Κατερίνα Κοφφινά

Η Κατερίνα Κοφφινά είναι πολιτισμολόγος. Σπούδασε «Ευρωπαϊκό Πολιτισμό» με μεταπτυχιακή εξειδίκευση στη Διοίκηση Πολιτισμικών Μονάδων στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο και Εφαρμοσμένες Εικαστικές Τέχνες στις σχολές Βακαλό και Αrtes (πρώην Δοξιάδη). Έχει εργαστεί πολλά χρόνια στον αρχιτεκτονικό χώρο. Έχει συνεργαστεί με ιδρύματα και συλλόγους στην παραγωγή καλλιτεχνικών και ιστορικών προγραμμάτων, καθώς και με τα περιοδικά «Ιστορία - Πάπυρος», «Science Illustrated», «Ιστορικά Θέματα», "Πολίτες" «Το Περιοδικό». Είναι ιδρυτικό μέλος της Ομάδας Παραγωγής Δημόσιας Ιστορίας "hιστορισταί". Επίσης είναι μέλος και γραμματέας του Δ.Σ του Συλλόγου Πτυχιούχων Ευρωπαϊκού Πολιτισμού.

Τζιοβάννι Μπελλίνι και Ελ Γκρέκο

Πιετά (περ. 1495) Ο Τζιοβάννι Μπελλίνι γεννήθηκε στη Βενετία περίπου το 1426 σύμφωνα με το Βαζάρι ή λίγο αργότερα. Θεωρείται ο ιδρυτής της Βενετικής Σχολής…

Το τσίρκο στην τέχνη

Το τσίρκο και η μαγεία του άσκησε μεγάλη επίδραση σε πολλούς ζωγράφους και αποτέλεσε το κύριο θέμα σε πολλά έργα τους. Η φανταστική ατμόσφαιρά του σε συνδυασμό με το μυστήριο που αποπνέει αλλά και η μελαγχολική του διάσταση έγινε το επίκεντρο πολλών ζωγραφικών συνθέσεων αλλά και άλλων μορφών τέχνης.

Το καρναβάλι της Βενετίας στην τέχνη

Το καρναβάλι της Βενετίας αποτελεί μια ιστορική και καλλιτεχνική παρακαταθήκη η οποία μας μεταφέρει στο παρελθόν μέσα από τον πλουραλισμό των ενδυμάτων, των μεταμφιέσεων και των δρώμενων. Το ταξίδι στο χρόνο πραγματοποιείται σε μια ατμόσφαιρα θεατρική και μυστηριακή που μας αποκαλύπτει τα μυστικά άλλων εποχών τα οποία ξετυλίγονται μπροστά μας με τρόπο ονειρικό και ενορατικό.

Κοινωνία και ζωγραφική στη Βιέννη το πρώτο μισό του 19ου αιώνα

Η άνοδος της αστικής τάξης συνέβη ταυτόχρονα σε Γαλλία και Αυστρία για διαφορετικούς μεν λόγους αλλά ως συνέχεια μιας κοινωνικής εξέλιξης γενικού χαρακτήρα και αποτέλεσε ένα από τα ουσιώδη χαρακτηριστικά στη Βιέννη στο πρώτο τρίτο του 19ου αιώνα. Οι πολύπλοκες οικονομικές και πολιτικές συνθήκες ευνόησαν τη «βασιλεία των αστών» που συνέπεσε με την έναρξη της «βιομηχανικής εποχής».

Η πρώτη έκθεση των ιμπρεσιονιστών 1874 – η ρήξη με το κατεστημένο

Ιδρυτικά μέλη της ήταν οι Μονέ, Σισλέ, Πισαρό κ.ά οι οποίοι θέλησαν με αυτόν τον τρόπο να συγκεντρώσουν τις δυνάμεις τους και να οργανώσουν ένα κίνημα που θα ήταν αντίβαρο στην απαίσια δικτατορία της επιτροπής του Σαλονιού.

Γκυστάβ Κουρμπέ, ο ζωγράφος της παρισινής κομμούνας

Ριζοσπαστικός απέναντι στην ακαδημαϊκή τέχνη, την οποία είχε βάλει στο στόχαστρο, όπως και κάθε τι που αποτελούσε εμπόδιο στην πρόοδο. Επαναστατικό πνεύμα και προσωπικότητα που ενοχλούσε, πρωταγωνιστής των γεγονότων της Κομμούνας το 1871, μετουσίωσε σε ζωγραφική τη δίψα του για αλλαγή, την ιδεολογία του και τις πολιτικές του θέσεις.

Πωλ Σεζάν, μοναχικός και πρωτοπόρος

Το έργο του Σεζάν συνδύαζε παραδοσιακά και επαναστατικά στοιχεία και έγινε η γέφυρα ανάμεσα σε δύο αντίθετες καλλιτεχνικές αντιλήψεις.

Μαρκ Σαγκάλ. Μυστικισμός, φαντασία και συναίσθημα.

  Ο Σαγκάλ γεννήθηκε στο Βιτέμπσκ της Ρωσίας (σημερινή Λευκορωσία) το 1887 από εβραίους γονείς και πέρασε τα περισσότερα χρόνια του στη Γαλλία. Σπούδασε αρχικά…