Αλλότρια

Η ελεημοσύνη ως ενοχική, ταξική συνείδηση

…Όμως την επόμενη φορά που θα τους συναντήσουμε, εκτός από το περίσσευμά μας μπορούμε να τους μιλήσουμε, να μάθουμε για αυτούς, να ενδιαφερθούμε για τη ζωή και τα προβλήματά τους. Να τους ενθαρρύνουμε με τη ζεστασιά του λόγου μας, μα κυρίως από την έμπρακτη υποστηρικτική μας δράση. Ίσως χαμογελάσουν, να νιώσουν ότι φεύγει από πάνω τους λίγο από το βάρος της μοναξιάς. Δεν είναι ολομόναχοι, η επιβίωση είναι ένας κοινός αγώνας όλων μας.

Προδομένη Γυναίκα – Σιμόν ντε Μπωβουάρ

[br] Προδομένη Γυναίκα- Σιμόν ντε Μπωβουάρ [Κριτική της Σταματίνας Τσιμοπούλου] «Προδομένη γυναίκα» [Le femme rompue / The woman destroyed ή The broken woman στα αγγλικά]…

Η CIA διαβάζει Γαλλική θεωρία -και «γλυκοκοιτάζει» Φουκώ και Ντεριντά

Αποχαρακτηρισμένα έγραφα των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών αποκαλύπτουν και σκιαγραφούν με έναν γλαφυρό τρόπο τις επιχειρήσεις της CIA να κατανοήσει, να αναμειχθεί και να αλληλεπιδράσει με την ιδεολογική παραγωγή, ιδιαιτέρως με την γαλλική θεωρία.

H μαρτυρία της μάνας του Σωτήρη Πέτρουλα

Ο Σωτήρης Πέτρουλας συλλαμβάνεται χτυπημένος στις 22.00 το βράδυ της 21ης Ιουλίου 1965. Μέχρι τις 03.00 της ίδιας νύχτας δεν ξέρει κανείς πού βρίσκεται. Η μαρτυρία της μάνας συγκλονιστική

Δημοψήφισμα, 2 χρόνια μετά. [Postcards from Greece ν.2]

«Πέρασαν δυο χρόνια, ε; Δυο χρόνια από τη στιγμή που το «ΟΧΙ» σου ακούστηκε, έστω και σαν «ΌΞΥ» ή «ΟΞΎ» σε κάθε γωνιά της Ευρώπης˙ ξέρεις, η προφορά της ελληνικής με λατινικούς χαρακτήρες μπορεί να δημιουργήσει γλωσσικά θαύματα, ειδικά όταν το «Χ» είναι δυσεύρετος ήχος.»

Δημοψήφισμα, 2 χρόνια μετά [Postcards from Greece ν.3]

«Θα έρθει ο καιρός που θα σε δω από μακριά στην πορεία, θα χαμογελάσουμε και θα κρυφτούμε πίσω από την αέρια σκόνη της καταστολής. Τα βιβλία της Ιστορίας θα ξεκινήσουν πάλι να γράφουν κάτι και για μας.»

Δημοψήφισμα, 2 χρόνια μετά [Postcards from Greece ν.4]

Λίγο μετά τις ταραγμένες, προδομένες μέρες του Ιουλίου 2015, μου είπες ότι φεύγεις από την Ελλάδα. Βρήκες ευκαιρία (;) στη Γερμανία. Να σου πω την αλήθεια σκόπιμα δεν σε έψαξα. Είχα θυμώσει μαζί σου γιατί ένιωθα ότι εγκατέλειψες την προσπάθεια, παραιτήθηκες

Καθημερινή μουσική μαζική κουλτούρα, τώρα!

Δίχως μουσική θα ήμασταν αισθητικά, συναισθηματικά, νοητικά και κοινωνικά ανολοκλήρωτοι και ως εκ τούτου δεκτικοί σε κάθε ταπείνωση και εξευτελισμό. Η μουσική απελευθερώνει.