Στήλη: Auditorium

AUDITORIUM | Πειραματισμοί και αυτοσχεδιασμοί

Νέες κυκλοφορίες στο νήμα του χρόνου

| 29/12/2017

Δεν είναι καθόλου καινούρια τούτη η στήλη. Έκανε την πορεία της για αρκετό καιρό, στο παρελθόν («Δίφωνο», «Jazz& Τζαζ») πέρασε στην διαθεσιμότητα και έρχεται και πάλι στο προσκήνιο του φιλόξενου «Περιοδικού». Κυρίως νέες μουσικές θα παρουσιάζει αλλά δεν θα παραλείπει να μεταφέρει δημιουργικές προτάσεις από το κυρίως ρεύμα της δισκογραφίας. Το βασικό χαρακτηριστικό της είναι η συνοπτική αλλά ουσιαστική παρουσίαση των καλλιτεχνικών προϊόντων.

Δύο  ακυκλοφόρητα έργα ενός απ’ τους σημαντικότερους συνθέτες της Ελλάδας, του πρωτοπόρου πειραματιστή ηλεκτροακουστικής μουσικής Στέφανου Βασιλειάδη«EN PYRI / BACCHAE» (1973- 1974)- έχουμε την δυνατότητα να γνωρίσουμε με την ετικέτα της ντόπιας Holotype. Ο Βασιλειάδης ίδρυσε μαζί με τον Ιάννη Ξενάκη το Κέντρο Έρευνας Σύγχρονης  Μουσικής το 1979 και παρέμεινε διευθυντής έως τo τέλος του το 2004. Στο κέντρο μπορεί κανείς να βρει πλούσιο αχαρτογράφητο έργο αποτελούμενο από μουσικές για θεατρικές παραγωγές, παιδικά τραγούδια και ανολοκλήρωτα κομμάτια ηλεκτροακουστικής μουσικής. Η πρώτη σύνθεση για μαγνητοταινία και ακουστικό μπάσο, (Ανδρέας  Ροδουσάκης)- αφιερωμένη στον  μεγάλο Γιάννη Χρήστου που έχασε την ζωή του σε ατύχημα, μαζί με τη γυναίκα του και τη γυναίκα του Βασιλειάδη- έχει τον τίτλο «Εν Πυρί» ο οποίος προέρχεται από την πρώτη επιστολή του Απόστολου Παύλου προς Κορινθίους. Στη σύνθεση αυτή το μπάσο αυτοσχεδιάζει νευρικά ανάμεσα σε ηλεκτρονικές παρεμβάσεις και ο ηχητικός όγκος αυξάνεται σταδιακά παράλληλα με το σκληρό παίξιμο του μπάσου, έως τα όρια αντοχής του ακουστικού πόρου! Το παρατεταμένο fade out βοηθά στην κάθαρση τόσο του μουσικού όσο και του ακροατή. Στο «BACCHAE» που γράφτηκε για τις ανάγκες του ομώνυμου θεατρικού έργου που δεν παίχτηκε ποτέ στην Ελλάδα αλλά στην Καλιφόρνια, ο συνθέτης συνδυάζει την ηλεκτροακουστική μουσική με την παράδοση-  τους τροπικούς τόνους του συνθεσάϊζερ μαζί με σάμπλς δημοτικών τραγουδιών ηχογραφημένων κατά καιρούς από τον ίδιο. Ο τρόπος που εμπλέκονται είναι χαρακτηριστικός καθώς τελικά δεν ξεχωρίζουν μέσα σε αυτό το «αρχαίο»  άμπιεντ φολκ drone.

Στην ίδια δισκογραφική (Holotype), ο ιδιότυπος Γάλλος καλλιτέχνης  Ghédalia Tazartès συνεργάζεται με την Εβραία πολυοργανίστα, βοκαλίστρια και συνθέτρια  Maya Dunietz στη δημιουργία του «Schulevy Maker», ενός έργου ηχογραφημένου ζωντανά  στο περίφημο Cafe Oto του Λονδίνου. Μοιάζει σαν ένα αισθητικό μπλέντερ συνεχούς και αδιάλειπτου αυτοσχεδιασμού συμπληρωμένου από παράξενα σάμπλς, concrete ήχους- με πιάνο, κουδουνάκια και, βεβαίως, πάνω από όλα τα απίθανα φωνητικά  που περιδιαβαίνουν όλη την στιλιστική γκάμα- από τους λαρυγγισμούς του  Tazartès, τις ψεδομελωδικές έως και οπερετικές επιδόσεις της Dunietz,  εμβαπτισμένα όλα σε συνεχές ανατρεπτικό και σχολιαστικό χιούμορ!

