AUDITORIUM | Νέες, πειραματικές και τζαζ μουσικές

Γράφει ο Αντώνης Ν. Φράγκος - Auditorium, Μουσική - 08/10/2017

Δεν είναι καθόλου καινούρια τούτη η στήλη. Έκανε την πορεία της για αρκετό καιρό, στο παρελθόν («Δίφωνο», «Jazz& Τζαζ») πέρασε στην διαθεσιμότητα και έρχεται και πάλι στο προσκήνιο του φιλόξενου «Περιοδικού». Κυρίως νέες μουσικές θα παρουσιάζει αλλά δεν θα παραλείπει να μεταφέρει δημιουργικές προτάσεις από το κυρίως ρεύμα της δισκογραφίας. Το βασικό χαρακτηριστικό της είναι η συνοπτική αλλά ουσιαστική παρουσίαση των καλλιτεχνικών προϊόντων.

22090151_685706004952406_1801733659108576069_n

Το HumaNoise Congress είναι η ετήσια συνάθροιση μουσικών από όλο τον κόσμο στο Βισμπάντεν της Γερμανίας όπου με κάθε ευκαιρία δημιουργούν επί μέρους σύνολα και παίζουν μαζί. Στο Tutti η δεκαμελής μπάντα των HumaNoise ερμηνεύει τρεις μεγάλες συνθέσεις ενώ ο αυτοσχεδιασμός αποτελεί βάση για τα ελεκτρόνικς, το γαλλικό κόρνο (της δικής μας, Έλενα Κακαλιάγκου), το ακορντεόν, το τσέλο, την βιόλα- το κοντραμπάσο κλαρινέτο, την τρομπέτα, τα κρουστά και το extended σαξόφωνο. Υπάρχει ελευθερία κινήσεων, drones, ατονάλ ενότητες, ψίθυροι και απότομα ξεσπάσματα ήχων έως και θόρυβοι. Μια δεκάδα δημιουργικών μουσικών  που μεταφέρουν τις προσωπικές  τους εμπειρίες στην γέννηση ήχων που υπερβαίνουν τις ατομικότητες που τους παράγουν.

Info

[hr]

22195682_685706214952385_7032040953533972620_n

Επηρεασμένο από την ύστατη μουσική περίοδο του John Coltrane και απ’ το βιβλίο του Νορβηγού Jens Bjørneboe, το Neptun ερμηνεύεται από τους Akmee, ένα κουαρτέτο από την χώρα του εν λόγω συγγραφέα- με τους, Erik Kimestad Pedersen- τρομπέτα, Kjetil Jerve- πιάνο, Erlend Albertsen- ακουστικό μπάσο και Andreas Wildhagen- κρουστά και με τέσσερεις εξαιρετικές συνθέσεις, μινιμαλιστικής αισθητικής όπου οι μνήμες της free jazz είναι ολοζώντανες- άκου, το απίστευτο, “Dance Of The Maniae”. Αλλά και τα υπόλοιπα κομμάτια καθόλου δεν υστερούν σε ευρηματικότητα καθώς οι τέσσερεις μουσικοί εννοούν να καινοτομούν ενώ αυτοσχεδιάζουν ατονικά αλλά πάντοτε στα πλαίσια ολοκληρωμένων συνθέσεων.

Info

[hr]

22195665_685705898285750_3796522148508022329_n

Μετά από 18 ολόκληρα χρόνια, ο Ιταλός πολύ- οργανίστας· συνθέτης, ερμηνευτής, παραγωγός και visual artist, Luigi Maria Mennella, κυκλοφορεί το “Aes Grave” ως Furvus, στα πλαίσια της Νέο- Κλασικής μουσικής. Ένα ιδιαίτερο έργο, τραγουδισμένο στα λατινικά, με στίχους δανεισμένους από τον Σενέκα και άλλους Ρωμαίους λόγιους- με ακουστικά όργανα, κυρίως κρουστά, με χορωδιακά μέρη, ισοκράτες από ηλεκτρονικά μέσα και επική ατμόσφαιρα, τελετουργική θα λέγαμε. Είναι το διάχυτο γοτθικό- μεσαιωνικό στοιχείο που κυριαρχεί και η δίκην ψαλμωδίας ερμηνείες του Mennella που δημιουργούν υποβλητικό θεατρικό σκηνικό για να ακουστούν οι επικές μπαλάντες.

Info

[hr]

22141126_685705821619091_4331811359396855506_n

To Tape 1” αποτελεί δημιούργημα του Αυστραλού, μουσικού παραγωγού και μηχανικού ήχου, Andrew McLellan–  καθώς ντοκουμεντάρει- δίκην σάουντρακ- τις εντάσεις στη καθημερινή ζωή της μεγαλούπολης. Ως Enderie μεταφέρει ρυθμικές εξάρσεις techno, στρώματα από cut-ups που αναδομούνται επί τόπου, ψευδό-χορευτικά κομμάτια, θόρυβο φυσικό και ηλεκτρονικό, διάφορα κρουστά, πλήθος field recordings και διαρκώς επαναλαμβανόμενα επεξεργασμένα φωνητικά εις τρόπον ώστε το όλο πρότζεκτ να ακούγεται παράξενα οικείο.

