ΤΕΧΝΕΣ

20882731_10156604306583345_7457987776781386847_n

“Το ταξίδι του Οκτάβιο”, του Miguel Bonnefoy

Ο Miguel Bonnefoy ρίσκαρε και στο “Ταξίδι του Οκτάβιο” έδειξε ότι ξέρει να σέβεται το παρελθόν και να προετοιμάζει το μέλλον του. Το μυθιστόρημα του είναι σαν σκηνή από πίνακα του Γκόγια και είναι πανέμορφο.

20989291_10156620858308345_108405759057587841_o

“Όπως και αν έρθει αυτό το βράδυ”, του Διονύση Μαρίνου

Ο Διονύσης Μαρίνος με λόγο απόκοσμο σε τόνο ήρεμο και την ίδια στιγμή έντονο, “συναντά” την Κατερίνα Γώγου στον στίχο της και δεν είναι που θέλω να ζήσω/είναι το γαμώτο που δεν έζησα. Ο,τι κι αν χαθεί θα μας βρει σε ένα βράδυ που το ξημέρωμα θα χαθεί μέσα του.






proswpa

Τα Πρόσωπα της Λύτρωσης- Ένα ντεπούτο με εξομολογήσεις

Μία αρκετά αγαπημένη συνήθεια για πολύ κόσμο που αγαπάει τις σκοτεινές και geek πτυχές της τέχνης είναι οι θεματικές βραδιές Reflections με στέγη τους τη Death Disco που γεμίζουν με ενδιαφέρον πολλά βράδια Πέμπτης. Ο άνθρωπος που κρύβεται πίσω από αυτές τις βραδιές είναι ο Γιώργος Σαφελάς που με Τα Πρόσωπα της Λύτρωσης (Nightread, 2017) κάνει το εκδοτικό και συγγραφικό του ντεμπούτο.






YKNE9KC

Παγανιστικές Δοξασίες της Θεσσαλικής Επαρχίας- Η παράδοση εμπνέει ακόμα

Τι είναι όμως οι Παγανιστικές Δοξασίες της Θεσσαλικής Επαρχίας; Όχι, δεν πρόκειται για μία συλλογή υπαρκτών διηγήσεων, αλλά για μία συλλογή 48 μικρών ιστοριών εμπνευσμένες από την θεσσαλική γη που παίζουν μεταξύ φαντασίας, τρόμου αλλά και παράδοσης.






20819452_10156594406943345_5008038507996528538_o

“Εξυπερύ σημαίνει χάνομαι”, του Γιάννη Στίγκα

Η ποιητική σκέψη του Στίγκα δεν είναι κοντόθωρη και εκεί ακριβώς βρίσκεται το μυστικό της ποίησης του. Ο ποιητής είναι θλιμμένος γελωτοποιός και αυτά που τον πονούν, τον προβληματίζουν, τον αναστατώνουν οφείλει να τα μοιράζεται. Ο Στίγκας δεν προσπαθεί να γίνει “βασιλιάς” ποιητής, αλλά ένας ταπεινός καλλιτέχνης που ψυχαγωγεί δίχως φειδώ και δεν περιμένει κανένα αντάλλαγμα.






22-my_jackson_pollock_painting_by_amau41200-d4vjeut3

«Το ασυνείδητο είναι μια σημαντική πλευρά της σύγχρονης τέχνης», Jackson Pollock

Ο μοντέρνος ζωγράφος δεν θα μπορεί να εκφράσει την εποχή του, το αεροπλάνο, την ατομική βόμβα, το ραδιόφωνο, με τις παλιές φόρμες της Αναγέννησης ή οποιουδήποτε άλλου πολιτιστικού παρελθόντος.






γκοσινι7

Ρενέ Γκοσινί: Σπάζοντας τα στερεότυπα στο «αμόνι» του «βιτριολικού» χιούμορ

Μέσα από τις ιστορίες του Γκοσινί καταλάβαμε ότι η σχέση μας με τα κόμικ δεν έχει ηλικιακό όριο και θα μας ακολουθεί συνέχεια, και ότι όσο θα διαβάζουμε τις ίδιες ιστορίες τόσο θα ανακαλύπτουμε κάτι νέο.






τζοκερ3

Alan Moore – «Killing Joke»: Κάτι περισσότερο από «μια κακή μέρα»…

Ο ακραίος μηδενισμός του Joker είναι ταυτόχρονα κριτική και απόρριψη, σαν να κοιτά στα μάτια τον θεατή και να του λέει: Δεν διαφέρουμε (…) Αρνούμενος την λογική του νόμου, αρνείται το παρελθόν, το κοινό και το δικό του. Για πάντα.».






πολανικ 1

“Πνιγμός”, του Τσακ Πόλανικ

Ο “Πνιγμός” δεν είναι φιλοσοφικό δοκίμιο, έτσι η θεωρητική προσέγγιση του ζητήματος δεν θα είχε καμία αξία στη μυθοπλασία. Ο Πόλανικ, λοιπόν, μας κάνει θεατές ενός φαινομενικά νοσηρού κόσμου.