ΤΕΧΝΕΣ

Τρία κείμενα του Κωστή Παλαμά για τον Κινηματογράφο και τον ρόλο του στην εκπαίδευση

««Μια τέχνη», λένε, «που είναι τόσο προσιτή στη θεώρηση, τόσο εύκολη και δεν χρειάζεται μια κάποια καλλιτεχνική μύηση του θεατή, αλλά αρέσει σε όλον τον κόσμο, δεν μπορεί να είναι τέχνη». Σε αυτές (σ.σ. τις αντιλήψεις) ο Παλαμάς ορθώνει τη φωνή του και αντιτίθεται ευθέως, χωρίς να μετρά τα λόγια του, με την πλειοψηφία της διανόησης στην Ελλάδα, η οποία τηρεί μια επιφυλακτική αλλά ενίοτε και εχθρική στάση απέναντι στον κινηματογράφο, αναδεικνύοντας ένα ακόμη στοιχείο του που θεωρεί το σημαντικότερο: τη λαϊκότητα!»

Χαρακώματα: Ιστορίες από την οδό Γάγγραινας – Η παράνοια του πολέμου και η ειρωνεία της ζωής

Tα Χαρακώματα είναι ένα πικρό, χιουμοριστικό (και για αυτό ανθρώπινο) κατηγορώ τόσο για τον ίδιο τον πόλεμο, μια αδικαιολόγητη σπατάλη εκατομμυρίων ζωών για μια υπόθεση που δεν τις αφορούσε ποτέ, όσο και τον ίδιο τον στρατό και την παράλογη λογική του, που εκμηδενίζει την ατομικότητα, την ελευθερία, την έκφραση, όλα όσα μας κάνουν περήφανους που είμαστε άνθρωποι.  Αυτά τα στοιχεία θα τα  αναγνωρίσουν και πολλοί αναγνώστες που έχουν ντυθεί άθελα τους το χακί.

Burning: ταινία που δεν μυρίζει τσιχλόφουσκα αλλά φλόγα

Είναι σκληρή στα νοήματα της. Είναι ξεκάθαρη. Δεν δικαιολογεί τίποτε. Κρίνει συμπεριφορές. Συμπεριφορές που είναι πασιφανείς σε κάθε μέρος του σύγχρονου κόσμου και της σύγχρονης κουλτούρας μας.

9ο Athens Video Dance Project | 18-20.01

To 9o AVDP θα λάβει χώρα στην Αθήνα, σε συνεργασία με το Θέατρο της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών τον Ιανουάριο, 2019 (18, 19 και 20 Ιανουαρίου, 2019). Μία τριήμερη κινηματογραφική και χορευτική πρόταση για το κοινό, μία πλούσια γεύση από ελληνικές και ξένες δημιουργίες με ταινίες και ντοκιμαντέρ χορού, performances, παραστάσεις χορού και εργαστήρια παραστατικών τεχνών και videodance.

Grunge στο ελάχιστο κενό – Η Στέργια Κάββαλου στη νέα της συλλογή διηγημάτων

Η Στέργια αναγνωρίζει τα αποτυπώματα στο σώμα της πόλης και τα μεταφέρει σε μας σχεδόν όπως είναι. Η προσωπικότητα της περνάει στο κείμενο και τη βοηθάει να αφηγηθεί καλύτερα και πιο αποτελεσματικά τις ιστορίες της. Αν θέλετε να βάλετε μουσική, γιατί η Στέργια γουστάρει τη μουσική, βάλτε το “MTV Uplugged in New York” των Nirvana. Γιατί αν “Κάτι κλαίει ακόμα” θέλει τη φωνή του Cobain που σε παγιδεύει και σε ταξιδεύει…

Allan Sekula | Φωτογραφία & καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής

Το έργο του Sekula, τόσο το θεωρητικό όσο και το δημιουργικό, προβάλλει έντονα πολιτικά ερωτήματα, εξετάζοντας τον τρόπο με τον οποίο η επικρατούσα γλώσσα και θεωρία, οι οποίες διαμορφώνονται τόσο από την εκάστοτε εξουσία όσο και από τις κοινωνικές σχέσεις και ταξικές διαστρωματώσεις, κατασκευάζουν φωτογραφικό νόημα μέσα στον καπιταλιστικό κόσμο.

Ηλιάνα Μαυρομάτη: Κανενός είδους αυτισμός δεν βοηθάει

Το πώς εξελίσσεται ένας ηθοποιός είναι καθολικό ζήτημα. Είναι συνδυασμός πραγμάτων. Πώς εξελίσσεσαι ως προσωπικότητα, ως άνθρωπος, πόσο διαβάζεις, πόσο μελετάς, ανεξάρτητα από το θέατρο, πόσο σχετίζεσαι με τους ανθρώπους…

Η οικονομική κρίση μέσα από τον φακό του νέου ελληνικού κινηματογράφου

Τα τελευταία χρόνια μια νέα γενιά καλλιτεχνών επιλέγει το κρισιακό τοπίο ως κύριο καμβά έκφρασης, περιπλέκοντάς το με μια σειρά αισθητικών αφαιρέσεων και δημιουργώντας τελικά ένα ιδιαίτερο μωσαϊκό πολιτιστικών προϊόντων.

«Στην μοναξιά των κάμπων με βαμβάκι» | Τελευταίες παραστάσεις στο θέατρο Cartel

«Ενας Πελάτης κι ένας Ντίλερ. Μια συναλλαγή. Δύο άντρες. Δύο πολεμιστές. Δύο σύμβολα ενός κόσμου πριν την έλευση του πολιτισμού, όπου επικρατούσαν τα ένστικτα. Αλλά κι ενός μετα-πολιτισμού που έρχεται και είναι το ίδιο ακραίος, ενστικτώδης, ακαριαίος. Δύο αρχέγονοι άνθρωποι που όμως καθρεφτίζουν την σύγχρονη κοινωνία όσο κανείς.»