Info

[hr]

22089894_685706318285708_8444477901343772776_n

Ο  Ολλανδός Orphax, ή, κατά κόσμο Sietse van Erve, κυκλοφόρησε ένα άλμπουμ εστιασμένο στην μίνιμαλ άμπιεντ και στην drone μουσική. Το «Warschauer Straße», λειτουργεί με την ανάπτυξη μικροτονικών ήχων όπου χώρος και χρόνος παίζουν κομβικό ρόλο. Τα δυο κομμάτια του έργου αναφέρονται σε αντίστοιχες τοποθεσίες του Βερολίνου με ρέοντες θορύβους διαφορετικών εντάσεων που συνδυάζονται έτσι ώστε να διαχέονται χαλαρά στο περιβάλλον με αποτέλεσμα ο ακροατής να χάνει κάθε αίσθηση του χρόνου. Θυμίζει ίσως, τις καλές δουλειές των Tangerine Dream- “Zeit”, “Atem” κ.α.

Info

[hr]

22154192_685705701619103_1293543099671406555_n

Ύστερα από 16 συναπτά έτη το Ολλανδικό ντουέτο Ab Baars – τενόρο/ σοπράνο, σαξόφωνο, κλαρινέτο, shakuhachi και Terrie Ex (The Ex)- ηλεκτρική κιθάρα, συνδέονται ξανά για το Shifting Sands, ένα απόλυτα αυτοσχεδιαστικό μουσικό προϊόν. Με αυτό δεδομένο, ο τρόπος που οι δύο μουσικοί αντιδρούν μεταξύ τους μπορεί άνετα να θεωρηθεί σαν είδος αγώνα… ηχητικού μποξ με απίστευτες εντάσεις και τις ηρεμίες  στο πνευστό και στην κιθάρα- τις «κραυγές» τους, και την απόλυτα ελεύθερη επιλογή τεχνικών και τρόπων δημιουργικής αν και «δύσκολης» γενικώς μουσικής γραφής.

Info

[hr]

22089651_685706384952368_8806611611348207421_n

Το Γαλλικό κουϊντέτο των Papanosh, μια συλλογικότητα που έχει  πέντε leaders καθώς ακουστικό μπάσο, πιάνο, κρουστά, σαξόφωνο και τρομπέτα εναλλάσσονται διαρκώς στα σόλα, με αποτέλεσμα στο «A Chicken in a Bottle» να ακούγονται πλείστα όσα στιλ από σουϊνγκ, μπλουζ, μπι – μποπ, σάλσα έως και Νέα Ορλεάνη με καθηγητές τον Charles Mingus και τον Eric Dolphy! Έπειτα είναι ο τρόπος που παίζουν γνωστές μελωδικές γραμμές, η μέθοδός αποδόμησής τους- “Monsieur Shadows”- πως ερμηνεύουν το μοναδικό αλλότριο κομμάτι, αυτό της μεγάλης Nina Simone- “Plain Gold Ring”, του 1958.

Info

[hr]

22228472_685706471619026_6656121928896727653_n

Ανάμεσα στην klezmer και στην τζαζ, οι Sadawi του Αμερικανού τρομπετίστα, συνθέτη και ενορχηστρωτή Paul Brody– που δουλεύει στο Βερολίνο- αποτελούν  κουϊντέτο που αψηφά αισθητικούς περιορισμούς: στο «Vanishing Night, η χασιδική φολκ, η ρέγγε, τα μπλουζ, η όπερα, οι απολαυστικοί αυτοσχεδιασμοί, ο Ellington, αποκαλύπτουν τις μεγάλες δυνατότητες του γκρουπ, ακόμη δε περισσότερο στο δεύτερο μέρος, “Theater Suite For David Marton” όπου ερμηνεύουν πρωτότυπα τέσσερις παραγωγές του τελευταίου- προσαρμογές συνθέσεων των Μότσαρτ, Περσέλ, Χάϊντ και Μπαχ με την βοήθεια της αοιδού, Jelena Kuljic.

Info

[hr]

22154378_685707621618911_3275078044382400515_n

Εννέα συνθέσεις του Ιταλού κιθαρίστα Federico Casagrande με το τρίο του- Joe Sanders, ακουστικό μπάσο και Ziv Ravitz, κρουστά- σε μορφή ηλεκτρικής μπαλάντας που ναι μεν φέρει αυτοσχεδιασμούς κλείνει δε περισσότερο στο ροκ ύφος. Το «Fast Forward» έχει το ομότιτλο κομμάτι του να ακολουθεί έναν ρυθμό των Zeppelin ενώ το «Bozza» επηρεάζεται από την μπόσα νόβα και τον Wes Montgomery,  αλλά και τα υπόλοιπα περιέχουν στοιχεία μελωδίας, ρυθμού και αρμονίας που αρδεύουν από διάφορα ιδιώματα, κυρίως,της  ροκ παράδοσης.  

Info