«Chickn»

Art Rock προδιαγραφές από ένα πειραματικό τρίο

chickn1
Γράφει ο Μιχάλης Παπαμακάριος - DiscLab - 29/11/2016

Όλοι και όλες που ασχολούμαστε με αυτό που αποκαλείται δισκοκριτική, ειδικά όσοι και όσες σέρνουμε κάποιες δεκαετίες ακρόασης πίσω μας, τις περισσότερες φορές που ακούμε ένα νέο δίσκο αυθόρμητα λέμε μέσα μας «α, αυτό είναι η τάδε επιρροή, η δείνα» και πάει λέγοντας. Οι επιρροές γενικά είναι θετικό στοιχείο, δείχνουν τη παιδεία του μουσικού και τις αναζητήσεις του αρκεί να μη περιορίζονται στη μανιέρα και την αντιγραφή.

Ακούγοντας το ντεμπούτο των Chickn (μα τι όνομα είναι αυτό…) συνεχώς αναδύονταν ακούσματα μέσα μου. “Α, αυτό είναι Doors” (στο Modular Prayer πχ), “ωπ τι γυρεύει εδώ αυτό το χνάρι του Dazed and Confused των Led Zeppelin” (στο Omens), “όπα και σκηνή του Καντέρμπουρι τα παιδιά”, “να και ψυχεδέλεια της δυτικής ακτής από τους Seeds μέχρι τους Brown Sabbath”, “αυτό πολύ Φρανκζαπικό μου ακούγεται”, “ε, και μια δόση ανατολής χρειάζεται μολαταύτα”, να σου και jazz rock…

Δεν ξέρω αν οι Chickn το κάνουν συνειδητά. Μάλλον όχι. Άλλωστε ο τρόπος που τα ακούσματα και οι επιρροές αναδύονται και μετασχηματίζονται σε μια νέα σύνθεση είναι μια πολύπλοκη πορεία της διάνοιας προς την εξωτερική έκφραση, θέμα το οποίο υπερβαίνει το παρόν σημείωμα.

Το θέμα είναι ότι ακούς μια παρέα μουσικών που μοιάζει να παραδίδεται χωρίς άγχος στον πολλαπλό εαυτό της, κάτι που δεν είναι και εύκολο στις μέρες μας, παίζοντας ένα «ραδιοφωνικό zapping» όπως το παρουσιάζουν οι ίδιοι, χωρίς να τους καίγεται καρφί αν θα σκαρώσουν ένα κομμάτι που να είναι «radio-friendly» ή ένα που να «ξεχωρίζει» από τα υπόλοιπα. Το Chickn ακούγεται σαν εκείνα τα άλμπουμ του «παλιού καλού καιρού», σαν μια συνολική παραγωγή δηλαδή και η εντύπωση που αποκόμισα από την ακρόασή του είναι ότι οι Chickn στα live τους θα είναι ακόμη πιο τολμηροί και ανατρεπτικοί απέναντι στο υλικό τους.

chickn2

Οι ίδιοι ονομάζουν τη μουσική τους «Jetztzeit rock». «Έναν ήχο – άλμα στον ελεύθερο ουρανό της ιστορίας». Τα άλματα είναι δύσκολα εγχειρήματα και θέλουν προσοχή και οι ουρανοί μπορούν να περιμένουν. Ωστόσο εδώ στη γη οι Chickn κάνουν ένα art rock βήμα ελευθερίας και πειραματισμού και αυτά τα δύο στοιχεία πάντα στη τέχνη αλλά και τη ζωή σε καλό μας έβγαιναν.

Η παραγωγή είναι της ίδιας της μπάντας και του Νίκου Τριανταφύλλου ενώ το mastering έγινε από τον Alan Douches στα West West Side Studios στη Νέα Υόρκη.

Οι Chickn είναι οι: Άγγελος Κράλλης (φωνή, στίχοι, ηλεκτρικές-ακουστικές-resonator κιθάρες, ηλεκτρικό sitar, λαούτο, synthesizers, τσαμπούνα, στάμνες, drum machine, steel drum), Ευάγγελος Ασλανίδης (τύμπανα, κρουστά, djembe, νταρμπούκα, μπεντίρ), Παντελής Καρασεβδάς (τύμπανα, κρουστά, congas, djembe).

Στο album συμμετέχουν: Sir Kosmiche (μπάσο), Κωνσταντίνος Πρωτόπαππας (ηλεκτρική κιθάρα), Χάρης Νείλας (νταρμπούκα, congas, cowbell), Αντρέας Κιλτσικσής (ούτι, αμανές), Prins Obi (συπληρωματικά πλήκτρα και φωνές) και King Elephant (σαξόφωνο), Νίκος Τριανταφύλλου και Ηρακλής Βλαχάκης (ηχοληψία).

Το “Chickn” κυκλοφορεί σε διπλό βινύλιο με bonus cd και digital album από την Inner Ear.

Πρέπει να είστε συνδεδεμένος/η για να προσθέσετε σχόλιο