Λογοτεχνία + Ποίηση

21 ιστορίες και “Το κοράκι”, Έντγκαρ Άλαν Πόε

Η ψυχανάλυση, ο υπερρεαλισμός, όπως προηγούμενα ο συμβολισμός, ο πριν του Σαρτρ υπαρξισμός, οι προραφαηλίτες, ακόμα πρωτύτερα, βρίσκονται παράλληλοι με το δαιμόνιο του μεγάλου Αμερικανού.

“Εκεί που τραγουδάνε οι καραβίδες”, Ντέλια Οουενς

Η Οουενς θέλησε να μας φέρει σ’ επαφή με τη γη και τα πλάσματα της. Και σ’ αυτά πρωταγωνιστεί ο άνθρωπος, με οποιοδήποτε τρόπο. Εν προκειμένω η Κάια, η πιτσιρίκα του βάλτου όπως την αποκαλούν οι κάτοικοι του Μπάρκλι Κόουβ, μικρό ψαροχώρι στη Βόρεια Καρολίνα των ΗΠΑ. Η συγγραφέας παρακολουθεί τη ζωή τής Κάια από τα πρώτα της βήματα μέχρι τέλους.

“Τατουάζ”, του Μανουέλ Βάθκεθ Μονταλμπάν

Ο Μονταλμπάν και το “Τατουάζ” είναι η αποθέωση του μέτρου. Τίποτα δεν γίνεται για το θέαμα της πρόκλησης, όλα ακολουθούν έναν ελεγχόμενο αφηγηματικό, ήρεμο, ρυθμό μπροστά σ’ ένα εντυπωσιακό σκηνικό. Ο Πέπε Καρβάλιο δεν έχει όμοιό του και οι υπόλοιποι χαρακτήρες αποκαλύπτονται μέσα από την αντικειμενική ματιά του.

Ο παράξενος, σουρεαλιστικός κόσμος του Χόρχε Φ. Ερνάντες – Συνέντευξη στο Περιοδικό

Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε πως ο Μεξικανός συγγραφέας Χόρχε Φ. Ερνάντες κυριολεκτικά αψηφά κάθε κανόνα και όριο αφήγησης όπως συνηθίζεται στην συντριπτική πλειοψηφία…

Ανάσκελα – Ανατομίες και ανασκοπήσεις για (και από) το σώμα

Το «Ανάσκελα» δεν είναι μια λογοτεχνία θεωρητική  προς χάρη της θεωρίας και μόνο, ούτε ρηχά κοινωνική. Μέσα στις σελίδες του η Bullwinkel μέσω μιας μη αφήγησης, αλλά πιο συχνά τεθλασμένης ροής, με πολλές διακλαδώσεις που δημιουργεί μια αν-οικεία εικόνα του κόσμου. Μέσα από αυτήν καθίστανται ακόμα πιο ορατές οι καταπιέσεις του. Η κυριαρχία σε σώματα (ανθρώπους) Αλλων είτε από ζωντανούς είτε (πιο συχνά) από ηχώ περασμένων λόγων, η καταπίεση των σωμάτων αυτών από τον ίδιο τους τον εαυτό.

“Μαύρο νερό”, Μιχάλης Μακρόπουλος | Κατάδυση στη σκιά

Ο Μιχάλης Μακρόπουλος γράφει για τα όρια αντοχής του ανθρώπου όταν όλα ερημώνουν μέσα του. Για την αποχώρηση της ζωής και τη μοναξιά της ομορφιάς. Για τη λύτρωση του θανάτου και τα τελευταία μέτρα πριν το φινάλε. Το μόνο που μένει είναι η προσμονή.  

«Στα Μαραμένα Αλώνια» | Στάθης Χαμπίμπης

Ο μύθος που εξυφαίνεται από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα είναι στην πραγματικότητα ένα προσωπικό όραμα για κοινωνική δικαιοσύνη που πάλλεται ταυτόχρονα από μια ακατανίκητη ορμή εκπλήρωσης των πιο γήινων επιθυμιών.

“Θυμάσαι τι είναι ποίηση;” Ιστορίες ποδηλασίας, της Μαρίας Λαϊνά

Στην οικονομία που επιβάλλει ο χώρος και ο χρόνος της σταθερής αρθρογραφίας, η Λαϊνά ξέρει πώς πρέπει να “απαντήσει” στα όσα λογικά και παράλογα προτείνει η επικαιρότητα εκείνης της περιόδου.

Συνομιλώντας…

Η Σταυρούλα Παπασπύρου μας βάζει στον κόσμο της, αφού από το αρχείο της συγκεντρώνει συνεντεύξεις-συναντήσεις με σύγχρονους έλληνες λογοτέχνες. Γενναιόδωρο δίχως αμφιβολία και τολμηρό. Τολμηρό, γιατί η έμπειρη δημοσιογράφος αποφάσισε να μας δώσει πολύτιμες στιγμές που πλέον έχουν γίνει αυστηρά προσωπικές.