Στήλη: DiscLab
Νέες μουσικές κυκλοφορίες που διαταράσσουν την κοινή ησυχία (Συλλογική Στήλη)

Σωκράτης Μάλαμας: Κάτοπτρα | από την Αρτύς

Να ‘μαστε πάλι εδώ ξανά στον ίδιο στεναγμό…

| 09/07/2017

Αυτή εδώ ή στήλη, όπως θα έχουν παρατηρήσει και οι ίδιοι οι αναγνώστες, δεν συνηθίζει να παρουσιάζει άλμπουμ της αποκαλούμενης έντεχνης σκηνής. Αυτό δεν σημαίνει ότι αξιολογείται αρνητικά ένας ολόκληρος χώρος με, όπως και να το κάνουμε, σημαντική συμβολή στην ελληνική μουσική, αλλά τόσο η πληθώρα των εκδόσεων όσο και η επιλογή μας να παρουσιάζουμε δουλειές που δεν θα τύχουν προβολής που τούς αντιστοιχεί στα υπόλοιπα ΜΜΕ, έχει οδηγήσει σε συγκεκριμένες επιλογές. Ωστόσο, αυτή τη φορά θα το πάμε λίγο διαφορετικά φιλοξενώντας το τελευταίο δίσκο του Σωκράτη Μάλαμα με τίτλο Κάτοπτρα. Ο τίτλος είναι εμπνευσμένος από το βιβλίο «Ο ταραγμένος καθρέφτης» των John Briggs και David Peat.

Έχοντας ακούσει σχεδόν όλα τα άλμπουμ του, η ακρόαση του Κάτοπτρα μου άφησε την αίσθηση ενός συνθετικά μεστού άλμπουμ, του καλύτερου, τουλάχιστον για τα τελευταία χρόνια, για το συγκεκριμένο δημιουργό. Επίσης, οι ενορχηστρωτικές προσεγγίσεις λειτουργούν καλύτερα από κάθε προηγούμενη φορά. Η τρομπέτα του Παντελή Στόικου, το βιολί του Φώτη Σιώτα  ή  οι ηλεκτρικές κιθάρες του Κλέωνα Αντωνίου και του Κώστα Παντέλη για παράδειγμα, δένουν αρμονικά με τις συνθέσεις και προσφέρουν αισθητικά στην εκφραστική δύναμη των τραγουδιών.

Τραγούδια που ξεχωρίζουν κατά τη γνώμη μου το ομώνυμο, το «Να ‘σαι ποτάμι που κυλά», ένα από τα χαρακτηριστικά κομμάτια «στυλ Μάλαμα», το «Έπαψα να σε σκέφτομαι», το «Με το κρασί στο αίμα» και το «Εγώ όταν σ’ αγάπησα» με τους πολύ όμορφους στίχους της Φωτεινής Λαμπρίδη :»δυο, δυο μας δέχεται το φως και στο σκοτάδι μόνοι, καρδιά που κράτησε ανοιχτά τα μάτια σ’ άγριο βοριά ποτέ δε μετανιώνει..»

Οι στίχοι είναι του ίδιου του Μάλαμα πλην ενός κομματιού του Γιάννη Χαλιώτη (Να ‘σαι ποτάμι που κυλά), ένα του Άρη Κεραμάρη (Με το κρασί στο αίμα),  Ισαάκ Σούση (Περί ου ο λόγος), ένα του Γιώργου Κλεφτογιώργου (Γαλάζια σκόνη) και τρία της Φωτεινής Λαμπρίδη (Έτοιμη Γιορτή, Εγώ όταν σ’ αγάπησα, Στα Πετράλωνα). Γενικά στιχουργικά ο δίσκος έχει να προσφέρει αρκετό ενδιαφέρον και ορισμένες γοητευτικές στιγμές, το δε προσωπικό και ερωτικό στοιχείο συνυπάρχει με το ευρύτερα κοινωνικό, τόσο στους στίχους του Μάλαμα όσο και των συνεργατών του: «… κάτω στα Πετράλωνα με τη ζωή μου μάλωνα, οκτάωρο για 5 ευρώ και Κυριακή χωρίς ρεπό, μπύρα στα σουβλατζίδικα, ουρά στα προποτζίδικα στην ανεργία η τύχη μου και ο άσσος στο μανίκι μου..» (Πετράλωνα).

Στο δίσκο τραγουδούν, η Ελεονώρα Ζουγανέλη (Έπαψα να σε σκέφτομαι), η Νατάσσα Μποφίλιου (Εγώ όταν σ’ αγάπησα), η Λαμπρινή Καρακώστα (Γαλάζια Σκόνη), ο Πέτρος Μάλαμας (Έτοιμη Γιορτή) και βέβαια ο ίδιος ο Μάλαμας ο οποίος έχει γράψει και τη μουσική σε όλα τα τραγούδια.

Παίζουν οι μουσικοί:

Σωκράτης Μάλαμας – Ακουστική κιθάρα, Μπαγλαμάς

Κλέων Αντωνίου – Ηλεκτρική κιθάρα

Κώστας Παντέλης – Ηλεκτρική κιθάρα

Παντελής Στόικος – Τρομπέτα

Φώτης Σιώτας – Βιολί

Μιχάλης Καπηλίδης – Τύμπανα

Κυριάκος Ταπάκης – Ούτι

Γιάννης Παπατριανταφύλλου

Νίκος Παραουλάκης – Νέι

Σωτήρης Παπατραγιάννης – Φωνητικά

Κατά βάθος θα ήθελε να παίζει μουσική, αλλά επειδή αυτό το τρένο χάθηκε, γράφει για αυτή και βέβαια όχι από επάγγελμα αλλά από πάθος. Έπειτα από πολυετή θητεία σε περιοδικά και εφημερίδες κατέληξε στο απάνεμο(;) λιμάνι του toperiodiko.gr…