Γρηγόρης Τραγγανίδας

Γεννήθηκε – και αυτή είναι μία από τις ελάχιστες βεβαιότητες που έχει – το 1970. Πουλούσε την εργατική του δύναμη επί χρόνια στον έντυπο και τον ηλεκτρονικό Τύπο. Μέχρι που του έπεσε ο ουρανός στο κεφάλι ήταν το μόνο πράγμα που φοβόταν. Τώρα «αναρρώνει» στο Περιοδικό. Ελπίζει, για πάντα.

Η κατάσταση της εργατικής τάξης στην Ρωσία

Απλήρωτοι εργάτες, κλείσιμο επιχειρήσεων, φυγή κεφαλαίων, απεργίες πείνας απελπισμένων ανθρακωρύχων είναι μερικά από τα «κομμάτια» του εκρηκτικού εργασιακού «παζλ» της Ρωσίας.

Σφυροδρέπανο στο Δημαρχείο της Οδησσού!

Χθες τα ξημερώματα, ένας 30χρονος – αγνώστων λοιπών στοιχείων – αψηφώντας το αντικομμουνιστικό και αντισοβιετικό νομικό «οπλοστάσιο» του καθεστώτος του Κιέβου, αλλά και τα φασιστοτάγματα, ζωγράφισε ένα σφυροδρέπανο ακριβώς στην είσοδο του δημαρχείου της Οδησσού.

Λουί Αραγκόν: Ο κομμουνιστής ποιητής με την «αμετανόητη» σουρεαλιστική γλώσσα

Μεταξύ των σπουδαιότερων λογοτεχνών του περασμένου αιώνα που έθεσαν με τον πλέον εκκωφαντικό τρόπο – κυριολεκτικά και μεταφορικά – το ζήτημα της στράτευσης στην τέχνη, συγκαταλέγεται ο μεγάλος Γάλλος κομμουνιστής – σουρεαλιστής λογοτέχνης, Λουί Αραγκόν. Ο ίδιος ήταν και από τους επιφανέστερους διανοούμενους της γενιάς του που έλυσαν αυτό το ζήτημα με τον πιο αδιαμφισβήτητο τρόπο.

Η Μάχη της Μόσχας: «Εδώ είναι η κόλαση. Οι Ρώσοι δεν θέλουν να φύγουν από την Μόσχα»…

Στις 30 Σεπτέμβρη του 1941, η 2η ίλη τεθωρακισμένων του στρατηγού Γκουντέριαν περνά σε επίθεση στην περιοχή Σόστκι. Ηταν η αρχή μιας από τις σημαντικότερες μάχες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου: Της Μάχης της Μόσχας.

Μπάμπι Γιαρ: Το ναζιστικό σφαγείο που στοιχειώνει το σημερινό καθεστώς του Κιέβου

Μέσα σε δύο 24ωρα, στις 29 και 30 Σεπτέμβρη, στο Μπάμπι Γιαρ, οι ναζί, υπό τον στανταρτενφίρερ, Πάουλ Μπλόμπελ και τον επικεφαλής των δωσιλογικών ουκρανικών φασιστικών ταγμάτων, Π. Ζαχβαλίνσκι, δολοφόνησαν 33.771 ανθρώπους, κάθε ηλικίας. ‘Ηταν η αρχή των σφαγών που θα ακολουθούσαν στο ίδιο μέρος, μέχρι την απελευθέρωση του Κιέβου από τον Κόκκινο Στρατό.

Τράπεζες: Οι «παλιοί» «καλοί» «ιδιώτες σπεκουλάντηδες»…

Τους εργαζόμενους και τους άνεργους μακράν δεν (πρέπει να) ενδιαφέρει το κύρος των τραπεζών, οι οποίες «επιστρέφουν» από εκεί που έλεγε ο Μάρξ ότι ξεκίνησαν: Ιδιώτες σπεκουλάντηδες. Εχουν πολύ σοβαρότερα ζητήματα να λύσουν, αφού, ως γνωστόν και όπως αποδεικνύει και η περίπτωση της Commerzbank, θα κληθούν και πάλι να πληρώσουν μια κρίση που δεν δημιούργησαν…

Ντμίτρι Σοστακόβιτς: Το «Βατερλό» των προπαγανδιστικών «παραδόξων»

Ενα πράγμα δεν συγχωρεί η αστική διανόηση στον Ντμίτρι Σοστακόβιτς: Οτι παρέμεινε μέχρι το τέλος του «αμετανόητος» κομμουνιστής. Ισως αυτό να μην την ενοχλούσε και ιδιαίτερα, αν δεν τύχαινε να επρόκειτο για έναν από τους μεγαλύτερους συνθέτες του 20ού αιώνα.

Φασισμός και κοινωνικά δίκτυα: Τα φρικαλέα «τιτιβίσματα»

Η σοσιαλδημοκρατία και η «κλασική» δεξιά έχουν αντικειμενικό πολιτικό συμφέρον να εμφανίζουν τις συνέπειες του συστήματος που υπηρετούν, όπως πχ την προσφυγιά, ως «αιτίες» της ανόδου του φασισμού, σε μια προσπάθεια να ετεροκαθορίσουν την ουσία της αντιδραστικής πολιτικής τους έναντι της ρατσιστικής ρητορικής του μίσους.

Κρατικές Σκηνές: Με «μάνατζερ» προς το αγοραίο μέλλον τους…

Με την θεσμοθέτηση οικονομικού διευθυντή και την υποβάθμιση του καλλιτεχνικού στις κρατικές σκηνές, η κυβέρνηση κάνει ένα ουσιαστικό βήμα προς την υλοποίηση των προτάσεων του Ιδρύματος Νιάρχου για την λειτουργία της Λυρικής Σκηνής από το 2008.