ΙΣΤΟΡΙΑ

Τα δεκεμβριανά στην πρώτη και τη δεύτερη ζωή τους

Θα μπορούσε να αποφευχθεί ο εμφύλιος πόλεμος; Ποια ήταν η διεθνής δυναμική της εξέγερσης της Αθήνας; Αποτελεί ο Δεκέμβρης ένα είδος αδικαίωτης παρακαταθήκης; Ποιος είναι ο ρόλος του ιστορικού σε αυτή την υπόθεση; Τρεις σύχρονοι ιστορικοί απαντούν.

Δεκεμβριανά 1944, Η Μάχη της Αθήνας, Μενέλαος Χαραλαμπίδης

Τα Δεκεμβριανά θεωρούνται από τον συγγραφέα σαν συνέχεια της εμφύλιας σύγκρουσης κατά τον τελευταίο χρόνο της Γερμανικής Κατοχής στην Αθήνα. Η παλαιά προπολεμική αντίθεση ανάμεσα σε βασιλικούς και βενιζελικούς είχε μεταλλαχθεί στην αντίθεση ανάμεσα στο οργανωμένο λαϊκό στοιχείο από τη μία και, συνολικά, την άρχουσα τάξη από την άλλη.

Γράμμα σε έναν νοικοκύρη. Δεκέμβρης 2008.

«Μου είπε η γυναίκα μου πως πήρες τηλέφωνο. Το αυτοκίνητο που κάηκε δεν ήταν το δικό μας, το έχουμε στο συνεργείο. Σε ευχαριστώ για το ενδιαφέρον. Μα αλήθεια, τίποτε άλλο δε σκέφτηκες όταν τα είδες όλα αυτά;»

Ο άγριος ταξικός Δεκέμβρης του 1944

Μια συζήτηση για τα Δεκεμβριανά του 1944 με τον ιστορικό Ιάσονα Χανδρινό, συγγραφέα του πολυσυζητημένου βιβλίου «Το τιμωρό χέρι του λαού»

Η συμβολή του ποιήματος «Αν πρέπει να πεθάνουμε», του Claude McKay, στην Αναγέννηση του Χάρλεμ

Το ποίημα δεν ήταν τίποτα λιγότερο από ένα εγερτήριο κάλεσμα για τους νέγρους, να σηκωθούν και να αγωνιστούν για τα δικαιώματά τους. Με γενναιότητα και θάρρος, δεδομένου ότι η μακρόχρονη, βάναυση καταπίεση που αντιμετώπισαν ήταν πολύ μεγάλη για να συνεχίσουν να την υφίστανται.

Πολυτεχνείο 1973: Αγώνας ενάντια στη λήθη

Πολυτεχνείο. 17 Νοεμβρίου σήμερα… Η μνήμη παραμένει σε διαρκή και αγωνιώδη διαπάλη με τη λήθη και τον κίνδυνο της μουσειοποίησης. Οι έννοιες παλεύουν να κρατήσουν…

Μπουμπουλίνας 18: Η «ένδοξη» αίθουσα βασανιστηρίων

42 χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου η ιστορία είναι εδώ παρούσα και «ξέρει να μιλά». Τα πεπραγμένα της επταετίας, οι φωνές της αντίστασης και της εξέγερσης είναι γύρω μας. Εδώ λίγα λόγια για την «ένδοξη» αίθουσα βασανιστηρίων.