Ο Κοροβίνης αυθαιρετεί και δικαιώνεται

“Σκίρτημα ερωτικόν. Ο Κ.Π. Καβάφης εις την Πόλιν” του Θωμά Κοροβίνη

18767815_632170956972578_3634611153118812621_n
Γράφει ο Αλέξανδρος Στεργιόπουλος - Λογοτεχνία + Ποίηση - 01/06/2017

Οι κλασικοί συγγραφείς, ποιητές, δεν μπορούν να γίνουν γνωστοί σε εμάς αν δεν τους φανταστούμε. Αν δεν κερδίσουμε το δικαίωμα να “δούμε” τη ζωή τους τη στιγμή που την έζησαν. Για να γίνει όμως αυτό πρέπει ικανοποιούνται ορισμένες προϋποθέσεις: Τόλμη, περιέργεια, σεβασμός και θράσος. Η τόλμη είναι απαραίτητη για να μη φοβηθούμε το μεγαλείο του ανδρός ή της γυναικός. Η περιέργεια για να μη σταματήσουμε να βρίσκουμε άγνωστες πτυχές τους ή να επαναπροσδιορίζουμε τις υπάρχουσες. Ο σεβασμός για να μη γίνει ο θαυμασμός προσβολή και το θράσος για να μπορέσουμε να εισέλθουμε στον προσωπικό χώρο αυτού που μας έχει αφήσει: Ένα ψηφιδωτό από καλλιτεχνικά θραύσματα που συνθέτουν το μετείκασμα μιας ύπαρξης αθάνατης.

Ο Θωμάς Κοροβίνης, μετά το “Το αγγελόκρουσμα. Η τελευταία νύχτα του κυρ-Αλέξανδρου” (σ.σ Παπαδιαμάντη) και το “Το πρώτο φιλί. Ενα απόγευμα του Γιωργάκη Βιζυηνού στο χαρέμι του Αμπντουλαζίζ”, “τρυπώνει” στα μετεφηβικά χρόνια του Κ.Π. Καβάφη και μας παρουσιάζει το ερωτικό σκίρτημα που καθόρισε τον βίο του. Πώς το κάνει αυτό; Μα, μέσα από τον ίδιο τον Καβάφη, με τη δική του γλώσσα και αφήγηση γινόμαστε μάρτυρες της κομβικής αλλαγής στη ζωή του μεγάλου Αλεξανδρινού. Ο Κοροβίνης δεν επινοεί απλά τον αυτοαναφορικό μονόλογο, αλλά και το περιβάλλον, τις συνθήκες στις οποίες δημιουργείται, τα εξωτερικά ερεθίσματα που “σαρκώνουν” τα λόγια του Καβάφη. Αυτό δεν θα μπορούσε να γίνει αν δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις που αναφέρουμε στην αρχή. Επιπλέον, η διαμονή του στην Κωνσταντινούπολη για οκτώ χρόνια και η ενασχόληση του με τον ελληνικό και τουρκικό λαϊκό πολιτισμό, του δίνουν έναν λόγο παραπάνω για να “παραβιάσει” τον ιδιωτικό βίο του Καβάφη.

Η σύντομη ιστορία αφορά την απόφαση του ποιητή να αφηγηθεί την ιστορία ενός σύντομου αλλά μοιραίου για τον ίδιο οδοιπορικού, την εποχή της διαμονής του στο σπίτι του παππού του στο βοσπορινό Νιχωράκι. Ο περίπατος γίνεται με νεαρό, ευειδή, ρωμαλέο, ο οποίος βρίσκεται στη δούλεψη του παππού του Καβάφη. Ο τελευταίος θα τον συνοδεύσει από τα τελωνεία του Καράκιοϊ μέχρι την παραλία του Εμίνονου δια μέσου της γέφυρας του Γαλατά.

Ο Κοροβίνης επιλέγει να γράψει στην καθαρεύουσα και με αυτή την επιλογή μας φέρνει ακόμη πιο κοντά στον Αλεξανδρινό. Ο πολύ καλός χειρισμός της στρυφνής γλώσσας δίνει τον τόνο και τον απαραίτητο ρυθμό στην ιστορία και αναδεικνύει όχι μόνο την εύπλαστη ψυχοσύνθεση του αφηγητή, αλλά και την ιστορία που ζει -και θα ζει- στην Πόλη. Η αυθαιρεσία του Κοροβίνη τελεσφορεί γιατί κατέκτησε το δικαίωμα να φαντάζεται όπως είναι τον σπουδαίο Κ.Π. Καβάφη.

18740432_632170796972594_5305272241613290842_n