“Οριζοντιότητα. Φωνές λαϊκής εξουσίας στην Αργεντινή”

Απέναντι στην ισοπέδωση...

| 02/07/2018

Ο καπιταλισμός ολοκληρώνει την ανασυγκρότηση του με ισοπεδωτικό τρόπο. Με την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού ξεκινά ανεμπόδιστα, περνά στην εποχή της αποθέωσης της καταναλωτικής μανίας, εισέρχεται στον 21ο αιώνα κερδοσκοπώντας ασύστολα και όταν καταρρέει το κόλπο των ενυπόθηκων στεγαστικών δανείων υψηλού ρίσκου στις ΗΠΑ, φτάνει στο τελευταίο στάδιο, αυτό της βίαιης φτωχοποίησης των μαζών. Φυσικά, σε συνάρτηση με ενδυνάμωση των μέσων επιβολής, καταστολής, χειραγώγησης. Το εργασιακό, κοινωνικό καθεστώς κινεζοποιείται ταχύτατα και μοναδικό μέλημα, πλέον, των κεφαλαιοκρατών η μονιμοποίηση του. Η διαδικασία αυτή δεν κάνει διακρίσεις και τσακίζει οριζοντίως ζωές, εδάφη, ολόκληρες χώρες. Η δικτατορία του κεφαλαίου με πρόθυμο πολιτικό προσωπικό χτυπά αλύπητα την εργατική τάξη. Υπάρχει απάντηση σε όλο αυτό; Η Marina Sitrin και τα λαϊκά στρώματα της Αργεντινής λένε “ναι”.

Η “Οριζοντιότητα” είναι το αρραγές μέτωπο των από τα κάτω απέναντι στην ισοπέδωση των καταπιεστικών, εξουσιαστικών μορφών. Η Αργεντινή έχει υποφέρει τα μάλα από τη… φιλευσπλαχνία των παγκόσμιων θεσμών Παγκόσμια Τράπεζα, ΔΝΤ και τη δράση των “πεφωτισμένων” ηγετών της (Φερνάντο δε λα Ρούα, Μένεμ, κ.α.) και το 2001 κατέρρευσε. Εν μία νυκτί όλα χάθηκαν και η εξαθλίωση έγινε κοινός τόπος (εκτός των ελίτ βέβαια). Εκεί, στα συντρίμμια που άφηνε ο νόμος της αγοράς και του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου, ακούστηκε η κραυγή απέναντι στην αβίωτη κατάσταση, ο ήχος της ρήξης απέναντι στο δυναστικό καθεστώς. Οι Αργεντινοί αποφάσισαν ότι ήταν αναγκαίο να ξεφύγουν από τον κοινοβουλευτικό κρετινισμό, να σταματήσουν να αφήνουν τις ελπίδες και τις προσδοκίες τους σε σύγχρονους μεσσίες. Είχε έρθει η ώρα της δράσης, της ομαδικής-συλλογικής έκφρασης. Κινήσεις ανέργων, συνελεύσεις σε γειτονιές αυτόνομες-αυτοοργανωμένες κοινότητες σε κατειλημμένα κτίρια, άρχισαν να δημιουργούνται με ταχύτατους ρυθμούς. Ο κόσμος της Αργεντινής προσπαθεί να ξεφύγει από τα δεσμά του καπιταλισμού, της ατομικής ιδιοκτησίας, της υποταγής και προσπαθεί να το κάνει μακριά από τις παραδοσιακές αστικές πολιτικές δομές. Φαίνεται ανοργάνωτο και κάπως θολό το όλο εγχείρημα και κινείται πιο πολύ στη σφαίρα του αυθόρμητου και του βραχυπρόθεσμου οφέλους. Οι άμεσες  ανάγκες είναι πολλές και απαιτούν άμεση δράση για να ικανοποιηθούν τώρα. Ωστόσο, πώς μπορούν να λειτουργήσουν όλες αυτές οι κινήσεις και να είναι αποτελεσματικές εντός καπιταλιστικού πλαισίου;

Η Sitrin μέσα από τη μέθοδο των συνεντεύξεων διατηρεί την αυθεντικότητα της νέας έκφρασης του λαού της Αργεντινής και αναδεικνύει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα αυτών των σχημάτων. Δεν κρίνει, ούτε κατευθύνει, αλλά αφήνει στον αναγνώστη να αξιολογήσει, αναλύσει και να αποφανθεί. Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις “Κινούμενοι Τόποι” και η μετάφραση του αποτελεί συλλογικό εγχείρημα της “Συνέλευσης για την Κυκλοφορία των Αγώνων. Πραγματοποιήθηκε από τα ισπανικά και την πρώτη έκδοση του βιβλίου που κυκλοφόρησε το 2005. Την επιμέλεια της παρούσας έκανε ο Ιάσονας Βελλής.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1980. Σπούδασε αθλητική δημοσιογραφία και παρά την αγάπη και την ενασχόλησή του με τη λογοτεχνία, συνεχίζει να ασχολείται με το αθλητικό ρεπορτάζ. Έχει εργαστεί σε εφημερίδες, περιοδικά, ραδιοφωνικούς σταθμούς, κάνοντας βιβλιοπαρουσιάσεις