Μουσική

PUNK – 50 ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ ΤΙΤΛΟΙ

  Όλοι αυτοί οι πανκ δίσκοι ή αυτοί που θεωρούμε με μια ευρεία έννοια πανκ, επιβεβαιώνουν, στο βάθος  του χρόνου, πως το Πανκ (αμερικάνικο και…

BAZOOKA – ΖΟΥΓΚΛΑ | Φυσιολατρικό πανκ…

Οι Bazooka δείχνουν, με το νέο τους EP και τον ελληνικό τους στίχο, μια απόπειρα υπέρβασης του χαρακτηρισμού «μια ακόμη πανκ μπάντα». Το πρώτο ομώνυμο κομμάτι αποτελεί ένα δυναμικό tribal groove πανκ, έκφραση του θορύβου της ζούγκλας, όχι της ζωικής αλλά της ανθρώπινης.

(μια) Κουβέντα με τον Δημήτρη Μυστακίδη

«Αυτός ο λαός για τι έχει να περηφανευτεί τα τελευταία εκατό χρόνια; Για το ΕΑΜ και για το ρεμπέτικο» και έτσι με συλλαμβάνει άμεσα. Διόλου υπερόπτης, σεμνά ειλικρινής. Είναι πρωί, πίνουμε καφέ και γνωριζόμαστε. Δεν φαίνεται καθόλου να βιάζεται. Μιλάμε για καμιά ώρα. Έχει κατέβει ήδη την προηγούμενη από την Θεσσαλονίκη και λίγο μετά θα πάει για τσίπουρο κάπου στον Πειραιά. Το βράδυ θα ανέβει στην σκηνή και θα ρεφάρει ρεμπέτικα. Αλλά δεν θα μείνει εκεί: Η μουσική μοιάζει ταυτόχρονα και μια αφορμή. «Η μουσική δεν είναι για να σε κάνει να ξεχνάς. Είναι για να σου θυμίζει»

AGATHA | ILLUSION OF AN ERA – O ήχος μιας συναισθηματικής ζωής

Οι 11 ιστορίες του δίσκου τοποθετημένες σε στοχευμένη σειρά σκιαγραφούν το εσωτερικό αφήγημα της πορείας μιας ζωής. Ένας δίσκος γεμάτο εικόνες και συναισθήματα από την αρχή ως το τέλος. Μπορεί να τον περιγράψει κανείς ως εναλλακτική pop, ως trip hop ή ηλεκτρονικό fusion, στο τέλος όλα αυτά δεν έχουν και πολύ σημασία. Εγώ θα τον χαρακτηρίσω απλά Agatha…

BURGUNDY GRAPES | SHORT STORIES, LASTING SHADOWS: Ατενίζοντας τη μάνα γη….

Οι Burgundy Grapes και η instrumental μουσική τους το μοναδικό που δεν κάνουν με το υλικό τους είναι να βιάζονται. Αφήνουν τις ιδέες τους να ωριμάσουν σαν το παλιό καλό κρασί. Και έτσι λειτουργεί σαν ένα ηχητικό φάρμακο για ίαση από τους ξέφρενους ρυθμούς της μητροπολιτικής πραγματικότητας μας….

ΤΕΦΛΟΝ – ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΕΡΕΙΠΙΑ | Σαν ένα λουλούδι που ανθίζει στα χαλάσματα

Το «Κομμάτια από τα ερείπια» έχει μια ιδιαίτερη ομορφιά. Ακούγεται σαν ένα λουλούδι που ανθίζει μέσα στα χαλάσματα, σαν τη δημιουργία που επιμένει σε ένα δυσοίωνο περιβάλλον. Δεν ξέρω αν το συγκρότημα έχει επηρεαστεί από την τρέχουσα κοινωνικό-οικονομική και πολιτιστική κατάσταση και πόσο, αλλά σε κάθε περίπτωση το αισθητικό του αποτέλεσμα αναδεικνύει την ομορφιά που επιμένει στους καιρούς που κυριαρχεί η ασχήμια.