Νίκος Γιακουμέλος

Τα 10 western που ξαναγράφουν την ιστορία της Άγριας Δύσης

Δεν είναι λίγοι οι δημιουργοί οι οποίοι, πειραματιζόμενοι με το western κατάφεραν να επανακαθορίσουν το είδος και να μετατρέψουν μια αντιδραστική μορφή διασκέδασης σε σινεμά με κοινωνικές και, πολλές φορές, πολιτικές αξιώσεις, αναδεικνύοτας θέματα όπως ο ρατσισμός,  καταπιέσεις σε θέματα φύλου, σεξουαλικής ταυτότητας και φυλής

Το Τρέξιμο: Το Μαρτύριο και η Ηδονή – Μια κόμικ δικαιολογία για να πάρετε τα βουνά

Εάν το μοναδικό έργο που σας έρχεται στο μυαλό σχετικά με το τρέξιμο είναι το «Η Μοναξιά του Δρομέα Μεγάλων Αποστάσεων» ετοιμαστείτε να προσθέσετε και το Τρέξιμο: Το Μαρτύριο και η Ηδονή, ( του δημοφιλούς και βραβευμένου με Eisner Ιnman Mathew (ίσως τον ξέρετε ως Oatmeal), ένα κόμικ όπου, με χιουμοριστικό τρόπο προσπαθεί να δικαιολογήσει την χαρά που νιώθουν κάποιοι με το βγαίνουν και να τρέχουν.

Χάουαρντ Φίλιπς Λάβκραφτ: Ο Ονειρευτής των Νυχτερινών Τόπων- Η κοινωνικότητα ενός «ερημίτη»

Τελικά, τι είναι ο  «Ο Ονειρευτής των Νυχτερινών Τόπων»; Μια απόπειρα για μια βιογραφία τμηματική, μια μαρτυρία που φτάνει σε εμάς από μακριά, και που πλέον, με την τόση καθυστέρηση, χρειάζεται και αυτή μια ανάλογη μαρτυρία για να γίνει πιστευτή. Το έργο του Long είναι ένας ξεθωριασμένος οδικός χάρτης για την ψυχή ενός ανθρώπου που άλλαξε την λογοτεχνία, μικρή και μεγάλη

Luke Cage- Tα γκέτο στο μικροσκόπιο της μαζικής κουλτούρας

H εμπειρία του Luke Cage  στην τηλεόραση μας άφησε έναν προβληματισμό, έφερε στο προσκήνιο θέματα που η μαζική κουλτούρα είτε δεν ήθελε να δει είτε τα αντιμετώπιζε πολύ επιφανειακά, με έναν liberal ενθουσιασμό που όμως δεν έλυνε τα πολύπλευρα ζητήματα που αυτά αναδείκνυαν. Το Luke Cage σίγουρα δεν ήταν η καλύτερη σειρά που θα μπορούσε να γίνει βάσει του υλικού. Ήταν όμως η μόνη σειρά που θα μπορούσε να κρατήσει τις λεπτές ισορροπίες που χρειάζονται για να δει το υλικό αυτό τον τηλεοπτικό φακό

Οίκτος- Η επικοινωνία των ηττημένων ανθρώπων

Ο Οίκτος ισορροπώντας όχι μόνο μεταξύ weird wave και παραδοσιακής δραμεντί, αλλά και πολλών άλλων ειδών, από μαύρη κωμωδία μέχρι αστυνομικό, είναι, ουσιαστικά, μια ταινία για την επικοινωνία.

Περιφερειακό- Το σώμα ως όχημα εξερεύνησης του βιωμένου μέλλοντος

Το cuberpunk τα τελευταία χρόνια βιώνει μια χαρμολύπη. Από την μία οι προβλέψεις των συγγραφέων του σταδιακά παίρνουν σάρκα και οστά γύρω μας (ή στο προσομοίωμα που μας περιβάλλει και συμπληρώνει την ύπαρξη μας). Από την άλλη, το σκοτεινό και δυστοπικό σενάριο σίγουρα δεν απομακρύνεται, αλλά και από την άλλη δεν έχει αυτή την διαύγεια, το τελειωτικό αίσθημα του ότι κάτι δεν πάει καλά. Και πάλι το γνωρίζουμε, αλλά η απαισιοδοξία καλύπτεται από θόρυβο και νοσταλγία.Ο πατέρας του είδους, ο μεγάλος Ουίλιαμ Γκίμπσον φαίνεται να κατανοεί αυτό το ιδιαίτερο μονοπάτι και επιλέγει να μιλήσει για κάτι διαφορετικό.