Στιγμές μαγείας σε νεκρό χρόνο:Μια 10αδα αξέχαστων buzzer beaters

Όταν το διχτάκι σάλεψε μαζί με τον ήχο από την κόρνα της γραμματείας

| 25/04/2015

Το σουτ του Γιώργου Πρίντεζη σε νεκρό χρόνο, που έστειλε τον Ολυμπιακό στη Μαδρίτη, μας έδωσε μια αφορμή για να θυμηθούμε ανάλογες στιγμές από την πλούσια συλλογή του ελληνικού μπάσκετ. Χαραγμένες στη μνήμη κάθε μπασκετικού και μη, δέκα στιγμές που το διχτάκι σάλεψε μαζί με τον ήχο από την κόρνα της γραμματείας. Η σειρά είναι – φυσικά – απολύτως τυχαία…

[br]

[hr]

1. Πέτζα Στογιάκοβιτς – 1998: Ημιτελικοί Α1, Ολυμπιακός-ΠΑΟΚ 55-58.

[hr]

Peja

Μια από τις ομορφότερες «ζωγραφιές» στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ. Ένα σουτ που αποτέλεσε ορόσημο για δύο λόγους. Ο ένας, γιατί συμβολοποίησε το τέλος της κυριαρχίας του Ολυμπιακού τη δεκαετία του ’90 – με πέντε σερί πρωταθλήματα από το 1993 ως και το 1997 – και εισήγαγε το ελληνικό μπάσκετ στην εποχή της κυριαρχίας του Παναθηναϊκού. Ο άλλος λόγος είναι ότι αυτό το σουτ είναι, στην πραγματικότητα, η τελευταία και πιο δυνατή εικόνα ενός από τους μεγαλύτερους αθλητές που πάτησαν ποτέ σε ελληνικό παρκέ.  Ο Πέτζα στο τέλος της σεζόν «την έκανε» για το ΝΒΑ, από όπου επέστρεψε πριν λίγα χρόνια παίζοντας για 13 σεζόν και φορώντας στο χέρι του το δαχτυλίδι του πρωταθλητή.

[br]

[br]

[hr]

2. Γιώργος Σιγάλας – 1994: Φάση ομίλων Ευρωλίγκα, Ρεάλ – Ολυμπιακός 57-58.

[hr]

SIGALAS

Ένα σουτ που χάθηκε στη λήθη γιατί εκείνος ο Ολυμπιακός ενώ κατάφερε να κερδίσει τη Ρεάλ του Σαμπόνις και του Αρλάουκας – από την οποία την επόμενη σεζόν έχασε με περίπατο στον τελικό – πέταξε στα σκουπίδια εκείνη τη χρονιά στην Ευρώπη γιατί αυτοκτόνησε στον τελικό του Τελ Αβίβ απέναντι στη Μπανταλόνα (του Ομπράντοβιτς). Η τελική κατάληξη εκείνης της χρονιάς όμως, δεν σβήνει ότι αυτό το σουτ του Σιγάλα ήταν η πρώτη νίκη ελληνικής ομάδας μέσα στην έδρα της ομάδας με τα περισσότερα Κύπελλα Πρωταθλητριών.

[br]

[br]

[hr]

3. Μίροσλαβ Ραΐσεβιτς – 2003: Τελικός Champions Cup, Άρης – Προκομ 84-83.

[hr]

ARIS-PROKOM203

Η τελευταία μεγάλη στιγμή του μπασκετικού Άρη στην Ευρώπη. Ένας από τους καλύτερους Αμερικανούς που έπαιξαν ποτέ στη χώρα, ο Γουίλι Σόλομον, χάνει τη βολή, ο Ραΐσεβιτς παίρνει το ριμπάουντ και ευστοχεί στο νικητήριο καλάθι βάζοντας φωτιά στο Παλέ και ολόκληρη την πόλη. Ο συμπαθής ψηλός δεν κατάφερε και πολλά στη μετέπειτα καριέρα του, κέρδισε όμως μια θέση στην καρδιά κάθε Αρειανού μονάχα για αυτή τη στιγμή.

