Joyce Mansour: Κραυγές. Σπαράγματα. Ορνια

Ποιήτρια χωρίς αιδώ

| 23/03/2017

17457252_603368746519466_1139875948972560297_nΗ ποίηση της Τζόις Μανσούρ είναι σαν την απρόσμενη καταιγίδα εν μέσω λιακάδας. Σε κεραυνοβολεί και όταν τελικά επιστρέφεις στην κανονικότητα, το πυρωμένο αποτύπωμα της μένει ανεξίτηλο και σε προκαλεί να το ακουμπήσεις. Όταν το πλησιάσεις, θα δεις το χάος μεταξύ έρωτα και θανάτου. Θα αντικρίσεις την ομορφιά όπως είναι: Γεμάτη ψεγάδια, αιχμές, κραυγές, σπαράγματα. Η Μανσούρ δίχως αναστολές, δεύτερες σκέψεις, βουτά στο κενό και στον αφανή κόσμο ανάμεσα σε δύο οριστικές καταστάσεις και με τον μοναδικό της τρόπο μας παραδίδει μια ποίηση πέρα από την πραγματικότητα που θέλουμε και ζούμε. Η ποίηση της καταπιάνεται με αυτό που δημιουργεί την πραγματικότητα και σε αυτό δεν χωρούν ωραιοποιήσεις.

Η ζωή κουρνιάζει σε μέρη ερεβώδη, ματώνει για να δει το φως και όταν ανασάνει είναι γεμάτη αίματα, χώματα και ιδρώτα. Η πραγματικότητα είναι πολύ πιο κυνική απ’ όσο πιστεύουμε, πολύ πιο άγρια και σίγουρα απαιτεί περισσότερα απ’ όσα της δίνουμε. Η Μανσούρ, μέσα σε αυτό πλαίσιο, φέρεται στον έρωτα και στον θάνατο όπως τους αξίζει. Με ειλικρίνεια και αχαλίνωτη, προκλητική φαντασία. Ο έρωτας δεν πεθαίνει όταν πεθάνουν τα σώματα και τα σώματα δεν πεθαίνουν όταν πεθάνει ο έρωτας. Το πάθος, ο πόθος και η ηδονή, στοιχεία ζωτικά σε κάθε σχέση, ανανεώνουν τη διάθεση για ζωή. Είναι πιο ισχυρά από κάθε συστολή, προκατάληψη, κοινωνικό-θρησκευτικό προορισμό.

17361898_10156003026403345_7728358229193059634_n

Η Μανσούρ με τόλμη και θράσος, φτάνει τον υπερρεαλισμό στα άκρα. Ο λόγος της δεν σου αφήνει περιθώρια να τον επεξεργαστείς. Η σύνταξη δεν παίζει ιδιαίτερο ρόλο, αλλά η εικόνα και το ταίριασμα των λέξεων εξυπηρετεί αυτό τον σκοπό. Για τη Μανσούρ δεν υπάρχουν όρια σε αυτή τη διαδικασία και η πρόκληση είναι βασικό χαρακτηριστικό των ποιημάτων της. Πρόκληση που εξυπηρετεί την ανάδειξη της γυμνής αλήθειας έρωτα-θανάτου. Ο λόγος της ντελίριο που σαρώνει και δεν έχει τίποτα να τον συγκρατήσει. Διαστροφή, κανιβαλισμός, λαγνεία, που όμως η Μανσούρ δεν τον αφήνει να γίνει χυδαίος, γιατί δίνει μεγάλη σημασία στον έρωτα και τον θάνατο και το διάστημα που τους χωρίζει.

Η εν λόγω έκδοση φέρει την υπογραφή του Έκτωρα Κακναβάτου. Ο έλληνας υπερρεαλιστής έχει μεταφράσει και επιμεληθεί με ιδιαίτερη φροντίδα τα ποιήματα της Μανσούρ. Πέρα από την απόδοση του ύφους και νοημάτων, υπάρχει κατατοπιστικό εισαγωγικό κείμενο του. Η Μανσούρ είναι ποιήτρια χωρίς αιδώ, γεμάτη θέληση για έρωτα και αποστροφή για τον θάνατο.

17309331_10156003026948345_6292808739675962534_n

Info:

Joyce Mansour, Κραυγές. Σπαράγματα. Ορνια. Μετάφραση: Εκτωρ Κακναβάτος. Εκδόσεις Αγρα

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1980. Σπούδασε αθλητική δημοσιογραφία και παρά την αγάπη και την ενασχόλησή του με τη λογοτεχνία, συνεχίζει να ασχολείται με το αθλητικό ρεπορτάζ. Έχει εργαστεί σε εφημερίδες, περιοδικά, ραδιοφωνικούς σταθμούς, κάνοντας βιβλιοπαρουσιάσεις