Δημήτρης Γκιούλος: «Ο τροχός της τύχης»

Ενα ψυχογράφημα της ελληνικής κοινωνίας των τελευταίων 40 χρόνων

| 28/03/2016

«Δεν θυμάται πως είχε βρεθεί εκεί αλλά ήταν ένας αχανής χώρος. Τρία χρώματα κυριαρχούσαν. Κόκκινο, μαύρο και κίτρινο. Δεκάδες χιλιάδες ανθρώπων, ενώ στο χώρο κυριαρχούσε έντονη η μυρωδιά από ένα συνδυασμό καπνού, αλκοόλ, μάλλον χασίς, σίγουρα πολλών μαζεμένων κακών προσωπικών υγιεινών, έντασης. Πολύ παράξενο όνειρο πραγματικά. Ήταν λέει ένα μεγάλο συνέδριο, τουλάχιστον από όσο μπορούσε να καταλάβει, έμοιαζε με αυτά που είχε διαβάσει για τη 3η διεθνή, αλλά πιθανότερα ήταν η 5η ή η 6η. Τοποθετήσεις επί τοποθετήσεων, άνθρωποι να μιλάνε για διαχείριση και άλλοι για επανάσταση και στο τέλος όλοι μαζί, ντυμένοι με φανέλες της ΑΕΚ και φωνάζοντας ταυτόχρονα Εμπρός της γης οι κολασμένοι , σουτάρετε και σπάστε τα δοκάρια…».

Ο Δημήτρης Γκιούλος μετά το «Δι ΆΡΛΕΚΙΝ Πάροντι» και το «12 Καρέ», στο τρίτο του βιβλίο, «Ο τροχός της τύχης», από τις εκδόσεις «Χαραμάδα», μας δίνει μια σχεδόν απολαυστική νουβέλα 83 σελίδων, ένα χρονογράφημα – ψυχογράφημα της ελληνικής κοινωνίας των τελευταίων 40 χρόνων. Ένας οδηγός, όχι επιβίωσης, αλλά βαθύτερης κατανόησης του κοινωνικού, πολιτιστικού και ψυχολογικού μίγματος που μας έχει οδηγήσει σε αυτό που ονομάζουμε «σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα».

Με περίσσιο χιούμορ και σαρκασμό ο συγγραφέας αφηγείται τις ιστορίες δέκα παιχτών του τροχού της τύχης που φιλοξενεί ο παρουσιαστής Ανδρέας Τοσοδούλης. Ο επιχειρηματίας Ίον Λάκτας, η Μάγισα Κίνκυ και ο φασίστας της διπλανής πόρτας Άρης Μπελογιάννης, η Ιωάννα Κοσμίδου και ο Ανώνυμος Ελεγκτής, η συγγραφέας Ασημίνα – Θεοδώρα Δημοπούλου και η επιτυχημένη «εναλλακτική» Αναστασία Χατζηπέτρου, ο καθημερινός άνθρωπος Ιάσονας Σεκέρογλου και ο μικροεπιχειρηματίας Παντελής Παπαπαδόπουλος. Τέλος, η «εκπρόσωπος» της γενιάς του Πολυτεχνείου, Μαρία Χ. Όλοι και όλες συμπαίκτες σε ένα τηλεπαιχνίδι χωρίς αύριο, σε ένα συμβολικό σπιράλ αυτοκτονίας. Αντανάκλαση της πορείας μας ως κοινωνία και ως χώρα;

Ο αναγνώστης θα συναντήσει στις σελίδες του «Τροχού» πρόσωπα και καταστάσεις οικείες, όχι μόνο σαν καταγεγραμμένες κοινωνικές παραστάσεις στο συλλογικό θυμικό, αλλά σαν αίσθηση του παρελθόντος: «Ηταν ο μπακάλης της γειτονιάς, όταν μεγάλωνες με αυτοκόλλητα Panini, παγωτά πατούσες και τυχερές παιχνιδοσακούλες…». Είναι αυτό που λέμε «σύμπτωση με πρόσωπα ή καταστάσεις είναι τυχαία…»

Ο Δημήτρης Γκιούλος γεννήθηκε πρόωρα σε νοσοκομείο της Λαμίας βιαστικός να βγει στο κόσμο. Μεγάλωσε στην Άμφισσα και ζει στη Πάτρα όπου και δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Μαθηματικό. Αρθρογραφεί σε διάφορα περιοδικά, φωτογραφίζει (ενίοτε και επαγγελματικά) και πέρα από τα τρία του βιβλία, έχει γράψει και τα πρώτα του σενάρια.

Κατά βάθος θα ήθελε να παίζει μουσική, αλλά επειδή αυτό το τρένο χάθηκε, γράφει για αυτή και βέβαια όχι από επάγγελμα αλλά από πάθος. Έπειτα από πολυετή θητεία σε περιοδικά και εφημερίδες κατέληξε στο απάνεμο(;) λιμάνι του toperiodiko.gr…

ola