Ιδέες + Φιλοσοφία

Δυστυχώς, η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει…

«Παράξενο πράμα! Βλέπουμε θεούς, ιδέες, ονείρατα, περασμένα, μελλούμενα, και δε βλέπουμε τη μύτη μας, ω άντρες Αθηναίοι! Τώρα καταλαβαίνω, πως αληθινά σοφός είναι εκείνος που καταφέρνει να τήνε ιδεί και να την καταλάβει» Κ. Βάρναλης

Ζαν [Μαρί Λε Πεν] Γκοντάρ

Με αφορμή μια αιφνιαδιαστική δήλωση προβαίνουμε σε μία προσπάθεια να εντοπίσουμε τα προφανή και αναζητήσουμε την απάντηση σε ένα πιο δύσκολο ερώτημα που παραμονεύει…

Η σοσιαλίστρια κυρία Λαγκάρντ και ο… συμμετοχικός κοσμάκης της εκμετάλλευσης!

Το διαρκές παράδοξο της κοινωνικής ζωής δεν αφορά τον «πολιτισμό της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο» και την «ηθική της αδικίας», αλλά το γεγονός της αδράνειας των ανθρώπων απέναντι σ’ αυτά. Η περίπτωση της Ελλάδας, με τους απαθείς καταστρεφόμενους, δείχνει το δρόμο σε μια «απορία» που προσβάλλει το ανθρώπινο πνεύμα

Να είσαι υπερβολικά φιλότιμος. Αυτή είναι η κατάρα των εργατικών τάξεων

Γιατί έχει γίνει η βασική λογική της λιτότητας αποδεκτή απ’ όλους; Επειδή η αλληλεγγύη έχει φτάσει να αντιμετωπίζεται ως μάστιγα. Υπάρχει λόγος που η απόλυτη αστική αρετή είναι η λιτότητα, και η απόλυτη αρετή της εργατικής τάξης είναι η αλληλεγγύη.

Παρακμή και ελπίδα σε ματωμένα νερά… Μια άλλη προσέγγιση του «μεταναστευτικού»

Οι σημερινές κραυγαλέες ρητορικές περί το «μεταναστευτικό», φαίνεται να το βλέπουν γενικώς σαν «κακό» οι μεν και σαν «τραγωδία» οι δε… Η αθωότητα, όμως, υπάρχει μόνο ως αίτημα της ουτοπίας, σε κάθε άλλη περίπτωση είναι απλώς ηλιθιότητα ,είτε τρικ, είτε γηραλέος ψευδορομαντισμός

Το ελληνικό σύμπτωμα, εκδ. Νήσος

Οι εκδόσεις Νήσος συγκέντρωσαν και κυκλοφόρησαν πριν λίγες μέρες τα κείμενα από το συνέδριο «Το ελληνικό σύμπτωμα», που οργανώθηκε στο Πανεπιστήμιο Paris ΧΙΙΙ, στο Παρίσι, τον Γενάρη του 2013

«Γιορτή της Δημοκρατίας»; Θα αστειεύεστε!

Πες τε κάτι χωρίς «εάν και εφόσον..», πες τε κάτι που να δίνει νόημα ακόμα και στο μηδέν, που να πείθει έναν κόσμο σοκαρισμένο και αβοήθητο..

Παρακμή και ελπίδα σε ματωμένα νερά…

Όταν η θάλασσα ξαφνιάζεται από τις εκατόμβες πνιγμένων απόκληρων, κάθε ποίηση αναστέλλεται, ο Οδυσσέας επιστρέφει αηδιασμένος στην Κίρκη, και η ντροπή επανατίθεται ως μνήμη ενός εκποιημένου πολιτισμού

Immanuel Wallerstein: Η κοσμοσυστημική προοπτική στις κοινωνικές επιστήμες

Ο Wallerstein ορίζει θετικά το περιεχόμενο της μακροκοινωνιολογικής θεώρησης των κοσμοσυστημάτων, προκρίνοντάς την ως αντιπαράδειγμα σε σχέση με τις κυρίαρχες, τότε, στην αμερικάνικη κοινωνιολογία θεωρίες της ανάπτυξης