Ξεχωρίζω τα «Είμαστε εδώ», «Δεν έχουν πλάκα»,  «Μικρόκοσμος» και το «Φασαρία» με το groove του και τα vintage στοιχεία του.

Από την άλλη μεριά ο Dj Moya δούλεψε πάνω στην παραγωγή με την εμπειρία και τη μαεστρία που έχει πια, δίνοντας το αναγκαίο dj feeling που χρειάζεται η αισθητική μιας hip hop δουλειάς που σέβεται τον εαυτό της και τους ακροατές της.