DiscLab

μιχαλης4

Agatha, Corniza, StarWound, ΛΑΡΓΚΟ: Νέοι και ωραίοι!

Τέσσερα νέα σχήματα της εγχώριας σκηνής που κάνουν τα πρώτα τους βήματα στη δισκογραφία, με τα στοιχεία της δημιουργικότητας, της αγάπης και του ανοιχτού πνεύματος να τα ενοποιεί.

brak

BRAK: «Το Κέντρο» (Imantas)

Πηγαίο, αυθεντικό, βιωματικό hip hop, όπως δηλαδή οφείλει να είναι το hip hop που σέβεται τον εαυτό του και τους ακροατές του.






κοςκαπα

κος Κ: ««40 μέρες»

Οι «40 μέρες» του Κυρίου Κ δείχνουν ότι υπάρχει ζωή στο ελληνόφωνο ροκ με έναν ήχο που ακούγεται ολόφρεσκος και σίγουρα δημιουργεί προσδοκίες για το πώς θα είναι τα κομμάτια live.






Echo Basement 2

«ECHO BASEMENT»: «Placid»

Πέρα από τις μουσικές ταυτοποιήσεις και τους χαρακτηρισμούς, το ντεμπούτο άλμπουμ των Echo Basement είναι μια ενδιαφέρουσα δουλειά που δεν περνάει απαρατήρητη. Ακούγοντας το Placid δύσκολα θα πεις «άλλη μια post μπάντα».






2λ82

«2L8»: «The Answer»

Οι 2L8 δεν προσπαθούν απλά να παρέμβουν στο καλλιτεχνικό γίγνεσθαι. Με μία σύντομη ανακοίνωση στη σελίδα τους δήλωναν ότι όλα τα έσοδα από τις πωλήσεις του άλμπουμ για το μήνα Απρίλιο θα δίνονταν σε δομές που υποστηρίζουν τους πρόσφυγες.






DUSTBOWL1

DUSTBOWL: The Great Fandango

Το The Great Fandango είναι great όπως και να το κάνουμε. Υπάρχουν στιγμές που απορείς πως μια παρέα Ελλήνων μπορούν και χειρίζονται τόσο άνετα και δημιουργικά αυτό τον ήχο.






«Victory Collapse»

«Victory Collapse»: «Atlas»

Το άλμπουμ σου θέτει ξεκάθαρα ότι αν ψάχνεις ένα δίσκο για να περάσει η ώρα σου καλά θα κάνεις να ακούσεις κάποιον άλλο.






Sivert Hoyem1

Sivert Høyem: Lioness

Από την τεράστια επιτυχία Sleepwalking Man μέχρι και το Silences το Lioness ακούγεται ευχάριστο σε όλη την σκοτεινότητα που το διακρίνει. Δεν μπορείς να πεις ότι είναι ο καλύτερος δίσκος που έχει κυκλοφορήσει ο Hoyem, αλλά κρατάει με ευκολία την φλόγα αναμμένη.






απειθεια

Jamoan: «Απείθεια»

Η «Απείθεια» είναι ένας δίσκος αταξινόμητος αισθητικά αλλά όχι μπερδεμένος. Παρόλο που οι στίχοι έχουν σημασία, το θέμα είναι η μουσική. Μουσική απελευθερωμένη από συμβάσεις και όρια.






παπαμακ2

«Alex Drakos Trio»: «Tora»

Αυτό που χαρακτηρίζει το άλμπουμ είναι ο αυτοσχεδιασμοί και οι ερωταποκρίσεις μεταξύ του πιάνου και των ντραμς. Το τρίο δείχνει πώς απελευθερώνεται στη πράξη η μουσική από τις θεματολογικές, υφολογικές και αισθητικές της συμβάσεις και αυτός είναι ένας από τους βασικούς λόγους ακρόασης του «Tora».