CETA: Υπογράφηκε η συμφωνία... παρέμεινε ο τρόμος τους...

Με προπαγανδιστικό κρεσέντο προσπαθεί η ΕΕ να «ξορκίσει» το παράδειγμα των Βαλόνων

| 31/10/2016

Ούτε καν προσπαθούν να κρύψουν την ανακούφισή τους οι εκπρόσωποι του Καναδά και της Ευρωπαϊκής Ενωσης για την χθεσινή υπογραφή της συμφωνίας «ελεύθερου εμπορίου» (CETA) μεταξύ των δύο πλευρών, μετά την υποχώρηση των Βαλόνων (σσ. γαλλόφωνοι Βέλγοι) το περιφερειακό κοινοβούλιο των οποίων την επικύρωσε τελικά την Παρασκευή.

«Τι υπομονή!» είπε ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, στον Καναδό πρωθυπουργό, Τζάστιν Τριντό, κατά την χθεσινή άφιξή του στην έδρα του Συμβουλίου της ΕΕ. «Τα δύσκολα πράγματα είναι δύσκολα, αλλά τα καταφέραμε», του απάντησε ο Τριντό για να συμπληρώσει, απευθυνόμενος στον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Ντόναλντ Τουσκ: «Παίξατε καλά!».

Έξω από το κτίριο δεκάδες διαδηλωτές φώναζαν συνθήματα κατά της CETA και κρατούσαν πανό με σύνθημα «Οι πολίτες πάνω από τις πολυεθνικές», υπό τον ήχο ταμπούρλων, ενώ πέταξαν κόκκινη μπογιά.

Η ανακούφιση της ΕΕ δεν προκύπτει μόνο από την υπογραφή της συμφωνίας, αλλά και από κάτι βαθύτερο. Δεν ήταν μυστικό, ότι η ακύρωση της CETA θα έθετε σε κίνδυνο και την ανάλογη συμφωνία με τις ΗΠΑ, TTIP, η οποία επίσης προκαλεί λαϊκές αντιδράσεις, αφού, αυτό που πραγματικά απελευθερώνεται και στις δύο περιπτώσεις είναι η δυνατότητα των πολυεθνικών να ασυδοτούν περισσότερο.

Επιπλέον, η αντίσταση των Βαλόνων, όσο και αν η κυρίαρχη προπαγάνδα προσπαθούσε να την παρουσιάσει ως αποκλειστικά «ενδο-βελγικό» ζήτημα – που μόνο σε ένα βαθμό ήταν όντως – έδειξε, ανεξάρτητα από την άδοξη κατάληξή της, τις τεράστιες δυνατότητες που μπορεί να έχει μια μαζική, οργανωμένη αντίσταση των λαϊκών κινημάτων σε επίπεδο ΕΕ ενάντια σε ό,τι απειλεί τις ζωές και τα δικαιώματα.

Αυτός όμως είναι ένας τρόμος για το σύστημα που παραμένει πίσω από τα χαμόγελα…

Οι Βαλόνοι υποχώρησαν αποδεχόμενοι επουσιώδεις «βελτιώσεις» στην συμφωνία, κυρίως «διασκεδάζοντας» τις ανησυχίες τους για τις επιπτώσεις της συνθήκης στον αγροτικό τομέα. Πιο συγκεκριμένα, απαιτούσαν εγγυήσεις από την κεντρική βελγική κυβέρνηση στην περίπτωση σύγκρουσης συμφερόντων μεταξύ μιας πολυεθνικής με την εκάστοτε κρατική νομοθεσία, φοβούμενοι το ενδεχόμενο μια πολυεθνική να ασκήσει επιθετική πολιτική σε ένα κράτος που υιοθετεί μια δημόσια πολιτική αντίθετη στα συμφέροντά της.

Δεν υπάρχει περίπτωση να αφήσουμε ένα ιδιωτικό δικαστήριο να διαιτητεύει σε αυτές τις διαφορές, επανέλαβαν οι Βαλόνοι που τάσσονταν κατά της CETA, απαιτώντας εγγυήσεις, χωρίς τις οποίες δεν θα έδιναν λευκή επιταγή στην βελγική κυβέρνηση.

Κι όμως έδωσαν, αφού, ο «βελγικός συμβιβασμός» δεν περιλαμβάνει παρά… όρους που έχουν ήδη περιληφθεί στη συνθήκη, «πρόοδοι» στον τρόπο διορισμού των δικαστών του διαιτητικού δικαστηρίου και την ανακοίνωση από το Βέλγιο ότι θα ζητήσει από το Δικαστήριο της ΕΕ (CJUE) να αποφανθεί για τη συμβατότητα του δικαστηρίου αυτού με το ευρωπαϊκό δίκαιο.

Αλλωστε, το είπε και ο Γιούνκερ: «Η ουσία της συνθήκης δεν άλλαξε καθόλου»…

Η συνθήκη θα πρέπει τώρα να επικυρωθεί από το ευρωπαϊκό και το καναδικό κοινοβούλιο προτού τεθεί σε προσωρινή και μερική εφαρμογή.

Στη συνέχεια απαιτείται η υποχρεωτική επικύρωσή της από τα εθνικά και περιφερειακά κοινοβούλια των κρατών-μελών της ώστε να καταστεί οριστική. Ένα έργο που, υπό το φως του βελγικού ψυχοδράματος, προμηνύεται δύσκολο, σημειώνει το Γαλλικό Πρακτορείο. Γι’ αυτό, και το κυρίαρχοι πολιτικό σύστημα βγήκε ήδη… στο «μεϊντάνι»: «Η μεγάλη πλειονότητα των ευρωπαϊκών λαών τάσσεται υπέρ των ελεύθερων ανταλλαγών» εκτίμησε η Ευρωπαία Επίτροπος Εμπορίου Σεσίλια Μάλστρεμ. «Πρέπει να δεσμευθούμε από την αρχή με τους πολίτες για να εξηγήσουμε, να ακούσουμε τις ανησυχίες τους, να τους οδηγήσουμε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και να διασφαλίσουμε ότι υπάρχει μεγαλύτερη διαφάνεια και εμπλοκή».

Η CETA είναι «μια σύγχρονη και προοδευτική συμφωνία, που ανοίγει την πόρτα σε νέες ευκαιρίες, προστατεύοντας ταυτόχρονα τα σημαντικά συμφέροντα», δήλωσε από την πλευρά του την Παρασκευή ο Ρόμπερτ Φίτσο, πρωθυπουργός της Σλοβακίας, που ασκεί την εναλλασσόμενη προεδρία της ΕΕ. Μπορεί να «ορίσει τον δρόμο που θα ακολουθήσουμε στις εμπορικές συμφωνίες στο μέλλον», είπε, έχοντας κατά νου την άλλη διατλαντική συμφωνία, πολύ πιο φιλόδοξη αλλά ακόμη περισσότερο αμφισβητούμενη, την TTIP…