Φωτογραφία

Typical Berlin, στερεότυπες εικόνες μιας μητρόπολης

Ο χώρος εκκρίνει μονίμως αισθητική. Βερολίνο, δίχως την παρουσία των ανθρώπων, σε κοντινά πλάνα, αποκομμένα, ακίνητα, στάσιμα, εικαστικότητα νέτη, σκέτη, επιφάνεια, μακριά από νοηματοδότηση και συνειρμούς. Μια φωτογραφική πρόταση.

Ελεύθερη πρόσβαση σε ψηφιακό αρχείο 440.000 φωτογραφιών

Το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης (Metropolitan Museum of Art) της Νέας Υόρκης, έδωσε πρόσφατα στο ευρύ κοινό τη δυνατότητα ηλεκτρονικής πρόσβασης σε ένα ψηφιακό αρχείο περίπου 440.000 εικόνων υψηλής ανάλυσης

Aldebaran | Contemporary Photography Hub: Welcome to the Bull’ s Eye

Το Aldebaran | Contemporary Photography Hub επιδιώκει μια ευρεία συνάντηση φωτογράφων, καλλιτεχνών, θεωρητικών, συγγραφέων, εκδοτών, επιμελητών, ακαδημαϊκών και ερευνητών από διαφορετικά πεδία, με διαφορετικές αισθητικές και ιδεολογικές καταβολές.

Roland Barthes, Camera Lucida, Σημεία και Τέρατα (Β’ μέρος)

Ο Barthes πρωταρχικά προσεγγίζει τη φωτογραφία ως μια υπέρτατη έκφραση του Πραγματικού, «μια ενδελεχή έκφρασή του». […] Στη συνέχεια, συμπληρώνει πως μια φωτογραφία δεν μπορεί να μεταμορφωθεί και να εκφραστεί φιλοσοφικά, αφού είναι ολόκληρη εμποτισμένη με τυχαιότητα.

Auschwitz: τρόμος και αθλιότητα του ναζισμού

Μια φωτογραφική καταγραφή της τεράστιας αθλιότητας του ναζισμού, 72 χρόνια μετά την απελευθέρωση του στρατοπέδου εξόντωσης του Άουσβιτς, στις 27 Γενάρη του 1945.

Ο Koudelka φωτογραφίζει στο «Τείχος του Αίσχους»

Στο τείχος που ύψωσε το κράτος του Ισραήλ στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη της Δυτικής Όχθης βρέθηκε ο Josef Koudelka. Στις διαδρομές του τον ακολούθησε κατά βήμα ο κινηματογραφιστής Gilad Baram.

Μια νέα οπτική στο «Άνθρωποι του 20ου αιώνα» του August Sander

Όταν ο Sander, στα μέσα της δεκαετίας του 1920, συνέλαβε τη δομή της φιλόδοξης σειράς πορτρέτων του, «Άνθρωποι του εικοστού αιώνα», ο στόχος του ήταν να καταγράψει φωτογραφικά τον γερμανικό λαό με έναν τρόπο που απέρριπτε τις κοινωνικές και φυλετικές διαιρέσεις. Το ναζιστικό καθεστώς κατάσχεσε τα βιβλία του και τον απέκλεισε από μελλοντικές δημοσιεύσεις.

Η σιωπηλή προπαγάνδα της αδιαφορίας

H απουσία πολιτικής θέσης σε ένα έργο τέχνης είναι τελικά και αυτή μια πολιτική πράξη, μια πράξη που προωθεί τον εφησυχασμό και στηρίζει τον ολοκληρωτισμό της απάθειας. Η τέχνη ήταν πάντα όπλο από όποιο στρατόπεδο και αν χρησιμοποιήθηκε. Είναι καιρός να διαλέξει ο καθένας το δικό του.

Roland Barthes, Camera Lucida, Σημεία και Τέρατα (Α’ μέρος)

Ο Barthes πρωταρχικά προσεγγίζει τη φωτογραφία ως μια υπέρτατη έκφραση του Πραγματικού, «μια ενδελεχή έκφρασή του». […] Στη συνέχεια, συμπληρώνει πως μια φωτογραφία δεν μπορεί να μεταμορφωθεί και να εκφραστεί φιλοσοφικά, αφού είναι ολόκληρη εμποτισμένη με τυχαιότητα.

Βλέποντας τις «Εικόνες μιας άλλης Ευρώπης» του Κ. Πίττα

Μια έκθεση που γεννά ερωτήματα σχετικά με τις πολιτικές θέσεις με τις οποίες επενδύθηκαν οι εικόνες (οι οποίες καταλήγουν να χρησιμοποιούνται προς υπεράσπιση της Ευρωπαϊκής Ένωσης), καθώς και σχετικά με τις ιστορικές και θεωρητικές αστοχίες που την συνόδευσαν εκ μέρους της επιμέλειας και του ίδιου του φωτογράφου…