Πώς “γεννήθηκε” “Το μοναστήρι της Πάρμας” του Σταντάλ

| 09/10/2017

Τι υπάρχει στο «πριν» κάθε συγγραφέα, κάθε ποιητή; Σαν αναγνώστες βρισκόμαστε πάντα στο «μετά», στη στιγμή που «περπατάει» το έργο του κάθε λογοτέχνη. Τη στιγμή που κατεβάζουμε το βιβλίο από το ράφι και το ξεσκονίζουμε, ο δημιουργός «ξεσκονίζει» τις σκέψεις του, τις προσλαμβάνουσες και τα ερεθίσματα που θα οδηγήσουν το χέρι του στο χαρτί για να γράψει κάτι καινούριο. Η διαδικασία ίσως είναι επίπονη και κοπιαστική πνευματικά για τον ίδιο, όμως θέλουμε να συμμετάσχουμε. Το διάβασμα είναι απόλαυση, αλλά τι ήταν αυτό που άναψε τη σπίθα για να πάρει φωτιά η πένα και να «ζωντανέψει» η λευκή σελίδα; Ποια ήταν η αφορμή για να «γεννηθούν» τα μεγάλα έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας; Ψάχνουμε, βρίσκουμε και απαντάμε.

[hr]

Πώς “γεννήθηκε” “Το μοναστήρι της Πάρμας” του Σταντάλ

Η ιδέα για το βιβλίο υπήρχε για πολύ καιρό στο μυαλό του Σταντάλ. Τα Ρωμαϊκά ημερολόγια του, στα τέλη των 1820’s, είναι γεμάτα με εκτενείς αναφορές στις πολύπλοκες ιστορίες της ιταλικής αναγεννησιακής αριστοκρατίας. “Το μοναστήρι της Πάρμας” οφείλει πολλά στο χρονικό της ζωής του Αλεσάντρο Φαρνέζε, αργότερα Πάπα Παύλος Γ΄, το οποίο συνάντησε ο Σταντάλ στη διάρκεια των ταξιδιών του στην Ιταλία.

Το βασικό περίγραμμα της πλοκής και τα πρότυπα για τους χαρακτήρες του βρίσκονταν στην κατοχή του για αρκετό διάστημα. Αντλήθηκαν από παλιότερα έγγραφο ανώνυμου συγγραφέα το οποίο είχε αγοράσει στην Ιταλία και από αντίτυπα άλλων. Τα έφερε μαζί του όταν, το 1836, άφησε τη θέση του πρόξενου στην πόλη Τσιβιταβέκια για να πάει στο Παρίσι. Ήταν συναρπαστικά χρονικά αγάπης και βίας και αφορούσαν τις ζωές των αριστοκρατών του 16ου αιώνα.

[hr]

Το φυσικό αποτέλεσμα μιας μεγάλης διαδικασίας

Ο Σταντάλ (ένα από τα πολλά ψευδώνυμα που χρησιμοποιούσε ο Μαρί Ανρί Μπέιλ) κάθισε στις 4 Νοεμβρίου 1838 στο γραφείο του, στη Rue Caumartin 8 στο Παρίσι, έδωσε εντολή να μην τον ενοχλήσει κανείς και άρχισε να υπαγορεύει. Το χειρόγραφο του “Μοναστηριού” τελείωσε εφτά εβδομάδες αργότερα, παραμονή Χριστουγέννων. Η ταχύτητα της σύνθεσης αντανακλάται στη ζωηρότητα της αφήγησης, για την οποία είναι τόσο γνωστό το βιβλίο. Βέβαια, παρά το απότομο και “ξαφνικό” της ολοκλήρωσης, “Το μοναστήρι της Πάρμας” είναι το φυσικό αποτέλεσμα μιας μεγάλης και σκόπιμης διαδικασίας που έφτασε την κατάλληλη στιγμή στην καρποφορία του. Ο γρήγορος αφηγηματικός ρυθμός και η ζωντάνια των χαρακτήρων ισορροπούνται από μια ψυχρή, σαρδόνια εξομολόγηση της ανθρώπινης φύσης και ιδιαίτερα της πολιτικής.

[hr]

Πηγές

-nytimes “After Waterloo”, Daniel Mendelsohn

-The New York Review of Books “Genius Con Brio”, Bernard Knox

*Το βιβλίο κυκλοφορεί από: Εκδόσεις Ζαχαρόπουλος, Γκοβόστη, Εξάντας,

22045688_10156742914798345_2748255491296310517_n

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1980. Σπούδασε αθλητική δημοσιογραφία και παρά την αγάπη και την ενασχόλησή του με τη λογοτεχνία, συνεχίζει να ασχολείται με το αθλητικό ρεπορτάζ. Έχει εργαστεί σε εφημερίδες, περιοδικά, ραδιοφωνικούς σταθμούς, κάνοντας βιβλιοπαρουσιάσεις