Χριστούγεννα στην κόλαση της Μόριας

Εικόνες οργής και φρίκης στο στρατόπεδο των 6.000 εγκλωβισμένων

Γράφει η Ελένη Μαυρούλη - Kοινωνία + Κινήματα, ΤΑ ΚΟΙΝΑ - 21/12/2017

Μόλις πριν από  δύο εικοσιτετράωρα, σοβαρές συμπλοκές σημειώνονταν επί ώρες στο στρατόπεδο συγκέντρωσης προσφύγων (και αυτός είναι μάλλον ένας όρος ιδιαίτερα ευγενικός) της Μόρια στην Λέσβο. Επί ώρες σκηνές καίγονταν, άνθρωποι συγκρούονταν.  Τουλάχιστον 10 είναι οι τραυματίες που μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο, μεταξύ αυτών και δύο γυναίκες εγκυμονούσες.

Μια ακόμη συνηθισμένη νύχτα. Μία ακόμη ημέρα στην κόλαση. Περίπου 6.000 άνθρωποι, κυρίως γυναικόπαιδα και οικογένειες, βρίσκονται εγκλωβισμένοι στην κόλαση επί της γης. Σε έναν χώρο του οποίου οι υποδομές δεν ήταν παρά για να καλύψουν το μισό αριθμό. Σε ένα χώρο όπου πια ουσιαστικά δεν υπάρχουν υποδομές αφού δεν υπάρχει σχεδόν καθόλου τρεχούμενο νερό, αφού οι τουαλέτες αποτελούν υγειονομική βόμβα, αφού τα σκουπίδια σωρρεύονται έξω από τις σκηνές,  αφού οι σκηνές υποτίθεται ότι είναι το κατάλυμμά σου για το κρύο, τη βροχή, το χιόνι, το αγιάζι.

Trapped in a Refugee Camp

Thousands of refugees are trapped on the Greek island Lesbos under catastrophic conditions. The families have to live in a stench of smoke, garbage, and feces.

Publié par DW Stories sur mercredi 20 décembre 2017

Άνθρωποι περιφραγμένοι σαν ζώα, να περιμένουν μια απάντηση για την αίτηση ασύλου τους που θα κάνει μήνες να δοθεί. Που οι πατρίδες τους διαλύθηκαν, κατακερματίστηκαν, έγιναν ένα διαρκές πεδίο μάχης συμφερόντων,  διαρκώς εναλασσόμενων στρατοπέδων και συμμαχιών, που κάποιες κοντεύουν σχεδόν να σβήσουν από το χάρτη. Άνθρωποι που τα σπίτια τους γκρεμίστηκαν και δεν έμεινε τούβλο για τούβλο να βάλουν το κεφάλι τους από κάτω. Που άφησαν τη ζωή τους σε πόλεις που δεν υπάρχουν πια, που έπαιξαν σε ένα πεζοδρόμιο  που δεν είναι παρά σωρός ερειπίων, που δεν έχουν που να πάνε.

Αυτούς τους ανθρώπους όλοι αυτοί που τους κατέστρεψαν τη ζωή, δεν τους θέλουν.  Γι αυτό υπόσχονται χρήματα, που έρχονται ή δεν έρχονται, στις χώρες εκείνες, όπως η Ελλάδα και η Ιταλία, οι οποίες λόγω της γεωγραφικής τους θέσης, καλούνται να παίξουν το ρόλο του μεγάλου στρατοπέδου συγκέντρωσης των απελπισμένων. Γι αυτό κάνουν τα στραβά μάτια σε αυταρχικούς σουλτάνους για να παίξουν το ρόλο του μαντρόσκυλου στις ζωές χιλιάδων απελπισμένων.

Μέρες που είναι, μέρες γιορτινές, μέρες αγάπης και μέρες …συγχώρεσης, ας μην ξεχάσουμε αυτούς τους ανθρώπους και το σε ποιές συνθήκες προσπαθούν να επιβιώσουν, συνθήκες που τους κάνουν αγρίμια. Ας μην ξεχάσουμε και όσους τους φιλοξενούν στον τόπο τους και χωρίς ευκολίες, ας προσπαθήσουμε να αντιληφθούμε πόσο δύσκολη είναι η καθημερινότητα όταν χιλιάδες κόσμου είναι εγκλωβισμένοι, οργισμένοι, απελπισμένοι. Ας μην ξεχάσουμε να διαχωρίσουμε τη δικαιολογημένη δυσφορία από το ρατσισμό και το φασισμό που προσπαθεί να την αξιοποιήσει και ας μην του αφήσουμε περιθώριο με ισοπεδωτικές λογικές. Ας μην ξεχάσουμε ποιοί πραγματικά φταίνε γι αυτήν την κατάσταση και ας συνειδητοποιήσουμε επιτέλους ότι ό,τι φαίνεται μακριά μας και ότι δεν μας αγγίζει, θα φτάσει και στην πόρτα μας και μας αφορά.

Και κυρίως ας μην ξεχάσουμε να ζητήσουμε συγνώμη από αυτά τα παιδικά μάτια, που δεν είδαν παρά μόνο πόνο, θάνατο, βία, ξεριζωμό. Να ζητήσουμε συγνώμη γιατί δεν προλάβαμε, δεν καταφέραμε να σταματήσουμε το κακό και να υποσχεθούμε ότι τουλάχιστον θα παλέψουμε με όσες δυνάμεις έχουμε για να πάψει αυτός ο πόνος, για να σταματήσει το μακελειό, για να αποκαλυφθούν οι πραγματικοί ένοχοι, για να τελειώνουμε οριστικά με ό,τι γεννά την απόλυτη απανθρωπιά και την κτηνωδία… Για να τελειώνουμε με τον ιμπεριαλισμό και τον καπιταλισμό που τον γεννά..

Το πλήρες video

ΥΓ. Το πιο ανατριχιαστικό, ίσως, είναι κάποια από τα σχόλια κάτω από το video που ανάρτησε στο facebook η Deutsche Welle..  Σχόλια μίσους και ρατσισμού, στα οποία υπήρχε και βαθιά άγνοια για το τι ακριβώς έχει συμβεί, γιατί οι άνθρωποι αυτοί βρίσκονται στην Ελλάδα εγκλωβισμένοι, για το σε ποια κατάσταση είναι η Ελλάδα αλλά και στο πώς εισήλθαν, πέρυσι, όσοι εισήλθαν στη Γερμανία…