ΑΝΘΡΩΠΟΙ

GROSSRAUM C21-Φωτογραφική παρέμβαση: Ο «μείζων χώρος» συναντά το κτήριο Γκίνη

Βιώνοντας τα άυλα πεδία κυριαρχίας, επεκτατισμού και επιβολής καθεστώτων εκτάκτου ανάγκης. Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, τράπεζες, βιογενετική, πολεμικές προετοιμασίες, στρατόπεδα συγκέντρωσης, κρίσεις: η αλλαγή παραδείγματος στην ευρωπαϊκή ήπειρο και τον δυτικό κόσμο. Μία in situ φωτογραφική δράση σε διάλογο με το ιστορικό κτήριο Γκίνη του Πολυτεχνείου.

Τσάρλι Τσάπλιν: Εδωσε χρώμα στο ασπρόμαυρο

Κανένας ηθοποιός δεν κατάλαβε και γοήτευσε καλύτερα τον κόσμο όπως ο Τσάπλιν. Οι κωμικοτραγικές συγκρούσεις του ανθρώπου με τη μοίρα εξανθρωπίστηκαν επιτήδεια και αποτελεσματικά απ’ αυτόν, χαρίζοντας του καλλιτεχνική αθανασία. Σε περισσότερες από 80 ταινίες, από το 1914 μέχρι το 1967, απεικόνισε τον ανθρωπάκο που έχει στραπατσάρει η ζωή. Καθοριστικός καλλιτέχνης του κινηματογράφου, άνθρωπος ριζοσπάστης, λαϊκός στοχαστής.

Σάμουελ Μπέκετ: Πολέμιος της αδιαλλαξίας και της στενομυαλιάς

Μετά το «Περιμένοντας τον Γκοντό», το «θέατρο δεν είναι ποτέ το ίδιο» έχει σημειωθεί για το αριστούργημα του ιρλανδού θεατρικού συγγραφέα και στοχαστή Σάμουελ Μπέκετ. Για κάποιους ήταν ανατόμος της απόγνωσης, για άλλους ο ιχνηλάτης του κενού. Σίγουρα ήταν ένας από τους καθοριστικούς καλλιτέχνες του 20ου αιώνα, που άλλαξαν πλήρως το θεατρικό τοπίο φέρνοντας το στην μοντέρνα εποχή, έτοιμο να συγκρουστεί με το σύνολο των ηθικών αναφορών μιας κοινωνίας σε παρακμή.

Εντουάρντο Γκαλεάνο: Οι ανοιχτές φλέβες της ανθρωπότητας

Ο Εντουάρντο Γκαλεάνο υπήρξε σπουδαίος μαρξιστής στοχαστής, πραγματικός εκπρόσωπος της ανυπόταχτης Λατινικής Αμερικής, ο πιο πολιτικός της συγγραφέας. Η «φωνή αφύπνισης» της, όπως χαρακτηρίστηκε. Ο ανατροπέας της δοσμένης ιστορίας που έστησε «καθρέφτες» και φανέρωσε την αλήθεια της εύγλωττα, πολλές φορές με χιούμορ και γλυκόπικρα μα πάντα λαϊκά και ειλικρινά, πάντα στοχευμένα, πάντα εμπεριστατωμένα, φέρνοντας την στο μπόι και στα ίσια της. Μια πένα, που αντίστοιχη της δεν υπάρχει δυστυχώς σήμερα.

«Τρεις σφαίρες για τον Ρούντι Ντούτσκε»

11 Απρίλη του 1968, Δυτικό Βερολίνο, μια απόπειρα δολοφονίας, ένα γιγαντιαίο λαϊκό κίνημα. O φοιτητής ηγέτης Ρούντι Ντούτσκε πυροβολείται. Ακριβώς σαν φλόγα σε ξερόκλαδα, οι διαδηλώσεις διαμαρτυρίας απλώνονται μέσα σε μερικές ώρες σε 50 πόλεις της Γερμανίας, με την συμμετοχή φοιτητών, πανεπιστημιακών, διανοούμενων και εργαζόμενων. Ήταν προφανές, ότι η απόπειρα δολοφονίας ήταν η αφορμή για να εκφραστεί η συσσωρευμένη αγανάκτηση της νεολαίας και της εργατικής τάξης ενάντια σε ένα όλο και πιο άγριο εκμεταλλευτικό σύστημα.

Pablo Picasso, Guernica – Τέχνη ενάντια στο φασισμό

Στις 26 Απριλίου του 1937, Γερμανοί πιλότοι της αεροπορίας των εθνικιστών βομβαρδίζουν την κωμόπολη Guernica της Χώρας των Βάσκων. Ρίχνουν 32 τόνους εκρηκτικών, σκοτώνουν 1.650 ανθρώπους και ισοπεδώνουν το 70% της πόλης. Ο Pablo Picasso, μόλις το πληροφορείται, ολοκληρώνει μέσα σε ένα μήνα το πιο γνωστό του έργο, την Guernica.

Νευρωτικοί σε ένα σύμπαν σχιζοειδές

Η πραγματικότητα, το συνοριακό πέρασμα ανάμεσα στο Πραγματικό (και τον Τρόμο του) και στο Φαντασιακό (και το διαγραμμένο της επιθυμίας του), που είχε για επένδυση ένα ολόκληρο συμβολικό σύμπαν, έχει καταρρεύσει.

Τι μου έμαθε η δίκη του βιασμού μου: ομόφωνη αθώωση για το βιασμό της φοιτήτριας

«Ομόφωνα αθώοι κρίθηκαν από το Μικτό Ορκωτό Κακουργιοδικείο Καβάλας οι δυο άντρες, ηλικίας 35 και 29 ετών, τα «καλά παιδιά» σύμφωνα με την τοπική κοινωνία, που σύμφωνα με το κατηγορητήριο τον Φεβρουάριο του 2015 βίασαν μια 21χρονη φοιτήτρια από την Ξάνθη.

Το άδοξο τέλος του Kurt Cobain

Ο Cobain είχε αγνές προθέσεις και μικροαστικές καταβολές. Απευθυνόταν σε μια κοινότητα ανθρώπων που απαιτούσαν από αυτόν να σεβαστεί μερικές διαχρονικές αξίες: ειλικρίνεια, τιμιότητα και αυθεντικό πάθος. Μια ψυχολογική – αισθητική κοινότητα καταναλωτών ροκ μουσικής. Εκείνο που δεν στάθηκε δυνατό να κατανοήσει είναι πως τέτοιες ομάδες, η επικράτηση της πλήρους εμπορευματικής στάσης απέναντι σε κάθε μορφή μουσικής στο αδηφάγο παζάρι της ποπ, τις αποδόμησε και δεν υπήρχαν. Σκέψεις με αφορμή την μέρα θανάτου του Kurt Cobain.