O Νετανιάχου, ο Χίτλερ, η Ιστορία και η μεταφυσική της Κατοχής.

Πηγαίνοντας στο Βερολίνο, ο Νετανιάχου «ξεπλένει» δια του Χίτλερ την κατοχή

| 21/10/2015

#«Ο Χίτλερ δεν ήθελε να εξοντώσει τους εβραίους αλλά να τους απελάσει και άλλαξε γνώμη υπό την επιμονή του τότε ηγέτη των Παλαιστινίων Χατζ Αμίν αλ Χουσεϊνί.» Αυτό υποστήριξε σε ομιλία του στο 37ο Παγκόσμιο Σιωνιστικό Συνέδριο στην Ιερουσαλήμ, την Τρίτη, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου σε μια απροκάλυπτη προσπάθεια να συνδέσει την ιστορικώς αποδεδειγμένη θετική στάση αρκετών αραβικών ηγεσιών, που είχε αρκετά μάλλον περισσότερα στοιχεία αντίδρασης απέναντι στην βρετανο-γαλλική αποικιοκρατία, η οποία έφτασε και στο επίπεδο της συμμαχίας με τους Ναζί, με την τωρινή κατάσταση σε Ισραήλ και Παλαιστίνη. Μια προσπάθεια φυσικά που «ξεχνά» και όλους τους Άραβες που πολέμησαν απέναντι στους Ναζί, καθώς ασχέτως ευκαιριακών συμμαχιών, για το Τρίτο Ράιχ παρέμεναν πάντα «υποδεέστεροι» της Άριας Φυλής.

Να σημειωθεί ότι η «ερμηνεία» Νετανιάχου έγινε λίγες ώρες πριν πάρει το αεροπλάνο για το Βερολίνο, όπου έχει συναντήσεις με την γερμανική ηγεσία και την Άγκελα Μέρκελ, σε μια χρονική συγκυρία που η Γερμανία, ως ΕΕ, μοιάζει να «παζαρεύει» με την Τουρκία οικονομικά αλλά και γεωπολιτικά ανταλλάγματα προκειμένου να εκμαιεύσει την «συνεργασία» της Άγκυρας στην «αναχαίτιση» των προσφυγικών κυμάτων προς την Ευρώπη. Από ένα τέτοιο «μεγάλο παζάρι», η ισραηλινή ηγεσία φυσικά δεν θα έπαιρνε απουσία.

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός υποστήριξε στην ομιλία του ότι οι αρχικές προθέσεις του Φύρερ ήταν να απελάσει όλους τους εβραίους που ζούσαν στην Ευρώπη στην τότε Παλαιστίνη που βρισκόταν υπό βρετανικό αποικιοκρατικό έλεγχο. Όπως είπε, ο Χατζ Αμίν αλ Χουσεϊνί ήταν αυτός που μετέβη στο Βερολίνο και τον έπεισε να προχωρήσει σε λύσεις τελικής εξόντωσης, φοβούμενος ότι οι απελάσεις θα οδηγήσουν σε μαζικές αφίξεις εβραίων στην περιοχή οι οποίες θα άλλαζαν την τότε δημογραφική κατάσταση. «Ο αλ Χουσεϊνί μετέβη στο Βερολίνο και είπε στο Χίτλερ «αν τους διώξεις, όλοι θα έρθουν εδώ, κάψτους», υποστήριξε.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Νετανιάχου προβαίνει σε τέτοιου είδους σχόλια. Το ίδιο είχε υποστηρίξει και σε ομιλία του στην Κνέσσετ το 2012, όπου είχε περιγράψει τον Χουσεϊνί ως «έναν από τους βασικούς αρχιτέκτονες της τελικής λύσης». Δεν είναι επίσης ο μοναδικός που υποστηρίζει μια τέτοια εκδοχή. Αρκετοί μελετητές του Ολοκαυτώματος έχουν την ίδια άποψη, η οποία όμως ως τέτοια απορρίπτεται από την πλειοψηφία των ιστορικών. Το ίδιο επιχείρημα αναφέρεται στο βιβλίο των Μπάρι Ρούμπιν και Βόλφγκανγκ Σβάνιτζ «Ναζί, Ισλαμιστές και η Δημιουργία της Σύγχρονης Μέσης Ανατολής». Οι συγγραφείς, όπως και ο Νετανιάχου, υποστηρίζουν ότι υπάρχει σύνδεση ανάμεσα στην τακτική που ακολούθησε ο Χουσεϊνί και στην πολιτική που ακολούθησε χρόνια αργότερα η Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (ΟΑΠ) υπό τον Γιάσερ Αραφάτ, χωρίς όμως πουθενά να θεωρούν ως πραγματικό το διάλογο που ο Νετανιάχου επικαλείται ανάμεσα στον Χίτλερ και στον Χουσεϊνί. Αντίθετα, εκτιμούν ότι ο Χίτλερ επέλεξε την «τελική λύση» για να «καλοπιάσει» τον Χουσεϊνί.

Σάλος εντός και εκτός Ισραήλ

Οι δηλώσεις Νετανιάχου προκάλεσαν θύελλα εντός και εκτός Ισραήλ. Ένας από τους σημαντικότερους ειδικούς επί του θέματος, ο επικεφαλής του Ινστιτούτου για την Έρευνα του Ολοκαυτώματος στο Πανεπιστήμιο Μπαρ – Ιλάν και επικεφαλής του Διεθνούς Ινστιτούτου Έρευνας του Ολοκαυτώματος στο Γιαντ Βασέμ, ο Νταν Μίχμαν, έσπευσε να υπογραμμίσει ότι όντως υπήρξε συνάντηση στο Βερολίνο ανάμεσα στον μουφτή της Ιερουσαλήμ αλ Χουσεϊνί και τον Χίτλερ, όμως, αυτή έγινε αφού οι Ναζί είχαν αρχίσει, ήδη, να εφαρμόζουν την «τελική λύση» για τους εβραίους. Ανάλογη άποψη εξέφρασε και η επικεφαλής ιστορικός του Γιαντ Βασέμ, Ντίνα Πόρατ μιλώντας για εντελώς εσφαλμένη παρουσίαση της ιστορίας.