[br]

[br]

[hr]

4. Νίκος Ζήσης – 2005: Top-16 Ευρωλίγκα, ΑΕΚ – Εφές Πίλσεν 70-69.

[hr]

zisis1

Λίγο πριν η ΑΕΚ ξεκινήσει την κατηφόρα της, καταφέρνει εκείνη τη σεζόν, με Ζήση στο κουμάντο και Κατσικάρη στον πάγκο, να κάνει μια εξαιρετική πορεία στην Ευρώπη χάνοντας στην ισοβαθμία με Εφές και Μπενετόν την είσοδο στα προημιτελικά. Εκείνο το βράδυ στο Γαλάτσι, ο Ζήσης παίζει με σπασμένη μύτη σχεδόν για ένα ημίχρονο, κάνει ατομικό ρεκόρ πόντων (22) που κρατάει μέχρι σήμερα και δίνει τη νίκη στην ομάδα του με ένα από τα πιο σκοτωμένα σουτ στην ιστορία της διοργάνωσης.

[br]

[br]

[hr]

5. Βασίλης Σπανούλης – 2007:  Φάση ομίλων Ευρωμπάσκετ, Ελλάδα – Κροατία 81-78

[hr]

spanoulis

Ένα χρόνο μετά την επική νίκη απέναντι στις ΗΠΑ, ο Σπανούλης διαγράφει από τη μνήμη της μπασκετικής Ευρώπης τη χαμένη του χρονιά στους Ρόκετς, ξεκινώντας την εποχή της απόλυτης κυριαρχίας του στα γήπεδα της ηπείρου που ανήκει. Το παιχνίδι με την Κροατία έχει μπόλικα ζόρια για την τότε πρωταθλήτρια Ευρώπης. Το ξύλο και τα μπινελίκια που έχουν πέσει σε αυτό το ματς, τιμούν στο έπακρο την αθλητική βαλκανική παράδοση οπότε το τελευταίο μαγικό «χάζεμα» του Σπανούλη στον Πλάνινιτς, πέρα από τη νίκη, θα λειτουργήσει και ως υπενθύμιση εκδίκησης για τα όσα μας έκαναν οι Κροάτες τη δεκαετία του ’90.

[br]

[br]

[hr]

6. Μπάνε Πρέλεβιτς – 1991: Κανονική Περίοδος Α1, Άρης – ΠΑΟΚ 96-99.

[hr]

prelevic

Αυτό το σουτ δεν έκρινε κανένα τίτλο, ούτε άλλαξε το ρου της ιστορίας υπέρ του ΠΑΟΚ και του Μπάνε που τα προηγούμενα χρόνια – αλλά και εκείνο – βαρέθηκαν να βλέπουν το Γκάλη και το Γιαννάκη να σηκώνουν κούπες. Όμως εδώ, πέρα από το αδιανόητο του σουτ του Μπάνε, υπάρχει μια φοβερή ιστορία. Ο Ίβκοβιτς, σχεδιάζει ένα οριακά ακατάληπτο για τους παίχτες του, σύστημα για την τελευταία επίθεση. Ο χρόνος ελάχιστος, η κούραση στα ύψη γιατί το ματς είναι ήδη στην πρώτη παράταση, οπότε ο Πρέλεβιτς ρωτάει: «Αμα δε μπορεί, να πάρω εγώ μπάλα;». Ε, και πήρε τη μπάλα.

[br]

[br]

[hr]

7. Κώστας Σλούκας – 2012: Φάση Ομίλων Ευρωλίγκα, Γαλατάσαραϊ – Ολυμπιακός 78 – 77.

