ΙΣΤΟΡΙΑ

5 Ιουλίου 1964: Όταν στη Βουλή εισέβαλλαν ακροδεξιοί

Μία σχεδόν άγνωστη ιστορία με πολύ ενδιαφέρον ακόμη και σήμερα για το πως συγκροτείται ένας δήθεν «αντισυστημικός», ακροδεξιός λόγος και για την τάση των δυνάμεων που υποτίθεται ότι υπερασπίζονται την «δημοκρατία», να στραφούν εναντίον αυτής και των θεσμών της σε περιόδους που νιώθουν να απειλούνται τα συμφέροντα που προασπίζουν..

MATAROA, Η διάτρητη μνήμη. Εκστρατεία χρηματοδότησης για μία πρωτοβουλία διατήρησης της ιστορικής μνήμης

«Μια παράσταση για την ελπίδα και το φως σε καιρούς σκοτεινούς…» Κάτι παραπάνω από μια παράσταση – η απόπειρα της διάτρητης μνήμης να συγκροτηθεί και να κατατεθεί σήμερα, που απλώνουμε το χέρι στην Ιστορία για να μας βοηθήσει να αναγνωρίσουμε (και να θεραπεύσουμε;) τις πληγές μας

Ο Οίκος του Τρόμου στο Μουσείο της Επανάστασης;

Τα δύο μεγαλύτερα αντάρτικα κινήματα της Ευρώπης, το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και οι Παρτιζάνοι δέχονται τη συντονισμένη λάσπη των αναθεωρητών της ιστορίας. Έχει κανείς αντίρρηση ότι πρόκειται για μια μάχη που δίνεται κατεξοχήν για το παρόν;

Η ιστορία ξέρει να μιλά: 70 χρόνια από τη σφαγή του Διστόμου

Ήταν Σάββατο 10 Ιούνη του 1944 και τα νέα από τα μέτωπα του πολέμου ήταν καλά. Οι ναζί υποχωρούσαν, τέσσερις μέρες πριν είχε πραγματοποιηθεί η απόβαση στη Νορμανδία και είχε γίνει πλέον πιστευτό ότι η μέρα της απελευθέρωσης δεν θα αργούσε και στην Ελλάδα. 70 χρόνια από τη σφαγή του Διστόμου, θυμόμαστε τα γεγονότα και τις μαρτυρίες.

Η επιβίωση της «μνήμης». Μικρές εκλογικές παρατηρήσεις… για την ιστορία

Πόσο μεγάλο ρόλο μπορεί να παίζει η επιβίωση της «μνήμης» κι η τοποθέτηση κάποιου σε ένα «στρατόπεδο» με ιστορικούς, συναισθηματικούς, ψυχολογικούς όρους; Στις τελευταίες εκλογές φαίνεται ότι η «κληρονομιά» του παρελθόντος και οι παλιές ταυτότητες επιβιώνουν κι αναβιώνουν στο πλαίσιο της κρίσης

Θεσσαλονίκη: Μάης του ’36

Όταν στα καπνομάγαζα της Θεσσαλονίκης ξεκινούσε μια από τις σημαντικότερες ιστορίες του εργατικού κινήματος και συνολικά του μεσοπολέμου στην Ελλάδα…

Πρώτα μην υπακούτε, μετά… γράψτε στους τοίχους

Πάρε τηλέφωνο τη μοναξιά σου ή βγες ξανά στους δρόμους της φωτιάς. Μάης 1968: Όταν η ποίηση συνάντησε την ομορφιά στους δρόμους και οι δρόμοι έμειναν χωρίς άσφαλτο, χάριν της παραλίας που κρυβόταν από κάτω…

Η σφαγή του Ludlow. Εκατό χρόνια μετά…

«Ήταν νωρίς την άνοιξη, όταν η απεργία ξεκίνησε / Μας οδήγησαν εμάς τους ανθρακωρύχους έξω από τα σπίτια μας / Έξω από τα σπίτια που ανήκουν στην Εταιρεία / Και στήσαμε σκηνές στο Ludlow» WOODY GUTHRIE, The Ludlow Massacre

Το παρόν (μας) στον Καθρέφτη της Ιστορίας. Spiegel-Gasse, 1916: ο δρόμος είναι εδώ…

Η ιστορία μάς βοηθάει να αναγνωρίσουμε την τωρινή μας κατάσταση, ίσως και να αποδράσουμε για λίγο από αυτήν, όχι όμως και να βρούμε τρόπους για να αλλάξουμε την πορεία της