Λογοτεχνία + Ποίηση

Αφηγήτρια Ταινιών – Ένας ύμνος στον κινηματογράφο από ένα φτωχό χωριό της Χιλής

ο συγγραφέας επιλέγει μέσα από την προσωπική ιστορία της πρωταγωνίστριας να μιλήσει ευρύτερα για τη ζωή και την καθημερινότητα των φτωχών Χιλιανών της ερήμου Ατακάμα, για τις ταξικές διαιρέσεις της περιοχής, αλλά και για το προδιαγεγραμμένο μέλλον των παιδιών των εργατών, που δεν είχαν καμία ελπίδα ότι θα ξεφύγουν απ’ τον βούρκο της ταξικής εκμετάλλευσης.

Ιστορίες που τελειώνουν μ’ ένα ψίθυρο | “Ιστορίες με φίδια”, του Θόδωρου Φέστα

Ο Φέστας αντλεί από το παρελθόν του καλοκαιριού, από το σκληρό τοπίο και την αναγκαία παραίτηση που επιβάλλει το θέρος. Και εκεί που η ραστώνη σε καθηλώνει, έρχεται μια ιστορία του Φέστα και σε δροσίζει και προχωράς και το καλοκαίρι γίνεται λίγο πιο όμορφο.

Η ζωή είναι ωραία, κι ας γελά μαζί μας | “Πλην”, του Αντριου Σων Γκρίερ

Το μυθιστόρημα του Γκρίερ είναι γλυκόπικρη κωμωδία που θέλει μαεστρία για να γίνει αποδεκτό. Φανταστείτε τον “Κύριο Ιλό”, τον “Νευρικό Εραστή” και τον “Κύριο Βερντού” απέναντι στον Γκράουτσο Μαρξ, απέναντι σε μια κοινωνία με παχύ μαύρο μουστάκι και ανατρεπτική, ειρωνική διάθεση.

Γιάννης Κωνσταντίνου, «από το προσωπικό μου συναξάρι»

Η ουσία είναι ότι έχουμε μπροστά μας μιας αβίαστη, εν τέλει, ποιητική, στην ουσία της, καταγραφή της σύγχρονης Ελλάδας, δίχως εμπάθειες, μα σίγουρα με δηκτική άποψη, και πέρα από βαρύγδουπες ψευδοφιλοσοφικές σοβαροφάνειες, που συνήθως εκπορεύονται από αμετροεπείς ματαιοδοξίες.

Ψυχρή Τρυφερότητα- πόνος, τραύμα και θεραπευτική σχέση στον ύστερο καπιταλισμό

Τι θέση έχουν τα συναισθήματα στην ύστερη νεωτερικότητα; Με αυτό το αόριστο αλλά εξίσου δύσκολο ερώτημα αναμετριέται στα ίσια η συγγραφέας του βιβλίου Eva Illouz, απορρίπτοντας την γενικόλογη θέση ότι ο καπιταλισμός δημιουργεί μη-συναισθηματικά περιβάλλοντα.

Οι Αλώβητοι, του Β. Τσιράκη – εκδ. Τόπος

Οι Αλώβητοι είναι ένα μυθιστόρημα για την μεταπολεμική Θεσσαλονίκη, τους τόπους και τους ανθρώπους της. Ένα μυθιστόρημα για την αριστερά, τα πάθη και τους διχασμούς της.

Επιστροφή στο μηδέν! – “Μαχαίρι”, του Jo Nesbo

Με το “Μαχαίρι” (Εκδόσεις Μεταίχμιο) ο Νέσμπο δηλώνει ότι για να γράψεις καλό αστυνομικό μυθιστόρημα πρέπει πρώτα να το καταστρέψεις! Αυτή είναι η αίσθηση αλλά και η συνθήκη μέσα στην οποία λειτουργεί. Ολα από την αρχή κι ας έχουμε μάθει τον Χάρι Χόλε καλύτερα από κάθε σύγχρονο μυθιστορηματικό ήρωα.

Τρεις ξεχωριστές ποιητικές συλλογές

Λόγια μέσα από αντικατοπτρισμούς, μέσα από την ξαφνική κατάβαση των κινηματογραφικών μας ηρώων, μέσα από το πέρασμα του χρόνου.

Ο παρτιζάνικος κόσμος του Πάμπλο Νερούδα

Μας μένει πάντα ο χορός των στίχων του ποιητή στην ιστορία, του «Ανθρώπου  που έχει ανάγκη μια αγκαλιά τις νύχτες και persona που τα χώνει στην εξουσία ποιητικά και πρακτικά. Άνθρωπος που ζει με τις αδυναμίες του και παράλληλα σταθερός στις ταξικές του υποχρεώσεις….»

Ευγενείς Μπάσταρδοι:Τα Ψέματα του Λοκ Λαμόρα – Βενετσιάνικο fantasy με αέρα παρανομίας

Η fantasy/ pulp ιστορία του Lynch στον πυρήνα της κρύβει μια απλά πολιτική αλήθεια: την άγαστη συνεργασία κράτους και παρακράτους, με στόχο όποιον εναντιώνεται στην Μυστική Ειρήνη του status quo.