Λογοτεχνία + Ποίηση

%cf%83%cf%84%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b1%ce%bb2

Πριν τη λευκή σελίδα: “Το κόκκινο και το μαύρο” του Σταντάλ

“Το κόκκινο και το μαύρο” ξάφνιασε το κοινό με τη διεισδυτική του ματιά στην περίοδο της παλινόρθωσης των Βουρβόνων στη Γαλλία. Ο Σταντάλ του θύμιζε ότι “το μυθιστόρημα είναι σαν το δοξάρι και το βιολί που παράγει τον ήχο η ψυχή του αναγνώστη”.

sylvia-plath

Ανομήματα: Σύλβια Πλαθ

Τι λένε οι γυναίκες όταν μιλάνε; Και τι γράφουν από όλα όσα λένε; Και πώς ο λόγος αυτός μπορεί να ιδωθεί ως ένα χειραφετητικό ιδίωμα που θα διαταράσσει την επανάπαυση στα κυρίαρχα πρότυπα των φύλων;






bain1

Ανομήματα: Σοφία Μαυροειδή-Παπαδάκη

Τι λένε οι γυναίκες όταν μιλάνε; Και τι γράφουν από όλα όσα λένε; Και πώς ο λόγος αυτός μπορεί να ιδωθεί ως ένα χειραφετητικό ιδίωμα που θα διαταράσσει την επανάπαυση στα κυρίαρχα πρότυπα των φύλων;






%ce%bb%ce%b5%ce%bf

Αντίο Λέοναρντ Κοέν…

«Εφυγε» ο θρυλικός ποιητής, τραγουδοποιός και καλλιτέχνης Λέοναρντ Κοέν. Αφήνοντάς μας τις μελωδίες και τα λόγια του να συντροφεύουν τις δικές μας, καθημερινές φυγές…






peggy-photo-proposed-700x590

Ανομήματα: Έμιλι Ντίκινσον

Τι λένε οι γυναίκες όταν μιλάνε; Και τι γράφουν από όλα όσα λένε; Και πώς ο λόγος αυτός μπορεί να ιδωθεί ως ένα χειραφετητικό ιδίωμα που θα διαταράσσει την επανάπαυση στα κυρίαρχα πρότυπα των φύλων;






%cf%80%ce%b1%ce%bf%cf%85%ce%bd%cf%841

Έζρα Πάουντ, «Ποιητική Τέχνη»: Tα μυστικά της ποιητικής τέχνης από έναν μεγάλο του μοντερνισμού

Ο Πάουντ γράφει για τη γλώσσα και τις γλώσσες, για την έκφραση και τους τρόπους νοηματοδότησης των λέξεων, για τη δύναμη εικονοποιίας της κινέζικης γλώσσας και – αγαπημένο του θέμα – για το ρυθμό και τη μελοποιητική διάσταση της ποίησης. Κι όσο και αν μπορεί να διαφωνήσει κανείς με αρκετούς από τους αφορισμούς ή τις αξιολογικές κρίσεις του, δεν μπορεί παρά να του αναγνωρίσει την ευγενή φιλοδοξία να (επανα)φέρει την ποιητική τέχνη στη θέση που της αξίζει.






%ce%b4%ce%bf%cf%85%ce%ba%ce%b11

Μάρω Δούκα: Οι μέντορες μιας σπουδαίας και σε κοινωνική εγρήγορση, λογοτεχνικής φωνής

«(…) Γράφω για να μπορώ να ρίχνω μπρος πίσω τις ματιές μου. Να αυξομειώνω την ένταση. Να συνομιλώ με τα επίμονα, τα αόρατα, τα άπιαστα. Να περιθάλπω τα πεταμένα, τα άχρηστα, τα πονεμένα. Να ανυψώνω τα εφήμερα, τα αδιόρθωτα, τα άρρωστα. Να περιποιούμαι τα αδέσποτα, τα άστεγα, τα αδιάλυτα!(…)».






%ce%b5%ce%bb%cf%85%cf%84%ce%b7%cf%823

Οδυσσέας Ελύτης: «Τρία ποιήματα με σημαία ευκαιρίας»

Ο Ελύτης σε αυτή τη συλλογή στρέφεται στον εαυτό του, στον πυρήνα της ύπαρξής του για να ατενίσει το άπειρο. Το σκοτάδι του χάους που κρύβει μέσα του τον κόσμο μας. Διαβάζοντας «Τα τρία ποιήματα με σημαία ευκαιρίας» αισθάνεσαι ότι είναι το πρελούδιο του «Άξιον Εστί» ή το μετείκασμά του. Σαν να «μεταφράζεται» ο στίχος: Νυν Νυν το μηδέν και Αιέν ο κόσμος ο μικρός, ο Μέγας!






%cf%87%ce%b1%ce%b9%ce%bd%cf%843

Πριν τη λευκή σελίδα: «Δρ. Τζέκιλ και κύριος Χάιντ»

Ο Στίβενσον συλλαμβάνει την ιδέα του σώματος που περιέχει δύο. Ητοι, τον πολυμαθή Δρ. Τζέκιλ και τον αχρείο κύριο Χάιντ. Το βιβλίο του αντικατοπτρίζει τον άλυτο δεσμό μεταξύ πολιτισμού και αγριότητας, καλού και κακού.