ΤΕΧΝΕΣ

Η άλλη πλευρά του καθρέφτη

Ο Χειμωνάς, μέρος του έργου του, οι τίτλοι του, οι φράσεις του, είναι ο υπότιτλος στο ποιητικό όλον της Τζατζιμάκη. Θράσος; Ναι, αλλά με αγνές και ειλικρινείς προθέσεις. Οι ιδιαίτεροι υπότιτλοι σε κάθε ποίημα γίνονται καταλύτης, lead in που προσφέρει θέαση και ακρόαση στα ποιήματα της.

Οι Νυχτερινές Ικεσίες του Santiago Gamboa: συνέντευξη

Ο Κολομβιανός λογοτέχνης Santiago Gamboa μιλάει για το τελευταίο μυθιστόρημά του, στην Ελλάδα- και εξηγεί τους λόγους γιατί προτιμάει να γράφει κοσμοπολίτικα βιβλία με δράση περιπέτεια και πολιτική και όχι αναγκαστικά κείμενα με καθαρά τοπικές αναφορές.

Αθηνά Τσάκαλου, “Οι Λεηλάτες του Μεσημεριού”

Η Τσάκαλου βίωσε τη σκληρότητα του “καφκικού” κόσμου της αστικής εξουσίας. Μητέρα των αδελφών Τσάκαλου, καταδικασμένοι για συμμετοχή στην οργάνωση “Συνωμοσία των Πυρήνων της Φωτιάς”, βρέθηκε στη φυλακή όπως και τα παιδιά της γιατί στήριξε την επιλογή τους.

«Climax», η τελευταία ταινία του Gaspar Noe: η «ηθική» μας, μια εξαιρετική επίφαση

«Αγριότητα. Και ακριβώς με αυτό το βδελυρό απεριτίφ συνοδεύει ο πολιτισμένος άνθρωπος το πρωινό του γεύμα» έγραφε ο Μπωντλαίρ. Ο ανείπωτος πόνος και οδύνη, η ενοχική συμπεριφορά του 21ου αιώνα κρύβεται πίσω από φαινομενικά ανώδυνες, «προοδευτικές» όπως και λυτρωτικές ενέργειες. Μα που ίσως τελικά αυτές είναι η απολογία αυτής μας της επίγνωσης. Του πόσο πικροί, σκληροί και μόνοι έχουμε γίνει.

Luke Cage- Tα γκέτο στο μικροσκόπιο της μαζικής κουλτούρας

H εμπειρία του Luke Cage  στην τηλεόραση μας άφησε έναν προβληματισμό, έφερε στο προσκήνιο θέματα που η μαζική κουλτούρα είτε δεν ήθελε να δει είτε τα αντιμετώπιζε πολύ επιφανειακά, με έναν liberal ενθουσιασμό που όμως δεν έλυνε τα πολύπλευρα ζητήματα που αυτά αναδείκνυαν. Το Luke Cage σίγουρα δεν ήταν η καλύτερη σειρά που θα μπορούσε να γίνει βάσει του υλικού. Ήταν όμως η μόνη σειρά που θα μπορούσε να κρατήσει τις λεπτές ισορροπίες που χρειάζονται για να δει το υλικό αυτό τον τηλεοπτικό φακό

Μπάτμαν: Η pop εκδοχή της αναγεννησιακής αντίφασης

Ο Μπάτμαν συνέβαλε καταλυτικά στην αποενοχοποίηση των κόμικ από την «ρετσινιά» του προϊόντος της «υποκουλτούρας», περίπου με τον ίδιο τρόπο που, τηρουμένων των αναλογιών, ο Ντάσιελ Χάμμετ έφερε την αστυνομική λογοτεχνία στα «σαλόνια» της πνευματικής και καλλιτεχνικής ελίτ.

Cold War- Ενα μελαγχολικό τζαζ τραγούδι για έναν έρωτα στην σκιά του Ψυχρού Πολέμου

Η νέα ταινία του Pawel Pawlikowski αφηγείται την ιστορία δυο ανθρώπων μέσα από ένα στυλιζαρισμένο ασπρόμαυρο δράμα που τοποθετείται στην διχασμένη μεταπολεμική Ευρώπη του 1950.

«Στην μοναξιά των κάμπων με βαμβάκι» σε σκηνοθεσία Κώστα Ζάπα

«Ενας Πελάτης κι ένας Ντίλερ. Μια συναλλαγή. Δύο άντρες. Δύο πολεμιστές. Δύο σύμβολα ενός κόσμου πριν την έλευση του πολιτισμού, όπου επικρατούσαν τα ένστικτα. Αλλά κι ενός μετα-πολιτισμού που έρχεται και είναι το ίδιο ακραίος, ενστικτώδης, ακαριαίος. Δύο αρχέγονοι άνθρωποι που όμως καθρεφτίζουν την σύγχρονη κοινωνία όσο κανείς.»

ola