ΤΕΧΝΕΣ

buddha1

«Ο Βούδας λιποθύμησε από ντροπή». «Φεμινιστικό σινεμά», από τη Λέσχη Εκτός Γραμμής

Το κινηματογραφικό αφιέρωμα με θέμα «Φεμινιστικό σινεμά», που παρουσιάζει η Πολιτική-Πολιτιστική Λέσχη Εκτός Γραμμής, συνεχίζεται την Παρασκευή 3 Φεβρουαρίου, 8:00 μ.μ., με την προβολή της…

16298573_1816999788554702_6945860208690955566_n

«Την τελευταία λέξη δεν την είπαμε ακόμα», συναυλία σύγχρονου πολιτικού τραγουδιού

Το Σάββατο 4 Φεβρουαρίου το Κοινωνικό Πολιτιστικό Κέντρο Βύρωνα διοργανώνει συναυλία σύγχρονου πολιτικού τραγουδιού με τίτλο «Την τελευταία λέξη δεν την είπαμε ακόμα» με καλλιτέχνες που έχουν συνδεθεί με τους κοινωνικούς και εργατικούς αγώνες των τελευταίων χρόνων με την παρουσία τους και το έργο τους.






Girls Running, Walberswick Pier 1888-94 Philip Wilson Steer 1860-1942 Presented by Lady Augustus Daniel 1951 http://www.tate.org.uk/art/work/N06008

Ανομήματα: Δώρα Μοάτσου – Βάρναλη

Τι λένε οι γυναίκες όταν μιλάνε; Και τι γράφουν από όλα όσα λένε; Και πώς ο λόγος αυτός μπορεί να ιδωθεί ως ένα χειραφετητικό ιδίωμα που θα διαταράσσει την επανάπαυση στα κυρίαρχα πρότυπα των φύλων;






16299932_1367164663335770_8785121349001758767_o

Αφιέρωμα σε Ανέστη Λογοθέτη, Ιάννη Ξενάκη, Γιάννη Χρήστου

Το Μουσείο Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης & Ελληνικών Λαϊκών Μουσικών Οργάνων διοργανώνει μέσα στον Φεβρουάριο ένα σεμινάριο-αφιέρωμα στους πρωτοποριακούς Έλληνες συνθέτες Ανέστη Λογοθέτη, Ιάννη Ξενάκη και Γιάννη Χρήστου, με θέμα «Η Ελληνική ταυτότητα και παράδοση στο έργο τους».






avatars-000275640412-25xk2m-t500x500

Auditorium

Νέες μουσικές και δημιουργικές προτάσεις από το κυρίως ρεύμα της δισκογραφίας. Μια συνοπτική αλλά ουσιαστική παρουσίαση των καλλιτεχνικών ανησυχιών.






kare_2

«Γιατί οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι;»

Το παράλογο του καπιταλισμού αποτυπώνεται αισθητικά με τα μινιμαλιστικά σκίτσα, πιστά στην γνήσια γαλλική παράδοση της πολιτικής σκιτσογραφίας. Με τρόπο μεστό και φυσικό, τα μικρά αυτοτελή καρέ που τοποθετούνται στα άκρα των σελίδων, χρησιμοποιώντας μόνο μαύρο, άσπρο και κόκκινο, μας δείχνουν γιατί ο σημερινός δεν χωρά ούτε στον εαυτό του και γιατί είναι τόσο επικίνδυνος…






persona1

«Είναι όλα μιμήσεις και ψέματα. Τα πάντα!»

Το «Persona» μοιάζει να είναι το αποκορύφωμα της τέχνης του Bergman, παίρνοντας υπόψη πως παρέμεινε 50 χρόνια (!) μετά, ένα μνημειώδες έργο μελέτης της ανθρώπινης προσωπικότητας, δίχως σκουριά πάνω του, δίχως μια άσπρη τρίχα. Οι προσεγγίσεις για «την καλύτερη ταινία που φτιάχτηκε πότε», σύμφωνα με την Susan Sontag, εκατοντάδες. Στην θεατρική του απόδοση οι συντελεστές έρχονται αντιμέτωποι με ένα μνημειώδες έργο τεραστίων διαστάσεων, και καταφέρνουν να επιβεβαιώσουν ξανά την γοητευτική και οδυνηρή του αλήθεια.