Κινηματογράφος

Eines_von_3_Massengräbern_in_Bergen-Belsen,_so_wie_es_von_den_Befreiern_vorgefunden_wurde,_1945

«Night will fall» | Φρίκη, πραγματική ναζιστική φρίκη.

Το όραμα του Bernstein και του Hitchcock, «German Concentration Camps Factual Survey» του 1945 με υλικό από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης των ναζί δεν έγινε ποτέ. Δεν του επετράπη να ολοκληρωθεί. «Ενοχλούσε πολιτικά», όπως λέει ο σκηνοθέτης. Χιλιόμετρα φιλμ έμειναν αναξιοποίητα ή αξιοποιημένα για άλλους λόγους. To ντοκιμαντέρ «Night will Fall» ερευνά το φιλμικό υλικό και τους λόγους των 70 χρόνων αποσιώπησης του από την συλλογική παγκόσμια συνείδηση.

17757489_10156089873753345_6726575225493386159_n

Τσάρλι Τσάπλιν: Εδωσε χρώμα στο ασπρόμαυρο

Κανένας ηθοποιός δεν κατάλαβε και γοήτευσε καλύτερα τον κόσμο όπως ο Τσάπλιν. Οι κωμικοτραγικές συγκρούσεις του ανθρώπου με τη μοίρα εξανθρωπίστηκαν επιτήδεια και αποτελεσματικά απ’ αυτόν, χαρίζοντας του καλλιτεχνική αθανασία. Σε περισσότερες από 80 ταινίες, από το 1914 μέχρι το 1967, απεικόνισε τον ανθρωπάκο που έχει στραπατσάρει η ζωή. Καθοριστικός καλλιτέχνης του κινηματογράφου, άνθρωπος ριζοσπάστης, λαϊκός στοχαστής.






el_ciudadano_ilustre_1-h_2016

The Distinguished Citizen: Ο διεθνισμός του μικροαστισμού

Το έργο των Mariano Cohn και Gaston Duprat θίγει την εικόνας της κοινωνίας με την ευρύτερη έννοια και την αντίληψη των ανθρώπων ως προς τη «φήμη» και πως αυτή μπορεί να εξαργυρωθεί σε μια κοινωνία της εικόνας.






a_hole_in_the_head

It’s (not) just a doc: Τι τρέχει με το σινεμά των ημερών μας;

Πολλοί γνωρίζουμε τον Vertov, τον Flaherty, τον Marker ή τον πιο σύγχρονο Guzman. Αυτοί και τα έργα τους ήταν ένα οπλοστάσιο αισθητικής προσφοράς με στόχο να απεικονίσουν και να «καθαρίσουν» την πραγματικότητα από την σαβούρα που δεν μας αφήνει να δούμε τι κρύβεται από κάτω. Ποιες είναι όμως οι παγκόσμιες και εγχώριες τάσεις του ντοκιμαντέρ; Τι εξιστορείται; Τι είναι στο στόχαστρο; Το 19ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, δίνει κάποιες απαντήσεις.






raoul_coutard_mepris_godard_3

It’s (not) just a movie: Δέκα ταινίες για να (ξανα)ερωτευτούμε τον κινηματογράφο

Ο κινηματογράφος εκτός των άλλων, είναι βίωμα. Τον αγαπάμε σαν κάτι το οικείο, σαν κάτι το πραγματικό που βρέθηκε και πορεύτηκε δίπλα μας. Όλοι έχουμε αγαπημένες ταινίες. Αυτή είναι μια πρόχειρη λίστα, δίχως σειρά προτίμησης και εκτός ιστορικών και αντικειμενικών δεσμεύσεων. Αν η τέχνη για κάποιον ακατανόητο λόγο απονεκρωνόταν, τούτες οι φιλμικές παρεμβάσεις θα την αναστήνανε.






pegasus_LARGE_t_1581_105336893

Ξεπουλούν το νερό κι εμείς θυμόμαστε τι γίνεται όταν κλέβεται «Ακόμα κι η βροχή»

Για μας που δεν ζήσαμε αυτόν τον «πόλεμο» αυτή η ταινία τι σημαίνει; Σε αυτή την ταινία είναι πολλοί αυτοί που διεκδικούν τη ζωή τους αλλά κι αυτοί που λογοδοτούν. Όλοι πρέπει να διαλέξουν πλευρά. Κι ο ίδιος ο θεατής. Πόσο εύκολο είναι να πάρουμε θέση απέναντι σ’ αυτά που συμβαίνουν και πόσο συνειδητοποιούμε και εμείς οι ίδιοι αυτή τη θέση μας; Τι θα κάνουμε εμείς για το νερό;






17264422_1834421993250265_7201098883920784829_n

19ο TDF: Machines ★★★★☆

Μια εικαστικά συναρπαστική ματιά στο εσωτερικό ενός γιγαντιαίου εργοστασίου κλωστοϋφαντουργίας στην Ινδία, που διερευνεί το νόημα της σύγχρονης εργασίας, της εκμετάλλευσης, και του ανθρώπινου κόστους της μαζικής παραγωγής στον παγκοσμιοποιημένο κόσμο μας. Βραβείο FIPRESCI στο 19ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.






mikri-arktos-002

Μικρή Άρκτος: Μια δύσκολη ταινία (και) για τον βιασμό από απρόσμενη σκοπιά

Πέρασε σχεδόν ένας χρόνος από την κυκλοφορίας μίας από τις καλύτερες ελληνικές ταινίες που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια. Μια βαθιά, πολύ προσωπική ταινία που μιλάει για όλα όσα έχει ανάγκη η εποχή μας μέσα από ένα πρίσμα καλλιτεχνικά φιλόδοξο, πρωτότυπο και ταυτόχρονα οικείο.