Θέατρο + Χορός

στρινμπεργκ4

Κωνσταντίνα Τάκαλου: «Ολοι είναι Στρίντμπεργκ»

«Αν δεις την ιστορία είναι πολύ απλή (…) Δραματουργικά όμως έχει τεράστια αξία διότι αυτός ο λαβύρινθος της ψυχής και του μυαλού (…) Δεσπόζουν η φτώχεια, το κομμάτι των προσωπικών διώξεων, τί είναι ο άνθρωπος, τί ψάχνει (…)».

IMG_6540

Χ. Μύλλερ: «Η Αποστολή: Ανάμνηση από μιαν Επανάσταση»

«Στον Μύλλερ το θέατρο είναι ένας χωροχρόνος όπου η ύπαρξη και η ιστορία αλληλεπιδρούν, συναντιούνται και συγκρούονται (…) όπου η καρδιά και το μυαλό (…) κινητοποιούνται, ανοίγοντας τη φαντασία (…) στο πως μπορούμε να δράσουμε απελευθερωτικά μέσα στην κοινωνία».






κραπ3

Σάμουελ Μπέκετ: «Η τελευταία μαγνητοταινία του Κραπ»

«Οι άνθρωποι ορμώνται να λένε ιστορίες από την εμπειρία της αναθύμησης ενός περιστατικού ή ενός ανθρώπου. Η πράξη τού να εκφράζει κανείς αυτό που θυμάται είναι στην πραγματικότητα […] μια πράξη ανα-περιγραφής» (Αν Μπόγκαρτ)






στρινμπεργκ1

«Post Inferno» – «Προς Δαμασκόν» του Αυγούστου Στρίντμπεργκ

Ένας άνδρας χωρίς όνομα, ο Άγνωστος, ένα alter ego του δημιουργού είναι το κεντρικό πρόσωπο του έργου. Λάτρης των θηλυκών και συνάμα μισογύνης, ο Αγνωστος αποπλανεί μια περαστική, την Κυρία. Άλλοτε μαζί της, άλλοτε χωριστά, πορεύεται στις εσχατιές του ονείρου και της πραγματικότητας.






Υμπύ Τύραννος 1-1

Ομάδα «ActUBǓστες»: «Yμπύ Τύραννος»

Ο Κυρ-Υμπύ: Μία καρικατούρα της βλακείας, της χωρίς όρια άσκησης της εξουσίας και της απληστίας, εφόσον η σφοδρή του επιθυμία να ανέβει στο θρόνο δεν χαρακτηρίζεται από κάποιο αίσθημα αξιοπρέπειας.






«StandStill»

«StandStill»: Η στιγμή της ακινητοποίησης

Τα τρία αυτά χορογραφικά έργα πραγματεύονται την ιδιαίτερα μικρή στιγμή που πριν αποφασίσουμε, για λίγο ακίνητοι, παρατηρούμε τις διαρκώς εναλλασσόμενες και αντιφατικές διαδρομές μας.






IMG_5528

«Θαυμαστός Καινούργιος Κόσμος» του Άλντους Χάξλευ

Σε ένα μέλλον όπου ο χρόνος μετριέται σε χρόνια μηχανών, οι άνθρωποι κλωνοποιούνται, δημιουργούνται μέσα σε φιάλες, διαχωρίζονται σε βαθμούς ευφυΐας προκαθορισμένης από το Α έως το Ε, ντοπάρονται από το κρατικό ευφορικό ναρκωτικό, ανήκουν σε όλους, υπόκεινται σε συνεχή υπνοπαιδεία και μοιάζουν πάντοτε νέοι γνωρίζοντας την ακριβή ημερομηνία θανάτου τους.






αντιγονη2

Θέατρο του Νέου Κόσμου: «Αντιγόνη» του Σοφοκλή

Η ευθύνη του ανθρώπου ως μέλους μιας ισόνομης πολιτείας, η αναζήτηση και η απόδοση του δικαίου, οι συνέπειες των πράξεων, η ορμή της νεότητας, τα όρια της κοινωνίας θα ζωντανέψουν από το σχολικό βιβλίο στη σκηνή του θεάτρου.