SmassingCulture

Τα 10 western που ξαναγράφουν την ιστορία της Άγριας Δύσης

Δεν είναι λίγοι οι δημιουργοί οι οποίοι, πειραματιζόμενοι με το western κατάφεραν να επανακαθορίσουν το είδος και να μετατρέψουν μια αντιδραστική μορφή διασκέδασης σε σινεμά με κοινωνικές και, πολλές φορές, πολιτικές αξιώσεις, αναδεικνύοτας θέματα όπως ο ρατσισμός,  καταπιέσεις σε θέματα φύλου, σεξουαλικής ταυτότητας και φυλής

Το Τρέξιμο: Το Μαρτύριο και η Ηδονή – Μια κόμικ δικαιολογία για να πάρετε τα βουνά

Εάν το μοναδικό έργο που σας έρχεται στο μυαλό σχετικά με το τρέξιμο είναι το «Η Μοναξιά του Δρομέα Μεγάλων Αποστάσεων» ετοιμαστείτε να προσθέσετε και το Τρέξιμο: Το Μαρτύριο και η Ηδονή, ( του δημοφιλούς και βραβευμένου με Eisner Ιnman Mathew (ίσως τον ξέρετε ως Oatmeal), ένα κόμικ όπου, με χιουμοριστικό τρόπο προσπαθεί να δικαιολογήσει την χαρά που νιώθουν κάποιοι με το βγαίνουν και να τρέχουν.

Χάουαρντ Φίλιπς Λάβκραφτ: Ο Ονειρευτής των Νυχτερινών Τόπων- Η κοινωνικότητα ενός «ερημίτη»

Τελικά, τι είναι ο  «Ο Ονειρευτής των Νυχτερινών Τόπων»; Μια απόπειρα για μια βιογραφία τμηματική, μια μαρτυρία που φτάνει σε εμάς από μακριά, και που πλέον, με την τόση καθυστέρηση, χρειάζεται και αυτή μια ανάλογη μαρτυρία για να γίνει πιστευτή. Το έργο του Long είναι ένας ξεθωριασμένος οδικός χάρτης για την ψυχή ενός ανθρώπου που άλλαξε την λογοτεχνία, μικρή και μεγάλη

Luke Cage- Tα γκέτο στο μικροσκόπιο της μαζικής κουλτούρας

H εμπειρία του Luke Cage  στην τηλεόραση μας άφησε έναν προβληματισμό, έφερε στο προσκήνιο θέματα που η μαζική κουλτούρα είτε δεν ήθελε να δει είτε τα αντιμετώπιζε πολύ επιφανειακά, με έναν liberal ενθουσιασμό που όμως δεν έλυνε τα πολύπλευρα ζητήματα που αυτά αναδείκνυαν. Το Luke Cage σίγουρα δεν ήταν η καλύτερη σειρά που θα μπορούσε να γίνει βάσει του υλικού. Ήταν όμως η μόνη σειρά που θα μπορούσε να κρατήσει τις λεπτές ισορροπίες που χρειάζονται για να δει το υλικό αυτό τον τηλεοπτικό φακό

Μπάτμαν: Η pop εκδοχή της αναγεννησιακής αντίφασης

Ο Μπάτμαν συνέβαλε καταλυτικά στην αποενοχοποίηση των κόμικ από την «ρετσινιά» του προϊόντος της «υποκουλτούρας», περίπου με τον ίδιο τρόπο που, τηρουμένων των αναλογιών, ο Ντάσιελ Χάμμετ έφερε την αστυνομική λογοτεχνία στα «σαλόνια» της πνευματικής και καλλιτεχνικής ελίτ.

Oι υπερήρωρες εξερευνούν την έννοια του εθισμού- Η περίπτωση του Venom

Ο Venom δεν είναι “σκοτεινός”, δεν είναι “edgy”, δεν είναι “κουλ” και κάθε τέτοια αναπαράσταση τον αδικεί. Ο Venom είναι ένας αυθεντικά τραγικός χαρακτήρας, με πολύ πειστικά προβλήματα και κίνητρα. Ο Venom έχει αρρωστημένη σχέση με άλλους και με τον/τους εαυτό/εαυτούς του, ο Venom είναι τοξικοεξαρτημένος, ο Venom είναι τοξικός