Λογοτεχνία + Ποίηση

Οι Νυχτερινές Ικεσίες του Santiago Gamboa: συνέντευξη

Ο Κολομβιανός λογοτέχνης Santiago Gamboa μιλάει για το τελευταίο μυθιστόρημά του, στην Ελλάδα- και εξηγεί τους λόγους γιατί προτιμάει να γράφει κοσμοπολίτικα βιβλία με δράση περιπέτεια και πολιτική και όχι αναγκαστικά κείμενα με καθαρά τοπικές αναφορές.

Αθηνά Τσάκαλου, “Οι Λεηλάτες του Μεσημεριού”

Η Τσάκαλου βίωσε τη σκληρότητα του “καφκικού” κόσμου της αστικής εξουσίας. Μητέρα των αδελφών Τσάκαλου, καταδικασμένοι για συμμετοχή στην οργάνωση “Συνωμοσία των Πυρήνων της Φωτιάς”, βρέθηκε στη φυλακή όπως και τα παιδιά της γιατί στήριξε την επιλογή τους.

“Προστιθέμενη αξία» του Κώστα Βρεττάκου- Επιστροφή στη νιότη

Τα ποιήματα που συνθέτουν αυτή τη συλλογή είναι “υπόλοιπα νεότητας”, έτσι χαρακτηρίζει τα νεανικά του ποιήματα ο 80χρονος Κώστας Βρεττάκος. Με χιούμορ, σιγουριά και ασφάλεια, ο Βρεττάκος στο “Αντί Προλόγου” σημείωμα εξηγεί γιατί επιστρέφει στη νιότη του

Ένα κορίτσι με ξύλινο σπαθί μάς ταξιδεύει σε διαφορετικούς κόσμους

Υπάρχουν πολλοί τρόποι να διηγηθείς ιστορίες. Ιδιαίτερα όταν αυτές οι ιστορίες απευθύνονται σε παιδιά οι συγγραφείς, ιδίως των κλασσικών παραμυθίων, αλλά και κάποιοι σύγχρονοι, έχουν…

Διαβάζοντας την Ευστοχία Υλικού του Αλέξανδρου Στεργιόπουλου

Η επανάληψη της τραγωδίας. Η αγωνία πώς θα ντυθούν οι καινούργιες λέξεις. Η αέναη κίνηση των αστρικών νημάτων. Η συμφιλίωση με την ανάφλεξη. Η έκλειψη της ενέργειας. Η έκρηξη του προϊόντος. Η ευστοχία υλικού.

Άνθρωποι που Γελάνε- Ένας στιβαρός ποιητικός λόγος

Ο Παλούκας στη θεματική των ποιημάτων του περιλαμβάνει την υπαρξιακή αναζήτηση, την πίστη, την αξιοποίηση του καθημερινού, τη λατρεία του σώματος, την αγριότητα των ανθρώπινων σχέσεων, την αναπόφευκτη ματαιότητα, το πολιτικό σχόλιο… Οι “Άνθρωποι που γελάνε” είναι σαν τη θάλασσα που δεν βαθαίνει πουθενά και μπορεί να δεχτεί άπειρα ποιητικά φύλλα στο υγρό σώμα της.