Λογοτεχνία + Ποίηση

Η Ωρα του Αστεριού- Ευγνωμοσύνη για τη ζωή λίγο πριν το θάνατο

Το έργο της Λισπέκτορ είναι μια σημαντική λογοτεχνική προσθήκη για το ελληνικό αναγνωστικό κοινό, το οποίο δεν έχει συχνά πρόσβαση στο έργο λογοτεχνών, που δεν προέρχονται απ’ την «αναπτυγμένη» Δύση. Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ η ίδια η Λισπέκτορ θεωρείται μια απ’ τις εμβληματικότερες μορφές της βραζιλιάνικης λογοτεχνίας το κύκνειο άσμα της είναι μόλις το δεύτερο βιβλίο της που μεταφράζεται στα ελληνικά.

Ανομήματα: Μαρία Πολυδούρη

Η Μαρία Πολυδούρη έγινε γνωστή κυρίως μέσα από την σχέση της με τον Κώστα Καρυωτάκη και για για να εξυπηρετηθεί ο «μύθος» του μοναδικού αυτού έρωτα, παραμερίστηκαν και αποσιωπήθηκαν τα άλλα της ποιήματα.

“Μάκβεθ” του Τζο Νέσμπο – Στον δρόμο του διαβόλου

Το να δώσεις στον Νέσμπο την ευκαιρία να διασκευάσει τον “Μάκβεθ”, είναι σαν να λες σε έναν πυρομανή ότι μπορεί να παίξει με τη φωτιά! Οι εκρήξεις θα είναι απανωτές, μεγάλες και εντυπωσιακές.

Αυτόπτης μάρτυρας σε χρόνια δίχως έλεος | Δυο εξαιρετικά αναγνώσματα

Δυο εξαιρετικά αναγνώσματα με αναφορές στην ίδια πάνω κάτω πολιτική περίοδο- μεσοπόλεμος με έμφαση στην άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία και η ζωή λίγο πριν, κατά την διάρκεια και αμέσως μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο για δυο απελπισμένους κομμουνιστές σοβιετικούς πράκτορες.

Η “Γραμμή Αίματος” οδηγεί στο δολοφόνο!

Ήχοι της πόλης, μουσικές της τζαζ, μυστήριο, νουάρ ατμόσφαιρα, η εθιστική πένα του Connelly, όλα συνθέτουν τον καμβά πάνω στον οποίο ο σκληροτράχηλος ντεντέκτιβ, πρώην βετεράνος του Βιετνάμ, καλείται να ξεδιπλώσει τα δύο μυστήρια, μέσα σε ένα χαοτικό Λος Άντζελες, όπου το έγκλημα είναι αναπόφευκτο.

Το Xαμόγελο του Nεκρού- Διηγήματα για το απόκοσμο και το μακάβριο

Κλασσικοί συγγραφείς, καταξιωμένοι σε διάφορα λογοτεχνικά είδη ασχολούνται με την λογοτεχνία τρόμου. Νικολάι Γκόγκολ και σερ Άρθουν Κόναν Ντόιλ είναι από τα πιο γνωστά ονόματα της συλλογής, που για άλλη μια φορά παραδίδουν μαθήματα λογοτεχνικής γραφής. Σε μια πολύ προσεγμένη έκδοση,η τρίτη πια συλλογή ιστοριών των εκδόσεων δεν επιλέγει να προκαλέσει άμεσα φόβο και φρίκη, αλλά να τονίσει την γοητεία του σκοτεινού και του απόκρυφου.

Ο Ginsberg ήταν χίπστερ, ανόητοι!

Ο Ginsberg τσακισμένος και αυτός και beat και χίπστερ, παίρνει φόρα με τις λέξεις και τα ποιήματα σκαπάνη και γιασεμί παράλληλα και το σώμα του και σταματάει το 1978 το ιμπεριαλιστικό πλουτώνιο και συλλαμβάνεται από τους μπάτσους διότι είναι ένα «όμορφο χρυσό ηλιοτρόπιο» και όχι ένας σαχλόμαγκας και «λέρα στο πετσί». Σκέψεις για τον ποιητή και αφορμή ώστε και οι λέξεις να επανορθώνονται στην πραγματική τους σημασία.