[hr]

???? A?????- û??J?  (r??E`2011-2012)

Ελάχιστοι θυμούνται ότι αυτό το ματς, τελικά το πήρε η Γαλατά στην παράταση. Τόσο μικρή σημασία είχε αυτό το γεγονός μπροστά στο αδιανόητο σουτ του Σλούκα πίσω από το κέντρο που έστειλε το ματς στην παράταση. Αυτό το σουτ είναι ενθύμιο μιας από τις σημαντικότερες χρονιές της ιστορίας του Ολυμπιακού. Εκείνης που τελείωσε με ένα άλλο (κάτι σαν) σουτ και με την κούπα στα χέρια.

[br]

[br]

[hr]

8. Γιώργος Πρίντεζης – 2012: Τελικός Ευρωλίγκα, ΤΣΣΚΑ – Ολυμπιακός 61-62.

[hr]

printezis

Χοντρικά, ο Πρίντεζης θα μπορούσε να κλείσει την καριέρα του μετά από αυτό το σουτ. Δεν το έκανε, γιατί η μοίρα του επιφύλασσε να ξεράνει τρία χρόνια αργότερα, τα πιο αχώνευτα μούτρα των ευρωπαϊκών παρκέ. Ο Ολυμπιακός σε αυτό το ματς πετυχαίνει τη μεγαλύτερη ανατροπή σε τελικό στην ιστορία των φάιναλ φορ της Ευρωλίγκα και την ολοκληρώνει με αυτό που στον υπόλοιπο μπασκετικό πλανήτη ονομάζεται floater και στην Ελλάδα είναι γνωστό ως «πεταχτάρι», από τα χέρια του Πρίντεζη.

[br]

[br]

[hr]

9. Νίκος Ζήσης – 2006: Φάση ομίλων Μουντομπάσκετ, Ελλάδα – Αυστραλία 72 – 69.

[hr]

Zisis2 (1)

Σε εκείνο το τουρνουά κερδίσαμε τους Αμερικάνους, οπότε ποιός ασχολείται με τα υπόλοιπα; Στην πραγματικότητα όμως αυτό ήταν το μοναδικό ματς που η Εθνική απειλήθηκε άμεσα με ήττα και μάλιστα αρκετά νωρίς στο τουρνουά. Ένα ακόμα ματς όμως που ο ηττημένος σε ματς της Εθνικής, δεν κατάλαβε τι διάολο έγινε. Πρώτα ο Φώτσης ισοφαρίζει με κλασσικό…φωτσέϊκο τρίποντο, στη συνέχεια ο Παπαλουκάς «ψειρίζει» τη μπάλα από τον αμέριμνο Αυστραλό και ο Ζήσης ολοκληρώνει τη δουλειά, λίγες μέρες πριν η διασταύρωση Βαλντεράμα με Σουγκλάκο, αποπειραθεί να του κόψει το μπάσκετ.

[br]

[br]

[hr]

10. Δημήτρης Διαμαντίδης – 2005: Ημιτελικός Ευρωμπάσκετ, Ελλάδα – Γαλλία 67-66.

[hr]

diamantidistriponto

Το απόλυτο σουτ που σημάδεψε τη σύγχρονη ιστορία του ελληνικού μπάσκετ. Τυπικά δεν είναι buzzer beater, τυπικά δεν είναι ο τελικός, αλλά οι πάντες ξέρουν ότι «με εκείνο το σουτ του Διαμαντίδη πήραμε το Ευρωπαϊκό». Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο.

[br]

[br]

[hr]

10 + 1. Παναγιώτης Γιαννάκης : Τελικοί πρωταθλήματος 1990 – 91 , Άρης – ΠΑΟΚ : 66 – 65

