Αλλότρια

Η «κάθαρση» των καρναβαλικών εορτασμών

Οι κραυγές που έγιναν ψίθυροι κι έσβησαν στην πολύβουη καρναβαλική σιέστα. Κι έτσι δεν θα ακούμε πλέον ούτε κραυγές, ούτε ψιθύρους…

Μια μαρτυρία για τη NOVARTIS χωρίς κουκούλα!

Μπορεί η Novartis να αποτελεί κορυφαίο παράδειγμα του πώς λειτουργούν για τον έλεγχο της αγοράς οι φαρμακοβιομηχανίες αλλά προφανώς δεν αποτελεί την εξαίρεση αλλά τον κανόνα

Requiem for a dream: Η ταινία-σταθμός

Δικαίως μια απ’τις εκατό καλύτερες, τόσο αισθητικά όσο και αφηγηματικά, ταινίες στην ιστορία του κινηματογράφου.

Η.Π.Α.: Δάσκαλοι εκπαιδεύονται να πυροβολούν μαθητές τους

Μέσα στις πρώτες 23 ημέρες του 2018, σημειώθηκαν 11 πυροβολισμοί σε σχολεία στις ΗΠΑ. Αντί να γίνει κάποια σοβαρή συζήτηση σχετικά με τον έλεγχο των όπλων, υπήρξε, αντιθέτως, μια πληθώρα νόμων και νομοσχεδίων που οπλίζουν τους δασκάλους και τους εκπαιδεύουν να μπορούν να σκοτώνουν.

Σίνισα Μιχαΐλοβιτς. Όταν ο κροάτης κολλητός του έκαψε το σπίτι του

«Πήγα πίσω στην πόλη μου, όταν οι σέρβοι την ελευθέρωσαν. Δεν έμεινε τίποτα…Τότε είδα ένα πράγμα που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Δύο παιδιά 10 ετών πλησίασαν με όπλα στα χέρια τους. Πάντα θα θυμάμαι τα μάτια τους.»

Η ναζιστική επίθεση στο Θέατρο ΕΜΠΡΟΣ και η απάντηση του

Η οργανωμένη αντιφασιστική περιφρούρηση του Εμπρός με προφυλαγμένο το κτίριο και με την παρουσία και συμμετοχή πολύ κόσμου στάθηκε απέναντι στους ναζιστές που αποθρασυμμένοι από το πατριωτικό παραλήρημα του συλλαλητηρίου επέλεξαν να στοχεύσουν ένα θέατρο, έναν αυτοδιαχειριζόμενο κοινωνικό χώρο τέχνης, ένα χώρο του απελευθερωτικού κινήματος, που παράγει αυτοοργανωμένο πολιτισμό από όλους για όλους. 

Σιγά μη κλάψω για τον Μίκη…

Είναι αλήθεια ότι η αριστερά απέφευγε να τον στολίσει όπως του άξιζε. Όχι μόνο επειδή εκτιμούσε πρωτίστως το καλλιτεχνικό του έργο ή για να μη χάσει ψήφους. Αλλά κυρίως επειδή ο Μίκης στην πραγματικότητα ήταν πάντα γέννημα και ιδιότυπη έκφραση των ταξικών και πολιτικών ορίων της ελληνικής αριστεράς.

Συνέντευξη Νίκολα Σλαβέβσκι: «Λέμε όχι στην ένταξη στο ΝΑΤΟ»

Η Levica σχηματίστηκε το 2015 στη «Δημοκρατία της Μακεδονίας» από μια ομάδα αριστερών ακτιβιστών που έφυγαν από το DSP Lenka και το LD Solidarnost. Πρόκειται για ένα ευρύ αριστερό εργατικό λαϊκό κόμμα, που θεωρεί την ονομασία δευτερεύον πρόβλημα.

Πώς είναι να σε απελαύνουν από τη χώρα στην οποία μεγάλωσες

Έζησε τα παιδικά της χρόνια σε μία κωμόπολη έξω από την Αθήνα, βλέποντας κινούμενα σχέδια και κάνοντας κόντρες με ποδήλατα με τα παιδιά της γειτονιάς. Σήμερα η Κατερίνα, στην ηλικία των είκοσι ενός ετών, ζει στα Τίρανα καθώς έχει απελαθεί από την Ελλάδα. Όνειρό της είναι να καταφέρει μια μέρα να επιστρέψει.