ΑΝΘΡΩΠΟΙ

Girls In Airports | Η τέχνη της ζωντανής μουσικής εκτέλεσης

Τους Girls in Airports τους ακούσαμε στο τελευταίο, πέμπτο τους, άλμπουμ. «Live», μια ζωντανή εκτέλεση των πιο χαρακτηριστικών τους κομματιών. Στο Δανέζικο κουϊντέτο, λοιπόν, είχαμε την ευκαιρία να του θέσουμε μερικές ερωτήσεις.

«Ναι, αλλά για την Κατιούσα δεν λέτε τίποτα!»

Από το τι επιλέξεις να κρατήσεις εξαρτάται το πόσο μακριά θα φτάσεις. Δυο σκέψεις και ένας αποχαιρετισμός στον και με αφορμή την απώλεια του Τζίμη.

Die Tödliche Doris- Oι Αποδομιστές επιστρέφουν!

Οι Γερμανοί Die Tödliche Doris δημιουργήθηκαν ως ένα περφόρμανς μουσικό γκρουπ στο Δυτικό Βερολίνο το 1980 για να διαλυθούν το 1987. Ήταν ο απόηχος του πανκ και του new wave αλλά με έναν… γερμανικό τρόπο: επηρεασμένοι εν μέρει από τις πιο ακραίες πτυχές του krautrock, την ηλεκτρονική μουσική αλλά κυρίως από τους μεταδομιστές φιλόσοφους- Foucault, Guattarri, Baudrillard, Lyotard. Ό λόγος για όλη τούτη την υπόθεση είναι η επανεμφάνιση των Wolfgang Müller και Chris Dreier εκ μέρους των Doris με την κυκλοφορία του άλμπουμ «Sprechpause» που είναι κομμάτι απ’ το πρώτο τους άλμπουμ, διασκευασμένο πέντε φορές από κασέτα.

Απεργία; Ποια απεργία;

Όχι, το πολυνομοσχέδιο δεν καταργεί τις απεργίες. Απλώς καθιστά σχεδόν αδύνατη την κήρυξή τους.

Μαριάννα Δημητρίου: “Η Λήθη στοχεύει στο κέντρο της ύπαρξης του καθενός”

Ο υπαρξιακός μονόλογος του Δημήτρη Δημηριάδη, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Τάρλοου, που παίχτηκε για τρεις συνεχόμενες χρονιές (2011-2013), επανέρχεται στο θέατρο “Πορεία”. Η Μαριάννα Δημητρίου πρωταγωνιστεί παίρνοντας τη σκυτάλη από τους Δημοσθένη Παπαδόπουλο και Εκάβη Ντούμα. Την ευχαριστούμε που μας μίλησε.

«Το Θέατρο απο-υπονομεύθηκε. Λοχίας Κοζοριέζ»

Στις 21 Δεκεμβρίου, άφησε την τελευταία πνοή του, στα 92 χρόνια του, ο βετεράνος του Κόκκινου Στρατού και ήρωας της Αντιφασιστικής Νίκης, Βσιέβολοντ Γκριγκόριεβιτς Κοζοριέζ. ‘Ηταν ένας από τους τελευταίους εναπομείναντες, μέχρι τις μέρες μας, Σοβιετικούς μαχητές που μπήκαν νικητές στο Βερολίνο. Παλεύοντας μέχρι την τελευταία του πνοή τον φασισμό.

Angela Davis | Για τα νέα σοσιαλιστικά μέλλοντα

«Πρέπει να κρατάμε τις μνήμες που μας κάνανε να κινηθούμε αρχικά και να μεταφέρουμε αυτές τις μνήμες ώστε οι νέες γενιές να έχουν ελπίδα, δημιουργώντας έτσι τα νέα σοσιαλιστικά μέλλοντα», στην ίδια γραμμή ίσως με αυτό που έγραφε δεκαετίες πριν στην αυτοβιογραφία της: «ώσπου να χαθεί μια για πάντα από την ιστορία μας ο ρατσισμός και η ταξική αδικία».