Κομμάτια ζωντανού ιστού

Γκρεγκ Τζάκσον, Ασωτοι

Γράφει ο Αλέξανδρος Στεργιόπουλος - Λογοτεχνία + Ποίηση - 27/01/2018

Οι “Ασωτοι” είναι διεφθαρμένοι, είναι αυτοί που δεν έχουν τέλος, δεν βρίσκουν τέλος και όταν το βρουν, δεν ξέρουν τι να κάνουν με αυτό. Τότε, επιστρέφουν στην αρχή και η πορεία επαναλαμβάνεται. Δεν είναι γραμμική, δεν είναι κυκλική, είναι λαβυρινθώδης που προχωρά ενώ ο άνθρωπος βυθίζεται όλο και πιο βαθιά στον εαυτό (του). Το κέντρο της ύπαρξης ωθεί και απωθεί τους “Ασωτους”, τους ορίζει και τους επαναπροσδιορίζει. Το ερώτημα είναι γιατί αυτοί; Γιατί άσωτοι; Η απάντηση βρίσκεται στην άρνηση των οριστικών απαντήσεων. Και μόνο όσοι ξέρουν να διαφθείρουν τον εαυτό τους, να τον εγκαταλείπουν και να τον ψάχνουν και να μην κοιτάνε το τέλος του ορίζοντα, μπορούν να αγγίξουν τον εαυτό που κατοικεί στο δέρμα του απονεκρωμένου εαυτού και προκαλεί ξυπνήματα-κίνητρα για να συνεχιστεί το παραμύθι που λέγεται ζωή και να παραταθεί το βασανιστήριο του “γιατί ζω;”. Τέτοια κομμάτια ζωντανού ιστού μας παραδίδει ο Γκρεγκ Τζάκσον στο πρώτο του βιβλίο.

Η αλήθεια είναι ότι ο Τζάκσον “απαιτεί” πολλά από τον αναγνώστη. Και καλά κάνει. Δεν αρκεί η ανάγνωση των ιστοριών και η ψυχαγωγία που αυτές προσφέρουν. Ο αναγνώστης πρέπει να γίνει μέλος της πλοκής σε καθεμία, να νιώσει όσο πιο έντονα γίνεται τους ήρωες και να καταφέρει να μπει στη θέση τους για να καταλάβει το νόημα και το ταξίδι της αναζήτησης. Δύσκολη και επίπονη διαδικασία που θέλει ιδιαίτερο χρόνο για να αναδείξει την ποιότητα της πένα τους Τζάκσον.

Τα διηγήματα του 35χρονου συγγραφέα είναι μικροί καθρέφτες σύγχρονων σπουδαίων συγγραφέων όπως ο Τζόναθαν Φράνζεν. Δεν πρόκειται για αντιγραφή, αλλά προφανώς για πρόσληψη και επιρροή που έχει “χωνευτεί” και μετατραπεί σε μοναδικό συγγραφικό προϊόν. Με άλλα λόγια, ο Τζάκσον εισδύει στην αμερικανική κοινωνία μέσα από τα άτομα, ενώ ο Φράνζεν το κάνει βάζοντας σε πρώτο πλάνο το σύνολο, την οικογένεια.

Κοινό σημείο των ιστοριών η αναζήτηση ταυτότητας. Για να έχει αποτέλεσμα, σύμφωνα με τον Τζάκσον, πρέπει να υπάρχει απόλυτη ελευθερία στα πρόσωπα που μπαίνουν σε αυτή τη διαδικασία. Ελευθερία στη σκέψη και στο πνεύμα ώστε να απελευθερωθεί η κίνηση τους και να μας παρασύρουν στη δαιδαλώδη πορεία τους. Ο Τζάκσον, παρά τους περιορισμούς της φόρμας, καταφέρνει να βρει ξέφωτο αφού πρώτα περάσει από μεγάλες περιόδους εσωτερικής αναζήτησης, διαλογικών τμημάτων που προωθούν τον λόγο και τον προβληματισμό. Η ικανοποίηση του εγώ είναι το μέσο για να μπει ο αναγνώστης στη δίνη της πραγματικότητας πίσω από την πραγματικότητα. Η μετάφραση ανήκει στον Παναγιώτη Κεχαγιά και ανταποκρίνεται άψογα στις υψηλές απαιτήσεις του λόγου του.