Τα «πρότυπα» ενός Ουκρανού φασίστα

Για κάποιους, ο δολοφόνος του Ρώσου πρεσβευτή... είναι «ήρωας»

| 20/12/2016

‘Οχι πως προκαλεί έκπληξη, αλλά είναι καλό να καταγράφονται αυτές οι «λεπτομέρειες» στους δύσκολους καιρούς, όπως οι δικοί μας: Φασίστας βουλευτής του ουκρανικού κοινοβουλίου πανηγύρισε την δολοφονία του Ρώσου πρεσβευτή στην ‘Αγκυρα, χαρακτηρίζοντας τον δολοφόνο… «ήρωα».

Συγκεκριμένα, ο βουλευτής της Rada (η βουλή της Ουκρανίας), Βλαντίμιρ Παρασιούκ, έγραψε στο facebook, πως «όταν ένας άνθρωπος με κόστος την ζωή του είναι έτοιμος να προβεί σε ακραία μέτρα για χάρη των ιδεών, για χάρη της αλήθειας, τότε μπορούμε με βεβαιότητα να πούμε – είναι ήρωας!».

Ο βουλευτής συνόδευσε την ανάρτησή του με φωτογραφία του δολοφόνου πάνω από το πτώμα του πρεσβευτή, σημειώνοντας ότι ο δολοφόνος είναι «ήρωας για τον λαό του».

Η ανάρτηση προκάλεσε πλήθος οργισμένων σχολίων, αν και υπήρξαν και εκείνοι που τον υποστήριξαν.

Ο Παρασιούκ δεν είναι τυχαίος. Πριν το Μαϊντάν ήταν μέλος της φασιστικής συμμορίας «Κογκρέσο των Ουκρανών Εθνικιστών», με αποτέλεσμα να οδηγηθεί στην φυλακή για ποινικά αδικήματα. Συμμετείχε ενεργά στα γεγονότα του Μαϊντάν τον Φλεβάρη του 2014 και αμέσως μετά υπηρέτησε ως διοικητής της 4ης μονάδας του φασιστοτάγματος «Ντιεπρ – 1» το οποίο συστάθηκε τον Απρίλιο του 2014 από το μετα-μαϊντάν καθεστώς του Κιέβου, υπό το υπουργείο Εσωτερικών, ως «μονάδα ειδικού σκοπού» για να καταστείλει τον λαό στο Ντονμπάς.

Κατά την διάρκεια των μαχών στο Ιλοβάισκ στις 29 Αυγούστου του 2014 πιάστηκε αιχμάλωτος από την πολιτοφυλακή της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονιέτσκ, αλλά ανταλλάχθηκε με αιχμάλωτους πολιτοφύλακες τον Σεπτέμβρη της ίδιας χρονιάς.

Πλέον είναι μία από τις φασιστικές «ατραξιόν» της ουκρανικής βουλής, επιδιδόμενος κυρίως σε ξυλοδαρμούς άλλων βουλευτών.

*Η φωτογραφία είναι από το προφίλ του Παρασιούκ (πρώτος από δεξιά) στο facebook, στο Ιλοβάισκ, το 2014, πριν συλληφθεί. Υπερηφάνως, ο ίδιος και οι άλλοι δύο φασίστες, διαφημίζουν το αντικομμουνιστικό τους μένος.

Γεννήθηκε – και αυτή είναι μία από τις ελάχιστες βεβαιότητες που έχει – το 1970. Πουλούσε την εργατική του δύναμη επί χρόνια στον έντυπο και τον ηλεκτρονικό Τύπο. Μέχρι που του έπεσε ο ουρανός στο κεφάλι ήταν το μόνο πράγμα που φοβόταν. Τώρα «αναρρώνει» στο Περιοδικό. Ελπίζει, για πάντα.

ola