Γρηγόρης Τραγγανίδας

Γεννήθηκε – και αυτή είναι μία από τις ελάχιστες βεβαιότητες που έχει – το 1970. Πουλούσε την εργατική του δύναμη επί χρόνια στον έντυπο και τον ηλεκτρονικό Τύπο. Μέχρι που του έπεσε ο ουρανός στο κεφάλι ήταν το μόνο πράγμα που φοβόταν. Τώρα «αναρρώνει» στο Περιοδικό. Ελπίζει, για πάντα.

Η πολιτιστική κληρονομιά «εμποδίζει» την «ανάπτυξη» και επί «αριστερής» κυβέρνησης

‘Ηταν ζήτημα χρόνου να θέσει και αυτή η κυβέρνηση το μείζον κοινωνικό αγαθό της προστασίας και ανάδειξης της πολιτιστικής κληρονομιάς στην υπηρεσία της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Το νομοσχέδιο υπό τον τίτλο «Νέο Θεσμικό πλαίσιο για την άσκηση οικονομικής δραστηριότητας και άλλες διατάξεις» αμφισβητεί ευθέως και υποβαθμίζει κυνικά τον ρόλο της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, στην γνωστή και από προηγούμενες κυβερνήσεις αντίληψη που εκλαμβάνει τις αρχαιότητες ως «εμπόδιο» στην ασύδοτη δράση του κεφαλαίου.

Κίεβο: Χριστούγεννα χωρίς «παππού Πάγο» και «Χιονούλα»… γιατί είναι «Σοβιετικοί»!

Θύματα της «απο-κομμουνιστικοποίησης» και «απο-σοβιετοποίησης» που λαμβάνουν χώρα από το καθεστώς του Κιέβου έπεσαν ακόμη και… ο «Ντιεντ Μαρόζ» και η «Σνιεγκούρατσκα» – ο «παππούς Πάγος» και η «Χιονούλα» – οι χριστουγεννιάτικοι, παραμυθένιοι ήρωες των παιδιών της Σοβιετικής Ενωσης.

Αλεξάντρ Μάμκιν: Ο θρύλος της Επιχείρησης «Ζβιόζντατσκα»

Ο Σάσα Μάμκιν συνέχιζε να πιλοτάρει μέσα σε ανείπωτους πόνους, με τα πόδια του ουσιαστικά να μην υπάρχουν πια, αφού είχαν μείνει μόνο τα κόκαλα. Αποφασισμένος όμως να μην φτάσει η φωτιά στα παιδιά. Αποφασισμένος να τα προσγειώσει σώα και αβλαβή. Και αυτό έκανε.

Το ναζιστικό «πολιτιστικό» πλιάτσικο: «… μη ορρωδούντες και προ αυτού έτι του Παρθενώνος … »

Η καταγραφή της λεηλατημένης πολιτιστικής κληρονομιάς της Ελλάδας από τους ναζί δεν έχει ολοκληρωθεί. Ο πρώτος – και τελευταίος μέχρι στιγμής – σχετικός κατάλογος, έγινε από ΕΑΜίτες αρχαιολόγους. Το μόνο που συνεχίζεται μέχρι στιγμής, είναι η ντροπή που θα έπρεπε να νιώθουν όλες οι μεταπολεμικές κυβερνήσεις, και οι σημερινές, για την ατιμωρησία αυτού του εγκλήματος.

«Πυρήνες» της «Κου Κλουξ Κλαν» στην Γερμανία

Η εμφάνιση της «Κου Κλουξ Κλαν» στην Γερμανία κάθε άλλο παρά πρόσφατη είναι, αφού εμφανίζεται για πρώτη φορά εκεί κατά την 10ετία του ‘20. Οι τοπικές ομάδες της βρήκαν «καταφύγιο» στην Δυτική Γερμανία μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ ο σχηματισμός τους πραγματοποιήθηκε υπό την καθοδήγηση των ηγετών της αμερικανικής «Κου Κλουξ Κλαν», οι οποίοι επανειλημμένα επισκέφθηκαν τους Γερμανούς ομοϊδεάτες τους.

Η κατάσταση της εργατικής τάξης στην Ρωσία

Απλήρωτοι εργάτες, κλείσιμο επιχειρήσεων, φυγή κεφαλαίων, απεργίες πείνας απελπισμένων ανθρακωρύχων είναι μερικά από τα «κομμάτια» του εκρηκτικού εργασιακού «παζλ» της Ρωσίας.

Σφυροδρέπανο στο Δημαρχείο της Οδησσού!

Χθες τα ξημερώματα, ένας 30χρονος – αγνώστων λοιπών στοιχείων – αψηφώντας το αντικομμουνιστικό και αντισοβιετικό νομικό «οπλοστάσιο» του καθεστώτος του Κιέβου, αλλά και τα φασιστοτάγματα, ζωγράφισε ένα σφυροδρέπανο ακριβώς στην είσοδο του δημαρχείου της Οδησσού.

Λουί Αραγκόν: Ο κομμουνιστής ποιητής με την «αμετανόητη» σουρεαλιστική γλώσσα

Μεταξύ των σπουδαιότερων λογοτεχνών του περασμένου αιώνα που έθεσαν με τον πλέον εκκωφαντικό τρόπο – κυριολεκτικά και μεταφορικά – το ζήτημα της στράτευσης στην τέχνη, συγκαταλέγεται ο μεγάλος Γάλλος κομμουνιστής – σουρεαλιστής λογοτέχνης, Λουί Αραγκόν. Ο ίδιος ήταν και από τους επιφανέστερους διανοούμενους της γενιάς του που έλυσαν αυτό το ζήτημα με τον πιο αδιαμφισβήτητο τρόπο.

Η Μάχη της Μόσχας: «Εδώ είναι η κόλαση. Οι Ρώσοι δεν θέλουν να φύγουν από την Μόσχα»…

Στις 30 Σεπτέμβρη του 1941, η 2η ίλη τεθωρακισμένων του στρατηγού Γκουντέριαν περνά σε επίθεση στην περιοχή Σόστκι. Ηταν η αρχή μιας από τις σημαντικότερες μάχες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου: Της Μάχης της Μόσχας.

Μπάμπι Γιαρ: Το ναζιστικό σφαγείο που στοιχειώνει το σημερινό καθεστώς του Κιέβου

Μέσα σε δύο 24ωρα, στις 29 και 30 Σεπτέμβρη, στο Μπάμπι Γιαρ, οι ναζί, υπό τον στανταρτενφίρερ, Πάουλ Μπλόμπελ και τον επικεφαλής των δωσιλογικών ουκρανικών φασιστικών ταγμάτων, Π. Ζαχβαλίνσκι, δολοφόνησαν 33.771 ανθρώπους, κάθε ηλικίας. ‘Ηταν η αρχή των σφαγών που θα ακολουθούσαν στο ίδιο μέρος, μέχρι την απελευθέρωση του Κιέβου από τον Κόκκινο Στρατό.