Λογοτεχνία + Ποίηση

ΚΑΡΔΙΑ ΣΚΥΛΟΥ -εικονογραφηση

Μπουλγκάκοφ και Γκαζντάνοφ: Η ρωσική λογοτεχνία σε δύσκολους καιρούς

Αν και συμπατριώτες και ομότεχνοι, είναι πιθανό ότι ο Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ και ο Γκαϊτό Γκαζντάνοφ δεν συναντήθηκαν ποτέ. Στα ταραγμένα χρόνια της δεκαετίας του 1920 οι δυο τους ακολούθησαν πολύ διαφορετικούς δρόμους, το συμβιβασμό και τη φυγή. Και στις δυο περιπτώσεις το τίμημα ήταν βαρύ.

Artwork_by_El_Lissitzky_1919

Κ. Τζιαντζής,«Για το επαναστατικό υποκείμενο στην εποχή μας». εκδ.Τόπος

Ο κοινωνικός φορέας του επαναστατικού υποκειμένου βρίσκεται σε εκείνη ακριβώς την τάση της εσωτερικής συγκρότησης της εργατικής τάξης και των εργαζομένων που πραγματοποιεί τη δυνατότητά τους για χειραφέτηση από την κυριαρχία του κεφαλαίου.






Bruegel_1559_The-Fight-between-Carnival+Lent

Πόλεμος και πόλεμος, László Krasznahorkai. Εκδόσεις Πόλις

Η σταυροφορία των τεσσάρων αγγέλων της αποκάλυψης(;) τους ταξιδεύει σε χώρες και χρόνους όπου οι επιτεύξεις του ανθρώπινου πνεύματος παρέπεμπαν σε μελλοντικές ειρηνικές εποχές χωρίς όμως αυτό να πραγματώνεται αληθινά…






4exov220114_1

Ο απρόβλεπτος κύριος Τσέχοφ: σαράντα δύο διηγήματα

«Βλέπουμε αυτούς που πάνε στην αγορά για προμήθειες, τη μέρα τρώνε, τη νύχτα κοιμούνται, αυτούς που λένε τη βλακεία τους, παντρεύονται, γερνάνε, σέρνουν αμέριμνα στο νεκροταφείο τους μακαρίτες τους, όμως δεν βλέπουμε αυτούς που υποφέρουν, και ό,τι στη ζωή είναι φοβερό συμβαίνει κάπου πίσω από τα παρασκήνια…»






Alexander-Pope2-920x383

Πώς γράφεται η (κακή) ποίηση: Ένας πρακτικός οδηγός-«Περί βάθους», Αlexander Pope

Λίγη σκοτεινότητα, μια αξιέπαινη απεραντολογία κι ένα βαρύ φορτίο μεταφορών είναι ικανά να δημιουργήσουν το ποίημα-αριστούργημα! Με λίγα λόγια…χαίρε βάθος αμέτρητο…






h_partida_350396288-thumb-large

Η παρτίδα, Κατερίνα Κατράκη

Είτε πρόκειται για ολιγόστιχα ποιήματα (όπως είναι τα περισσότερα) είτε για μεγαλύτερα σε έκταση, η Κατράκη έχει ξεκάθαρη στόχευση στο πώς θα επικοινωνήσει με τον αναγνώστη.






Maquetación 1

Τραγούδια του έρωτα και της βροχής, Sergi Pàmies

Με τον καλώς εννοούμενο κυνισμό που διακρίνει τα διάφορα πρόσωπα των ιστοριών αλλά και την αίσθηση του θανάτου που εμφιλοχωρεί σε πολλά διηγήματα, θα λέγαμε ότι ο Πάμιες ακολουθεί μάλλον ένα είδος υπαρξιακού ρεαλισμού






Gobetti

Δώσε μου λίγη ζωή, Paolo di Paolo. Μετ: Ανταίος Χρυσοστομίδης, Εκδ. Ίκαρος

Ένας φόρος τιμής στον Τορινέζο αντιφασίστα πολιτικό αγωνιστή και δημοσιογράφο Πιέρο Γκομπέτι (1901- 1926) και παράλληλα ένα δοκίμιο για την πιο δύσκολη περίοδο της Ιταλίας, ένας στοχασμός πάνω στην φιλοσοφία, τη λογοτεχνία και την αισθητική.