Λογοτεχνία + Ποίηση

Περιφερειακό- Το σώμα ως όχημα εξερεύνησης του βιωμένου μέλλοντος

Το cuberpunk τα τελευταία χρόνια βιώνει μια χαρμολύπη. Από την μία οι προβλέψεις των συγγραφέων του σταδιακά παίρνουν σάρκα και οστά γύρω μας (ή στο προσομοίωμα που μας περιβάλλει και συμπληρώνει την ύπαρξη μας). Από την άλλη, το σκοτεινό και δυστοπικό σενάριο σίγουρα δεν απομακρύνεται, αλλά και από την άλλη δεν έχει αυτή την διαύγεια, το τελειωτικό αίσθημα του ότι κάτι δεν πάει καλά. Και πάλι το γνωρίζουμε, αλλά η απαισιοδοξία καλύπτεται από θόρυβο και νοσταλγία.Ο πατέρας του είδους, ο μεγάλος Ουίλιαμ Γκίμπσον φαίνεται να κατανοεί αυτό το ιδιαίτερο μονοπάτι και επιλέγει να μιλήσει για κάτι διαφορετικό.

BalkaNoir- Τα Βαλκάνια συστήνονται

Θα μπορούσε να υπάρξει ο όρος Βαλκανικό Αστυνομικό; Οι Βασίλης Δανέλλης και Γιάννης Ράγκος, προσπάθησαν να δημιουργήσουν μία συλλογή με πρωτότυπα και όσο το δυνατόν πιο αντιπροσωπευτικά διηγήματα απ’ όλες τις βαλκανικές χώρες. Η συλλογή αυτή εν τέλει ονομάστηκε BalkaNoir 

Κόκκινα Kορίτσια, Πάντα Πιο Όμορφα- Ρομαντισμός στο εξεγερμένο Παρίσι

Το γλυκόπικρο Κόκκινα Κορίτσια, Πάντα Πιο Όμορφα είναι ένα βιβλίο στο οποίο ο συγγραφέας του παρουσιάζει δύο ρομαντικές -μία πολιτική και μία ερωτική- ιστορίες με φόντο το εξεγερμένο Παρίσι του ’68 και μία noir αισθητική που θα ήταν αδύνατο να λείπει από ένα έργο του Φρεντερίκ Φαζαρντί.

“Σονέτα” του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, μετ. Ερρίκος Σοφράς, εκδ. Αντίποδες

Τα “Σονέτα” του Σαίξπηρ θα μπορούσαν να είναι το “Πιστεύω” της οικουμενικής πίστης στον Ερωτα, τη θρησκεία όπου συντελείται το θαύμα της ένωσης δύο σωμάτων, δύο ψυχών.

“Καινούργιο αγόρι”, της Τρέισι Σεβαλιέ, εκδ. Μεταίχμιο

Το “Καινούργιο αγόρι” εντάσσεται στη λίστα των έργων που φτιάχτηκαν για το εγχείρημα “The Hogarth Shakespeare Project”. Η Τρέισι Σεβαλιέ είναι υπεύθυνη γι’ αυτή την πολύ έξυπνη εκδοχή του “Οθέλλου”.

Άκου, Πτώμα, να Μαθαίνεις- Τα κουρέλια εμπνέουν ακόμα

Εν κατακλείδι λοιπόν, το «Άκου, Πτώμα, να Μαθαίνεις» είναι ένα καλογραμμένο και ευκολοδιάβαστο αστυνομικό μυθιστόρημα με μπόλικο χιούμορ το οποίο δύσκολα θα κουράσει όποιον το πιάσει στα χέρια του, κάτι που είναι εν τέλει είναι ένα από τα καλύτερα κομπλιμέντα που μπορούν να γίνουν για ένα βιβλίο.

“Το Κτίσμα” του Φραντς Κάφκα

“Το Κτίσμα” του Κάφκα έχει κάτι το μεταφυσικό, βιβλικό. Η αρχή της δημιουργίας, ο απόλυτος δημιουργός, ο πρώτος κίνδυνος που σε κάνει να αμφιβάλεις για τη δημιουργία, για το δημιούργημα. Το ζώο-αφηγητής όταν αντιλαμβάνεται τον ήχο σφυρίγματος, καταρρέει. Ο,τι νόμιζε πως ήξερε ακυρώνεται. Πάνω απ’ όλα η κυριότητα του κτίσματος, το μεγαλύτερο επίτευγμα του. Ο Κάφκα είναι η σταθερά, το σημείο απ’ όπου περνούν άπειρες ευθείες.