[hr]

giannakis galis

Το πιο παλιό buzzer beater του αφιερώματος, γι αυτό και παραλίγο να ξεχαστεί. Από την εποχή της «αυτοκρατορίας» του Άρη και της κατοχής των πρωτείων του μπάσκετ από την Θεσσαλονίκη. ΠΑΟΚ και Άρης κονταροχτυπιούνται για χρόνια και στο τέλος συνήθως … κερδίζουν οι κιτρινόμαυροι με όλους τους πιθανούς τρόπους. Εδώ ο ΠΑΟΚ της «χρυσής εποχής Βεσυρτζή» προηγείται με 83 – 78 και έχει την επίθεση, 2 λεπτά και 13 δεύτερα πριν το τέλος. Καταφέρνει όμως να χάσει με καυτό τρίποντο του Γιαννάκη. Τότε στα playoffs μετρούσαν και οι αγώνες των δύο ομάδων στην κανονική διάρκεια. Ο ΠΑΟΚ ξεκίνησε με disavantage έχοντας χάσει και τα δύο παιχνίδια της σεζόν. Κατόρθωσε όμως να ισοφαρίσει με δύο συνεχόμενες νίκες και στο συγκεκριμένο παιχνίδι πήγαινε ολοταχώς για το 3 – 2. Ο Γιαννάκης, ο Γκάλης και ο Αγγελίδης του χάλασαν το σερί και στο επόμενο ματς ο Άρης έκανε με εξίσου περιπετειώδη τρόπο (81 – 80) την τέταρτη νίκη του και στέφθηκε πρωταθλητής. Σε ένα ματς που στο τέλος του σημαδεύτηκε από επεισόδια ανάμεσα σε Πρέλεβιτς και Γκάλη. Οι οπαδοί του Άρη θα φωνάξουν για πολλοστή φορά το «Πότε; Ποτέ.» και ο ΠΑΟΚ θα πρέπει να περιμένει μία ακόμη χρονιά για να συναντήσει τον Ολυμπιακό στους τελικούς και να κατακτήσει επιτέλους το πρωτάθλημα…

[br]

[br]

10 + 2. Δημήτρης Διαμαντίδης – Προημιτελικοί Ευρωλίγκα, Μπαρτσελόνα – Παναθηναϊκός : 65 – 66

[hr]

diamantidis-triponto-barcelona-panathinaikos-660

Εντάξει όπως καταλάβατε δεν μας έφτασαν δέκα. Και εδώ, αν και δεν δεν πρόκειται στην πραγματικότητα για buzzer beater (απομένουν 8 περίπου δευτερόλεπτα ακόμη για τους μπλαουγκράνα που δεν τα εκμεταλλεύονται), για λόγους ιστορικής δικαιοσύνης δεν θα μπορούσε να λείπει κάπως ο μπασκετικός Παναθηναϊκός των τελευταίων χρόνων από ένα τέτοιο αφιέρωμα. Και παρόλο που ο ΠΑΟ  δεν έχει μάλλον ιδιαίτερες μαγικές και κρίσιμες (κυριολεκτικά του τελευταίου δευτερολέπτου) στιγμές στο ενεργητικό του, ο Δημήτρης Διαμαντίδης θα μνημονευτεί ξανά εδώ, φορώντας τα πράσινα αυτή τη φορά. Αφού κανείς μπασκετικός δεν ξεχνάει εύκολα το ψυχρό τρίποντο που πάγωσε τη Βαρκελώνη 10» πριν το τέλος, έδωσε το break στους πράσινους και ζωντάνεψε το όνειρο της πρόκρισης του (τέταρτου στον όμιλο του top – 16) ΠΑΟ. Το όνειρο βέβαια ξεθώριασε στο αμέσως επόμενο παιχνίδι στην Αθήνα, όταν η Μπάρτσα έκανε με τη σειρά της κι αυτή break και έσβησε τελείως πίσω στην Βαρκελώνη, όταν με το 64 – 53 οι Καταλανοί έκαναν το 3 – 2 στις νίκες και προκρίθηκαν στο final four.

[br]

[br]

[Και σε περίπτωση που έχει περάσει κανένα δίωρο από τότε που το είδατε τελευταία φορά, εδώ ξανά το τρίποντο του Πρίντεζη που μας έδωσε την αφορμή για την έμπνευση του εν λόγω αφιερώματος:]

[br]