Κινηματογράφος

Herman-Makkink’s-sculpture-Rocking-Machine-in-Clockwork-Orange

Εκ νέου λογοκρισία | Το «καθαρό» Hollywood και οι «βρώμικες» ταινίες

Η «Γυμνή Μάχα» του Goya, θα φορούσε σουτιέν και κιλότα και «Ο κήπος των επίγειων απολαύσεων» του Hieronymus Bosch θα ήταν ένα λούνα παρκ άνοστων υποχόνδριων με εισιτήριο αν τα «Clean cut», δηλαδή οι «καθαρές εκδόσεις» που είναι η νέα πρόταση του Hollywood για ηθικά λογοκριμένες εκδόσεις έργων, δηλαδή ταινιών μονταρισμένων και πετσοκομμένων έτσι δίχως την θέληση του δημιουργού τους, που να μην περιέχουν «βία, ερωτικές σκηνές και βλασφημία», λειτουργούσε σε όλη την τέχνη. Και προφανώς οι στόχοι των εταιριών δεν είναι μονάχα εμπορικοί…

Che

«Che» οι ταινίες του Steven Soderbergh | Καθώς η επανάσταση αποτελεί σοβαρό στόχο, αξίωμα και απειλή

Οι ταινίες «Che: The Argentine» & «Che: Guerilla» του Steven Soderbergh και του Benicio Del Toro αποτελούν μια υψηλής κινηματογραφικής αξίας αφιέρωση για τις φλεγόμενες μέρες που ο μπερές και το βλέμμα του Che, έγιναν συνώνυμο της λαϊκής απείθειας και της ενεργητικής συμμετοχής στις, όπου γης, εξεγέρσεις ενώ ταυτόχρονα υπονομεύτηκαν και πολεμήθηκαν από το κινηματογραφικό καρτέλ, τους κριτικούς και το κουβανοαμερικάνικο μαφιόζικο lobby του Miami. Διότι όταν μιλάς για τον Che δεν μιλάς για αυτόν τον ίδιο μα για μια εν ενεργεία επανάσταση, για έναν εν ενεργεία λαό, για ένα εν ενεργεία παγκόσμιο όραμα, για ένα εν ενεργεία ηθικό κώδικα, για ένα εν ενεργεία όπλο.






18581697_1032506750212651_5184745706291ξηξηξη505372_n

Φεστιβάλ Ισπανόφωνου Κινηματογράφου Αθήνας | 8-15.06

Το Φεστιβάλ Ισπανόφωνου Κινηματογράφου Αθήνας (FeCHA) επιστρέφει και φέτος στο θερινό κινηματογράφο Λαΐς, με 15 ισπανόφωνες ταινίες σε πρώτη προβολή, που θα μας κρατήσουν συντροφιά κάτω από τα αστέρια.






f5

Ενάντια στην ανεργία και την επισφάλεια: 4 ταινίες που μιλούν για τον νέο εργαζόμενο

Ο κινηματογράφος ήταν η πρώτη τέχνη που γεννήθηκε μέσα στην μαζική κουλτούρα: Παράγεται και καταναλώνεται μαζικά. Όταν λοιπόν η κατεξοχήν τέχνης της εποχής μας αγκαλιάζει την καθημερινότητα των εργαζομένων, ενεργών και άνεργων, τότε το αποτέλεσμα είναι κάτι που σίγουρα αξίζει την προσοχή μας. Παρακάτω αναφέρουμε ενδεικτικά 4 ταινίες που κατάφεραν και απεικόνισαν με τον καλύτερο τρόπο την καθημερινότητα, τις σκέψεις και τις ανησυχίες των εργαζομένων της νέας βάρδιας.






content_picture_first

1965: Η Ινδονησία ένας σιωπηρός μαζικός τάφος 1.000.000 κομμουνιστών και το σινεμά μάρτυρας και δικαστής

«Κάποιος να σκοτώνει είναι απαγορευμένο. Επομένως, όλοι οι δολοφόνοι τιμωρούνται εκτός και αν δολοφονούν μαζικά και με τον ήχο των σαλπίγγων» είχε σημειώσει ο Βολταίρος στις μπροστά σελίδες της Ιστορίας και αυτή έρχεται κάθε φορά να επιβεβαιώσει αυτό το κοινωνικό συμπέρασμα, που παραμένει αμετάβλητο. Η μαζική εξόντωση είναι μια πολιτικώς ορθή εξουσιαστική πρακτική όσων κοινωνιών βασίζονται στον ανταγωνισμό και την προάσπιση της ατομικής ιδιοκτησίας. Στην Ινδονησία δολοφονήθηκαν εν μια νυκτί 1.000.000 κομμουνιστές και δυο από τα σπουδαιότερα ντοκιμαντέρ στην ιστορία του κινηματογράφου παίζουν τον ρόλο του λαϊκού δικαστηρίου και της εκδίκησης της Ιστορίας. Το «The Act Of Killing» και το «The Look of Silence», δεν κάνουν διόλου μια ιστορική καταγραφή, αλλά μια μελέτη – που αποτελεί πλέον αναφορά – της μαζικής εξόντωσης ως act και όπλο του κράτους και ως πειθάρχηση, αλλοτρίωση και μετάλλαξη του αξιακού και ηθικού κώδικα ενός λαού.






potemkin5

«Θωρηκτό Ποτέμκιν»: Η Γκουέρνικα του κινηματογράφου

Αποτέλεσε τη βάση του «ιδεολογικού μοντάζ», μέσω της μεταφοράς της διαλεκτικής στο μοντάζ. Αποτελεί ακόμα αντικείμενο σπουδής στον κινηματογράφο. Πάνω απ’ όλα, όμως, με το «Ποτέμκιν» ο Αϊζενστάιν εισάγει και εδραιώνει ένα νέο «ήρωα» στον κόσμο του κινηματογράφου: τον εξεγερμένο λαό!






wga-negotiations-placeholder

Απεργία σεναριογράφων του Hollywood: Αγώνας! Αγώνας! Αγώνας!

Έχουν γίνει ως τώρα τέσσερις απεργίες των σεναριογράφων. 1960, 1981, 1988, 2008. Όλες μαζικές, οργανωτικά επιτυχημένες και νικηφόρες. Όλος ο κινηματογραφικός κόσμος, από τους συντελεστές ως τους κινηματογραφόφιλους, όχι μόνο δεν θα έπρεπε να ζοχαδιάζει μα θα όφειλε να επιζητά μια νέα απεργία – που όντως εξαγγέλθηκε. Είναι άκρως γελοίο να κοιτάζουμε την ευτελή και ατομική μας καλοπέραση όταν αυτοί που μας την δημιουργούν ζητάνε το αυταπόδεικτο δικαίωμα τους. Να πληρώνονται.






bscap0001 (1)

Θόδωρος Αγγελόπουλος. Ο ποιητής μέσα από τις εικόνες του

Δεν άφησε τον εαυτό του παρακαταθήκη στους ημίθεους. Άφησε το βλέμμα του παρακαταθήκη στους ανθρώπους, σε μας. Και εμείς, οι άνθρωποι, μέσα από αυτό το βλέμμα είδαμε τους εαυτούς μας να γίνονται κομμάτι της Ιστορίας…Τα υπόλοιπα θα μας τα πουν οι εικόνες του…