Λάβρος κατά του Νετανιάχου εμφανίστηκε και ο υπουργός Άμυνας του Ισραήλ Μοσέ Γιαάλον, ο οποίος επίσης τόνισε ότι το ότι ο αλ Χουσεϊνί είχε συγκεκριμένο αρνητικό ρόλο και υποστήριξε την άποψη του Χίτλερ περί τελικής εξόντωσης των εβραίων, δεν σημαίνει ότι την εφηύρε κιόλας. Ενώ παραλλήλισε τον αντισημιτισμό που καλλιεργούν οι σύγχρονες ισλαμιστικές οργανώσεις (πχ «Ισλαμικό Κράτος») με την λογική των Ναζί.

Η ΟΑΠ, στη δική της αντίδραση δια του Σάεμπ Ερακάτ, υποστηρίζει ότι ο Νετανιάχου «μισεί τους Παλαιστινίους τόσο πολύ που είναι διατεθειμένος να «ξεπλύνει» τον Χίτλερ από την ευθύνη για τη δολοφονία 6 εκατομμυρίων εβραίων. Εκ μέρους των χιλιάδων Παλαιστινίων που πολέμησαν στο πλευρό των συμμαχικών στρατευμάτων υπερασπιζόμενοι τη διεθνή δικαιοσύνη, το Κράτος της Παλαιστίνης καταγγέλλει αυτές τις ηθικώς αδικαιολόγητες και εμπρηστικές δηλώσεις».

Η …μεταφυσική της κατοχής

Πρακτικώς, ο Νετανιάχου αυτό που προσπαθεί να κάνει είναι να αποσυνδέσει την τωρινή οργή των Παλαιστινίων με όποιον τρόπο και αν αυτή εκφράζεται, από την πραγματικότητα της κατοχής των παλαιστινιακών εδαφών που λαμβάνει διαστάσεις τετελεσμένου γεγονότος και να την παρουσιάσει ως «απόρροια» ενός … μίσους με ιστορικές ρίζες των Παλαιστινίων απέναντι στους Eβραίους. Με τον τρόπο αυτό αλλάζει ριζικά η φύση της κατάστασης που έχει διαμορφωθεί σήμερα, αφού απεκδύεται του χαρακτηριστικού της στυγνής και εντεινόμενης κατοχής, της παραβίασης του διεθνούς δικαίου και των αποφάσεων του ΟΗΕ, και μετατρέπεται σε μια διένεξη με μεταφυσικά θρησκευτικά χαρακτηριστικά και ιστορικές ρίζες η οποία «δικαιολογεί» πρακτικά την κατοχική βία, η οποία θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και «αυτοάμυνα με ιστορική συνέχεια».

Παράλληλα, με τέτοιου είδους «ερμηνείες», ο Νετανιάχου επανέρχεται και στο αγαπημένο του επιχείρημα, του παραλληλισμού της όποιας παλαιστινιακής αντίδρασης απέναντι στην κατοχή με τον ισλαμιστικό εξτρεμισμό και τον αντισημιτισμό. Πρόκειται για μια μεθοδική και σταθερή προπαγανδιστική τακτική των ισραηλινών ηγεσιών να παρουσιάζουν την αντίσταση στην κατοχή ως «ισλαμιστικό εξτρεμισμό». Μια επιχειρηματολογία, που στην άλλη πλευρά του νομίσματος, έρχεται και συμπίπτει με την, αντίστροφης κατεύθυνσης, προπαγάνδα ακραίων ισλαμιστικών κύκλων και οργανώσεων τύπου «Ισλαμικού Κράτους».

 

HITLERHUSEINI

Συνάντηση Χίτλερ – Χουσεϊνί, Νοέμβριος 1941

[hr]

Ο περίφημος -πλέον- λόγος του Νετανιάχου στο 37ο Παγκόσμιο Σιωνιστικό Συνέδριο στην Ιερουσαλήμ

 

 

Η συνάντηση Χίτλερ – Χουσεϊνί, Νοέμβριος 1941 από την ισραηλινή εφημερίδα Haaretz

 

[hr]

 Η σκληρή πραγματικότητα του σήμερα, την οποία προσπαθεί να αποκρύψει ο Νετανιάχου. Φωτογραφία – στιγμιότυπο με σύλληψη τραυματιών Παλαιστινίων:

 

image.adapt.960.high.palestinian_demos_oct07_21a

 

Σκληρή πραγματικότητα: Σημερινές συγκρούσεις στο αλ Σουαφάτ, αραβικό προάστιο της ανατολικής Ιερουσαλήμ

 

protest

 

 

Ανάμεσα στις δύο μεγάλες αγάπες, την ψυχολογία και τη δημοσιογραφία, την μία την σπούδασε και την άλλη την έκανε επάγγελμα. Καμβάς το διεθνές ρεπορτάζ. Eκεί που δυστυχώς οι ζωές γίνονται ακόμη αριθμοί. Αγαπημένη ερώτηση: γιατί. Αγαπημένο μέσο: οι λέξεις, γραπτές ή ραδιοφωνικές. Μετά κόπων και βασάνων, κατάφερε να ολοκληρώσει διδακτορική διατριβή, όπου αποπειράθηκε να συνδυάσει πολιτική φιλοσοφία και σύγχρονες εξελίξεις.