Από την Μινεσότα των ΗΠΑ, η φλαουτίστρια και συνθέτρια, Anne La Berge, εδώ και χρόνια μόνιμη κάτοικος Άμστερνταμ, κυκλοφόρησε πριν λίγους μήνες,  τον δίσκο, «RAW»  για την Unsounds, με το ελέκτρο- ακουστικό σύνολο MAZE του οποίου είναι ιδρυτικός μέλος όπως και ο Γιάννης Κυριακίδης. Έργο «ανοιχτό», απαιτεί από τους  μουσικούς την επί τόπου συλλογική δημιουργία μη ολοκληρωμένων μερών. Διαδραστικό, με τους μουσικούς να συμβάλλουν στην ανάπτυξη του κομματιού μέσω μιας ηλεκτρονικής σύνδεσης και  με την αποστολή  μουσικών μηνυμάτων ως ηχητικών  επιλογών μέσω λάπτοπ. Η σύνδεση ανταποκρίνεται και, κατά κάποιο τρόπο, επιλέγει τους συνδυασμούς μουσικών, το ύφος μουσικής και τα διάφορα σάμπλς που προϋπάρχουν. Καθαροί θόρυβοι και επεξεργασμένα μουσικά υλικά χτίζονται αυτοσχεδιαστικά με τους ακροατές να προπονούνται στην αναζήτηση της όποιας ηχητικής οικειότητας.

Στην ετικέτα, επίσης, των Unsounds  ο Ιταλός βοκαλίστας και ηλεκτρονικός  Alessandro Bosetti με το «Family of Three (Band Photo όπου με το τρίο του-Kenta Negal, άταστη ηλεκτρική κιθάρα και  Tony Buck (Τhe Necks) κρουστά- μεταφέρει κλάσματα ομιλούμενης γλώσσας, μεταφράσεων κα συνεντεύξεων ως συνθετικά εργαλεία, εδώ παρμένα από την καθημερινή ζωή του άστεως. Στους ακροβατικούς φωνητικούς αυτοσχεδιασμούς του Bosetti, κιθάρα και ντραμς ακολουθούν συμπληρωματικές  σόλο πορείες – με αναφορές στην free jazz, το μετά- πανκ, την ατονάλ ως ένα είδος χαλαρού δημιουργικού στροβίλου με την φωνή να κινείται, βεβαίως, ισότιμα με τα υπόλοιπα όργανα. Η καινοτομία  του δίσκου έγκειται στο ότι οι μουσικοί αντλούν έμπνευση από  φωτογραφίες της Michela di Savino που έκανε πλείστα όσα πορτραίτα τυχαίων ανθρώπων- ανά τρεις- που συνάντησε στο δρόμο- οικογένειες, συγκροτήματα, συνταξιδιώτες, συνάδελφοι κτλ.

Το άλμπουμ «Sligo» του τρίο Bog Bodies κυκλοφόρησε από την Migro Records, ελληνικής πειραματικής ετικέτας με έδρα το Λονδίνο. Διάφορα κρουστά και ντραμς, κιθάρα, σαξόφωνο, λούπες από κασέτες, εφέ και μιξεράκια σε συνδυασμό με λούπες από 16mm φιλμ δημιουργούν ενδιαφέρουσες διασταυρώσεις μεταξύ αυτοσχεδιασμού και σύνθεσης, παραγωγής και περφόρμανς. Το έργο αναπτύχθηκε μέσα σε δυο εβδομάδες στο  Model Contemporary Arts Centre στο Sligo της Ιρλανδίας όπου ο κινηματογραφιστής της ομάδας  της προμήθευε συχνά πυκνά φιλμικό υλικό εικόνας και ήχου έτσι ώστε οι τρεις μουσικοί να αυτοσχεδιάζουν πάνω σε αυτό. Η εδώ ηχογράφηση- σε κανονικό στούντιο- περιέχει  κάποια λουπαρισμένα κομμάτια από την ταινία σε μια πιο concrete μορφή καθώς αναδεικνύει ούτως ή άλλως ένα πρωτότυπο μουσικό έργο, οργανωμένο πάνω σε free φόρμες στα όρια του abstract χωρίς ποτέ όμως να χάνει την ρυθμική του ισορροπία.

 

Γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε Βιολογία στην Ιταλία και στην Ελλάδα. Παράλληλα, έπαιξε ως μουσικός παραγωγός σε πολλά ραδιόφωνα για πολλά χρόνια και έγραψε ως μουσικός κριτικός σε μια σειρά περιοδικά. Αυτό συνεχίζει μέχρι και σήμερα.