Λογοτεχνία + Ποίηση

ΠΑΡΑΚΙΝΗΣΗ ΣΕ ΝΙΞΟΝΚΤΟΝΙΑ | Pablo Neruda

Στις 9 Γενάρη 1913 γεννήθηκε ο Ρίτσαρντ Νίξον ο 37ος Πρόεδρος των ΗΠΑ, του σκανδάλου Watergate, ο μακελάρης του Βιετνάμ, ο οργανωτής του πραξικοπήματος της Χιλής, ο προστάτης της Εθνοφυλακής και ο δολοφόνος των φοιτητών στο Πανεπιστήμιο Kent, το φιλαράκι του Henry Kissinger… και ως δώρο γενεθλίων του προσφέρουμε αποσπάσματα από το τσεκούρι-ποίημα του Πάμπλο Νερούντα «Παρακίνηση σε Νιξονκτονία» σε απαράμιλλη μετάφραση της Δανάης Στρατηγοπούλου, έκδοσης 1973.

Πριν τη λευκή σελίδα | Queer

Το “Queer” του William S. Burroughs παρόλο που γράφτηκε το 1952, σε μια εποχή που ήδη απολάμβανε κάποιας φήμης, παρέμεινε ανέκδοτο για περισσότερες από τρεις δεκαετίες επειδή περιέγραφε ξεκάθαρα τον πόθο ενός ομοφυλόφιλου.

Εορταστικές αναγνώσεις μετά μουσικής

Τις ημέρες αυτές συνηθίζουμε να ανταλλάζουμε δώρα. Τα βιβλία συνεχίζουν να αποτελούν ιδέες για κάτι τέτοιο, όπως παλιότερα και τα cd και πολύ παλιότερα τα βινύλια τα οποία έχουν επιστρέψει για ένα μικρό όμως μέρος του κοινού. Σήμερα υπάρχουν οι δυνατότητες να συνδυαστεί ένα βιβλίο με την ακρόαση ενός κομματιού ή να προκληθεί η ακρόαση ενός κομματιού από κάτι που διαβάζουμε ευκολότερα από το παρελθόν.

Οι φτωχοί στον καπιταλισμό δεν δικαιούνται να εκφράζονται

Δε σπουδάζει κανείς τη συγγραφή και αποφοιτεί με τις ίδιες ευκαιρίες όπως όλοι. Όταν έρχεται η στιγμή για αναζήτηση δουλειάς ή για χρόνο συγγραφής, η κοινωνική στρωμάτωση καθορίζει ποιος θα πάρει τις υποτροφίες ή ποιος θα πάρει μια δουλειά σε έναν εκδοτικό οίκο.

«Ένα τραγούδι για μια μαύρη πλύστρα» (A Song to a Negro Wash Woman)

Στην ιστορία της αφροαμερικάνικης κοινότητας και στη ζωή των νέγρων, ξεχωριστή θέση καταλαμβάνει αναμφισβήτητα η σεβάσμια μορφή της νέγρας γυναίκας, η οποία συνεισέφερε τα μέγιστα στην οικογένειά της. Ήταν η μαύρη πλύστρα. Το ποίημα του Λάνγκστον Χιουζ είναι μια αναφορά από το παρελθόν που επαναφέρει την ιστορία.

Σταύρος Σταυρόπουλος | Πράξη εξαφάνισης

Ο έμπειρος ποιητής έχει καταφέρει να ορίσει ένα δικό του ύφος γραφής χωρίς να εκβιάζει τον εαυτό του. Στα ποιήματα του “ακούς” καθαρά τη φωνή του για τη μύχια επιθυμία ενός κόσμου που φοβάται να πέσει πάνω στο φως και το κοιτά από τη χαραμάδα του σκότους.