ΤΕΧΝΕΣ

OYARZABAL_03

Athens Photo Festival | Μουσείο Μπενάκη έως 30.07

Δυναμικό παρόν δίνει η επετειακή διοργάνωση των 30 χρόνων του Athens Photo Festival στα πολιτιστικά δρώμενα του καλοκαιριού, αποτελώντας για ακόμα μια φορά τη μεγάλη…

20108390_10156490088473345_8643049474713826009_n

Ο Καρυωτάκης φεύγει σαν σήμερα. Ο ίσκιος του δίπλα σε όσους κρατούνται όμηροι.

Μέσα από τη δραματοποίηση και τον μελαγχολικό τόνο θέλει να φτάσει στο χείλος του γκρεμού της ζωής και μέσα από την απώλεια των πιο “μικρών” και παντοτινών στιγμών μας, να μας θυμίσει ότι την ομορφιά των δικών μας στιγμών δεν μπορεί να μας τις πάρει κανείς.






20139686_655532711303069_3785290091784985928_n

Auditorium: To mainstream του καλοκαιριού

Radiohead, Thurston Moore, Roger Waters, Diana Krall, London Grammar, Benjamin Booker και άλλες μουσικές που ξεχωρίσαμε για το καλοκαιρινό Auditorium, που περιπλανώνται ανάμεσα στο φολκ, την ψυχεδέλεια, περνούν από τζαζ και μινιμαλιστικά μονοπάτια και εκβάλλουν σε ονειρικές εικόνες και σε λυρικές εντάσεις.






20108624_655531964636477_1473954989465034721_n

“Γασπάρ της νύχτας”, του Αλοϊσιους Μπερτράν

“Τη νύχτα μυρώνει τις φαντασίες του ύπνου μου με τις δροσερότερες και τρυφερότερες πνοές του Ιουλίου, η ίδια καλή νεράιδα που δείχνει και πάλι το δρόμο στη βακτηρία του ξεστρατισμένου γερο-τυφλού, και σφουγγίζει τα δάκρυα να γιατρέψει τον πόνο της μικρής σταχτομαζώχτρας που αγκάθι της πλήγωσε το γυμνό της ποδάρι”






statue-1643965_960_720

Ανομήματα: Κική Δημουλά | Σημείο Αναγνωρίσεως

Ποιήματα, μικροκείμενα, σκέψεις ή / και αποσπάσματα από πεζά, στα οποία διαφαίνεται η προσπάθεια του ή της συγγραφέα να προσεγγίσει τη γυναικεία υπόσταση. Εδώ, η Κική Δημουλά και το Σημείο Αναγνωρίσεως.






cf86cebbceb5cf81cf85

«Μια τρεμάμενη αλήθεια»

Η Φλέρυ Νταντωνάκη (1937-1998), η «Φεγγαρική αηδόνα», όπως την αποκαλούσε ο ποιητής Νίκος Καρούζος, η ύψιστη ερμηνεύτρια του Μεγάλου Ερωτικού, η μούσα του Μάνου Χατζιδάκι, έφυγε σαν σήμερα στις 18 Ιουλίου του 1998.






the-witch-620x350

Γυναίκες στις ταινίες τρόμου: Όχι πια θύματα

Παρά την άνιση μάχη που δίνουν οι γυναίκες στις ταινίες, δεν είναι όλα μαύρα. Οι ταινίες τρόμου είναι ένα είδος όπου οι γυναίκες αναβαθμίζονται συνεχώς. Βεβαίως, τα ουρλιαχτά είναι ακόμα ένα βασικό χαρακτηριστικό μιας τρομακτικής ταινίας. Αλλά οι γυναίκες αναλαμβάνουν κεντρικούς ρόλους — όχι ως θύματα αλλά ως τέρατα και ήρωες.






19884334_651214881734852_771767121793109123_n

Τα φανταστικά όντα του Cesar Aira

Πολυγραφότατος συγγραφέας μυθιστορημάτων αλλά και διηγημάτων, δοκιμίων και θεατρικών έργων, ο αργεντινός Σέσαρ Άιρα, με αρκετά βραβεία στις αποσκευές του και βιβλία, τρία εκ των…