Νίκος Γιακουμέλος

Αd Astra – Διαστημικές αναζητήσεις στο άγνωστο για τον άγνωστο πατέρα

To Ad Astra μοιάζει με μείξη 2001: A Space Odyssey κα του ι Apocalypse Now, χωρίς ωστόσο να φτάνει ποτέ στο ύψος κάποιας από τις δύο. Ωστόσο, όπως και ο πρωταγωνιστή της, το Ad Astra κυνήγησε την επιρροή τους μέχρι τα άκρα του κόσμου…

Ανάσκελα – Ανατομίες και ανασκοπήσεις για (και από) το σώμα

Το «Ανάσκελα» δεν είναι μια λογοτεχνία θεωρητική  προς χάρη της θεωρίας και μόνο, ούτε ρηχά κοινωνική. Μέσα στις σελίδες του η Bullwinkel μέσω μιας μη αφήγησης, αλλά πιο συχνά τεθλασμένης ροής, με πολλές διακλαδώσεις που δημιουργεί μια αν-οικεία εικόνα του κόσμου. Μέσα από αυτήν καθίστανται ακόμα πιο ορατές οι καταπιέσεις του. Η κυριαρχία σε σώματα (ανθρώπους) Αλλων είτε από ζωντανούς είτε (πιο συχνά) από ηχώ περασμένων λόγων, η καταπίεση των σωμάτων αυτών από τον ίδιο τους τον εαυτό.

Once Upon A Time in Hollywood – O Tarantino σνιφάρει νοσταλγία και φτύνει αντίδραση

Αν η μεταμοντέρνα αντιστορικότητα του ύστερου Tarantino είχε κάποια κοινωνική αξία (Django) ή μορφική επιτυχία (Hateful Eight), η ένατη ταινία του σκηνοθέτη στερείται και τα δύο γιατί πλέον δεν αφηγείται τίποτα που να παρασέρνει το ευρύ κοινό σε κάτι παραπάνω από ένα πολύχρωμο αλλά ουσιαστικά κενό παραλήρημα για το παρελθόν, ένα αστραφτερό στολίδι χωρίς καμία χρησιμότητα ή στόχο.

Άλλη Μία Σοβιετική Στάση Λεωφορείου – Η ελληνική πραγματικότητα στην τούνδρα της κρίσης

Ο Γιώργος Τσαντίκος καταφέρνει με έναν πολύ ανατρεπτικό τρόπο να πιάνει ανησυχίες μια νέας γενιάς χρησιμοποιώντας τα κοινά βιώματα που είχε με την προηγούμενη, μέσα από τις παραδόσεις τόσων των καταπιέσεων που δέχονται αμφότερες, όσο και των κοινών αγώνων που δόθηκαν εναντίον τους

Γοτθική συναισθησία στο Wave Gotik Treffen 2019

Το Wave Gotik Treffen  («WGT), το μεγαλύτερο goth festival στον κόσμο πραγματοποιήθηκε από τις 7 έως τις 10 Ιουνίου 2019 στη Λειψία της Γερμανίας. Περίπου…

Τσοντοκόμικ – Η ανθολογία που βάζει το σεξ στα κόμικ χωρίς κόμπλεξ

Απορρίπτοντας το δίλημμα «Αγία ή Πουτάνα» και τις καταπιεστικές επιταγές μια ηθικής άλλων, όλο και περισσότερες γυναίκες επιδιώκουν μια καλύτερη σχέση με το σώμα τους και την ευχαρίστηση τους, προσπαθώντας να βγουν από μια ανδροκρατούμενη σεξουαλική διαγωγή για την οποία η γυναικεία σεξουαλικότητα ήταν (και παραμένει) «μαύρη ήπειρος».

Το Τραγούδι του Αίματος – Μια επική εισαγωγή που ψάχνει συνέχεια

Το έργο του Σκωτζέζου Αnthony Ryan κατάφερε να  αναδειχθεί ως best seller όχι δίνοντας μας (τουλάχιστον στην αρχή) έναν πολύπλοκο κόσμο φαντασίας αλλά μέσα από δυνατούς χαρακτήρες και υποσχέσεις

Ευγενείς Μπάσταρδοι:Τα Ψέματα του Λοκ Λαμόρα – Βενετσιάνικο fantasy με αέρα παρανομίας

Η fantasy/ pulp ιστορία του Lynch στον πυρήνα της κρύβει μια απλά πολιτική αλήθεια: την άγαστη συνεργασία κράτους και παρακράτους, με στόχο όποιον εναντιώνεται στην Μυστική Ειρήνη του status quo.

Toy Story 4 – Ο νοσταλγικός εθισμός στα αντίο

Το πρώτο Toy Story ήταν φαινομενικά μια πάλη εποχών, αμφότερες από τις οποίες υποτάσσονται τελικά στην εμπορευματική λειτουργικότητα και τις (αμερικάνικες, συντηρητικές) οικογενειακές αξίες. Όπως τα 80s νοσταλγούσαν τα 50s και τα 00s νοσταλγούν τα 90s, όλα τελικά νοσταλγούσαν την κανονικότητα και μια ένδοξη παιδική συνθήκη τελειότητας που είναι αναμφίβολο αν υπήρξε ποτέ.