Γρηγόρης Τραγγανίδας

Γεννήθηκε – και αυτή είναι μία από τις ελάχιστες βεβαιότητες που έχει – το 1970. Πουλούσε την εργατική του δύναμη επί χρόνια στον έντυπο και τον ηλεκτρονικό Τύπο. Μέχρι που του έπεσε ο ουρανός στο κεφάλι ήταν το μόνο πράγμα που φοβόταν. Τώρα «αναρρώνει» στο Περιοδικό. Ελπίζει, για πάντα.

Στην Ουκρανία ο «Θησαυρός των Σκυθών»: «Πολιτιστική» τιμωρία στον λαό της Κριμαίας

Η χθεσινή απόφαση του δικαστηρίου του ‘Αμστερνταμ να επιστρέψει ο περίφημος Θησαυρός των Σκυθών στην Ουκρανία, αντί της Κριμαίας στην οποία ανήκει και από την οποία ταξίδεψε πριν δυο χρόνια στην Ολλανδία στο πλαίσιο περιοδικής έκθεσης, ήταν αναμενόμενη, γεγονός το οποίο δεν την καθιστά λιγότερο εξοργιστική και σκανδαλώδη.

Βραζιλία: Η σκλαβιά… ως «τουριστική ατραξιόν»

Την ώρα που στην Ευρώπη ξανασηκώνει κεφάλι ο φασισμός, ο ρατσισμός και ο ναζισμός, σε άλλες ηπείρους, η σκλαβιά, από μια φρικώδης σελίδα της ανθρωπότητας, προωθείται ως… τουριστική «ατραξιόν»…

«Banda Bassotti»: Συναυλία αλληλεγγύης στο Ντονμπάς από το κέντρο της Ρώμης!

Σημαντικό πολιτικό – πολιτιστικό γεγονός αποτελεί η συναυλία συμπαράστασης στις Λαϊκές Δημοκρατίες του Ντονιέτσκ και του Λουγκάνσκ, που έδωσε το ιταλικό, αριστερό ροκ συγκρότημα «Banda Bassotti», το περασμένο Σάββατο,στο κλαμπ «La Strada» της Ρώμης, παρουσία του επικεφαλής της ομοσπονδίας των συνδικάτων της ΛΔ του Λουγκάνσκ, Ολέγκ Ακίμοφ.

Νέο προπαγανδιστικό «τσίρκο» του Κιέβου στην Αθήνα

Το αντιδραστικό καθεστώς του Κιέβου δραστηριοποιείται πολύ επιθετικά σε προπαγανδιστικό επίπεδο στην Ευρώπη – συνεπικουρούμενο από την Ευρωπαϊκή ‘Ενωση – σε μια προσπάθεια να εμφανίσει τον εμφύλιο στην χώρα ως «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας», «εναντίον των αποσχιστών» ή των «Ρώσων εισβολέων» (αναλόγως το κάθε φορά ακροατήριο) με την Ελλάδα να αποτελεί ιδιαίτερο «στόχο» λόγω της αδυναμίας διείσδυσης αυτής της βρόμικης προπαγάνδας.

Η πολιτιστική κληρονομιά «εμποδίζει» την «ανάπτυξη»… και επί «αριστερής» κυβέρνησης (ΙΙ)

Το γεγονός ότι στην πρώτη του μορφή το Αρθρο 33 καταργούσε τον αρχαιολογικό νόμο εμπλέκοντας την περιφερειακή και τοπική διοίκηση στην διαχείριση της πολιτιστικής κληρονομιάς, χρησιμοποιώντας το σχετικό θεσμικό πλαίσιο του 2006, άσχετα αν άλλαξε στη πορεία με κάτι ακόμη χειρότερο, σημαίνει ότι αυτός ο δρόμος άνοιξε. Και είναι ζήτημα χρόνου να το ξαναβρούμε μπροστά μας.

Η πολιτιστική κληρονομιά «εμποδίζει» την «ανάπτυξη» και επί «αριστερής» κυβέρνησης

‘Ηταν ζήτημα χρόνου να θέσει και αυτή η κυβέρνηση το μείζον κοινωνικό αγαθό της προστασίας και ανάδειξης της πολιτιστικής κληρονομιάς στην υπηρεσία της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Το νομοσχέδιο υπό τον τίτλο «Νέο Θεσμικό πλαίσιο για την άσκηση οικονομικής δραστηριότητας και άλλες διατάξεις» αμφισβητεί ευθέως και υποβαθμίζει κυνικά τον ρόλο της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, στην γνωστή και από προηγούμενες κυβερνήσεις αντίληψη που εκλαμβάνει τις αρχαιότητες ως «εμπόδιο» στην ασύδοτη δράση του κεφαλαίου.

Κίεβο: Χριστούγεννα χωρίς «παππού Πάγο» και «Χιονούλα»… γιατί είναι «Σοβιετικοί»!

Θύματα της «απο-κομμουνιστικοποίησης» και «απο-σοβιετοποίησης» που λαμβάνουν χώρα από το καθεστώς του Κιέβου έπεσαν ακόμη και… ο «Ντιεντ Μαρόζ» και η «Σνιεγκούρατσκα» – ο «παππούς Πάγος» και η «Χιονούλα» – οι χριστουγεννιάτικοι, παραμυθένιοι ήρωες των παιδιών της Σοβιετικής Ενωσης.

Αλεξάντρ Μάμκιν: Ο θρύλος της Επιχείρησης «Ζβιόζντατσκα»

Ο Σάσα Μάμκιν συνέχιζε να πιλοτάρει μέσα σε ανείπωτους πόνους, με τα πόδια του ουσιαστικά να μην υπάρχουν πια, αφού είχαν μείνει μόνο τα κόκαλα. Αποφασισμένος όμως να μην φτάσει η φωτιά στα παιδιά. Αποφασισμένος να τα προσγειώσει σώα και αβλαβή. Και αυτό έκανε.

Το ναζιστικό «πολιτιστικό» πλιάτσικο: «… μη ορρωδούντες και προ αυτού έτι του Παρθενώνος … »

Η καταγραφή της λεηλατημένης πολιτιστικής κληρονομιάς της Ελλάδας από τους ναζί δεν έχει ολοκληρωθεί. Ο πρώτος – και τελευταίος μέχρι στιγμής – σχετικός κατάλογος, έγινε από ΕΑΜίτες αρχαιολόγους. Το μόνο που συνεχίζεται μέχρι στιγμής, είναι η ντροπή που θα έπρεπε να νιώθουν όλες οι μεταπολεμικές κυβερνήσεις, και οι σημερινές, για την ατιμωρησία αυτού του εγκλήματος.

«Πυρήνες» της «Κου Κλουξ Κλαν» στην Γερμανία

Η εμφάνιση της «Κου Κλουξ Κλαν» στην Γερμανία κάθε άλλο παρά πρόσφατη είναι, αφού εμφανίζεται για πρώτη φορά εκεί κατά την 10ετία του ‘20. Οι τοπικές ομάδες της βρήκαν «καταφύγιο» στην Δυτική Γερμανία μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ ο σχηματισμός τους πραγματοποιήθηκε υπό την καθοδήγηση των ηγετών της αμερικανικής «Κου Κλουξ Κλαν», οι οποίοι επανειλημμένα επισκέφθηκαν τους Γερμανούς ομοϊδεάτες τους.