Στήλη: Πριν τη λευκή σελίδα

«Η Πείνα» του Κ. Χάμσουν

Μια τραγική ανάπλαση κυρίως αυτοβιογραφικών βιωμάτων

| 12/07/2018

Τι υπάρχει στο «πριν» κάθε συγγραφέα, κάθε ποιητή; Σαν αναγνώστες βρισκόμαστε πάντα στο «μετά», στη στιγμή που «περπατάει» το έργο του κάθε λογοτέχνη. Τη στιγμή που κατεβάζουμε το βιβλίο από το ράφι και το ξεσκονίζουμε, ο δημιουργός «ξεσκονίζει» τις σκέψεις του, τις προσλαμβάνουσες και τα ερεθίσματα που θα οδηγήσουν το χέρι του στο χαρτί για να γράψει κάτι καινούριο. Η διαδικασία ίσως είναι επίπονη και κοπιαστική πνευματικά για τον ίδιο, όμως θέλουμε να συμμετάσχουμε. Το διάβασμα είναι απόλαυση, αλλά τι ήταν αυτό που άναψε τη σπίθα για να πάρει φωτιά η πένα και να «ζωντανέψει» η λευκή σελίδα; Ποια ήταν η αφορμή για να «γεννηθούν» τα μεγάλα έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας; Ψάχνουμε, βρίσκουμε και απαντάμε.

 

Η ιστορία είναι στην ουσία αυτοβιογραφική, καθώς αντανακλά την προσπάθεια του Χάμσουν να δημιουργήσει τη λογοτεχνική του φήμη. Ο Χάμσουν γεννήθηκε το 1859. Οι γονείς του, οι Πέντερ και Τόρα Πέντερσον, αναγκάστηκαν να μετακομίσουν, για οικονομικούς λόγους, στην πόλη Χάμαροϊ. Εκεί, πλούσιος θείος είχε αποκτήσει φάρμα με το όνομα «Χάμσουντ». Ο Χάμσουν χωρίστηκε από την οικογένεια του στα εννιά για να εργαστεί για τον θείο του, ο οποίος διηύθυνε το ταχυδρομείο της πόλης. Τον κακομεταχειρίστηκε, τον άφηνε να πεινάει και τον έδερνε. Για χρόνια ο Χάμσουν αναφερόταν σε αυτή την περίοδο της ζωής του, για την οποία πίστευε ότι του είχε προκαλέσει χρόνιες νευρικές ασθένειες.

Το 1874 κατάφερε να αποδράσει από το Χάμαροϊ. Περιπλανήθηκε αρκετά κάνοντας διάφορες δουλειές για να επιβιώσει. Ταυτόχρονα εξέδωσε βιβλία και έδωσε λογοτεχνικές διαλέξεις για όσους ενδιαφέρονταν. Ωστόσο, δεν μπόρεσε να βρει σημαντικό εκδότη για τα έργα του και απογοητευμένος μετανάστευσε για τις ΗΠΑ το 1882. Για άλλη μια φορά έπρεπε να εργαστεί σκληρά με ελάχιστη λογοτεχνική επιτυχία. «Η πείνα», λοιπόν, είναι μια τραγική αλλά αληθινή ανάπλαση κυρίως προσωπικών περιπετειών και βιωμάτων.

Η συνείδηση πρωταγωνιστεί

«Η Πείνα» εκδόθηκε το 1890 και έτυχε θερμής υποδοχής, ενώ ο Χάμσουν χαιρετίστηκε ως ένας από τους σημαντικότερους νορβηγούς συγγραφείς. Βέβαια, η διεθνής αναγνώριση ήρθε αργότερα με την απονομή του Νομπέλ Λογοτεχνίας το 1920. Θεωρείται πρόδρομος της λογοτεχνίας που βασίστηκε στη χρήση της ροής της συνείδησης και της επικέντρωσης στο υποκειμενικό.

Ο δημοσιογράφος Έντβιν Μπγιόρκμαν έγραψε γι’ αυτόν πως είναι, μετά τους Ίψεν, Στρίντμπεργκ, «ο πρώτος δημιουργικός συγγραφέας των Σκανδιναβικών χωρών». «Η Πείνα» πραγματεύεται ένα ασυνήθιστο θέμα, γραμμένο με ξεχωριστό τρόπο, προαναγγέλλοντας το νεορομαντικό κίνημα στη Σκανδιναβία. Για πρώτη φορά στη λογοτεχνία η συνείδηση είναι κεντρικός χαρακτήρας, σημειώνει ο βιογράφος του Χάμσουν Ρόμπερτ Φέργκιουσον. Για τον δημιουργό, «Η Πείνα» ήταν αντιπροσωπευτικό έργο για το πώς έβλεπε ο ίδιος τον  ρόλο του συγγραφέα, «το βιβλίο μου είναι μια προσπάθεια να περιγράψω την περίεργη ζωή του νου, τα μυστήρια της ψυχής σε ένα κορμί που πεινάει».

-Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο και παλαιότερα από Ζήτρος, Δωρικός, Δαμιανός

 

 

 

 

 

 

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1980. Σπούδασε αθλητική δημοσιογραφία και παρά την αγάπη και την ενασχόλησή του με τη λογοτεχνία, συνεχίζει να ασχολείται με το αθλητικό ρεπορτάζ. Έχει εργαστεί σε εφημερίδες, περιοδικά, ραδιοφωνικούς σταθμούς, κάνοντας βιβλιοπαρουσιάσεις

ola